Σταυριάννα Δεδικούση

Η Ανάλυση, της Ανάλυσης, Ω Ανάλυση

Ώρα για μια απογευματινή βόλτα στην Τσιμισκή .Τα μαγαζιά γεμάτα κόσμος κίνηση μια γλυκιά φασαρία. Κι εγώ μέσα σε ένα δοκιμαστήριο δοκιμάζοντας το φόρεμα των ονείρων μου!!Νιώθω σαν πριγκίπισσα, θα το πάρω!! Αμάν η ώρα πέρασε, δε βαριέσαι κι αύριο μέρα είναι, να το ξαναδώ κιόλας, να είμαι και πιο σίγουρη.Κι έρχεται η επόμενη μέρα κι η μεθεπομένη, κι εγώ πάλι στο ίδιο δοκιμαστήριο με το ίδιο φόρεμα. Μα όχι.σαν κάτι να μην μου ταιριάζει σήμερα, ποια πριγκίπισσα;! Πιο πολύ μοιάζω με τη σταχτοπούτα, κι όχι στο χορό αλλά λίγο αφού έχει καθαρίσει τις στάχτες.Μα γιατί έτσι όταν το πρωτοείδα όλα ήταν αλλιώς ,τι γίνεται?

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τις καταστάσεις στη ζωή μας. Το φόρεμα δεν είναι παρά μια ιδέα που μας έρχεται μια απόφαση που πρέπει να πάρουμε! Σε πρώτη φάση όλα φαντάζουν ιδανικά!Ο ενθουσιασμός μας κατακλύζει κι όλα φαίνονται ως δια μαγείας τόσο εύκολο να πραγματοποιηθούν…Ναι, νιώθουμε πιο σίγουροι από ποτέ, αυτή είναι η σωστή απόφαση.

Και ξαφνικά μπαίνει στο παιχνίδι η λογική. Όσο η ώρα περνάει η ωμότητα της λογικής αποδυναμώνει τον αυθορμητισμό του πριν. Λες και τα μάτια μας αρχίζουν να βλέπουν ξανά με άλλη οπτική. Το πάθος και ο ενθουσιασμός φεύγει κι όλα μοιάζουν διαφορετικά και φυσικά πολύ πιο δύσκολα η ιδέα που είχες μοιάζει βαρετή, η απόφαση που πρέπει να πάρεις τόσο δύσκολη , σα να μη μπορούσε ποτέ να υλοποιηθεί…

Κάθε φορά που αναλύουμε όλο και περισσότερο μια κατάσταση τόσο περισσότερο χάνεται η μαγεία της, η ομορφιά ή θες δε θες η λογική σε κυριεύει και καλώς ή κακώς το μυαλουδάκι σου εστιάζει κυρίως στα αρνητικά.Κάθε φορά που δοκιμάζεις το φόρεμα περιμένοντας να σιγουρευτείς για την αγορά του χάνεις την ουσία, την ομορφιά του κι αυτό είναι μόνο ένα μικρό τίμημα.Πόσο πιο άσχημο θα φαινόταν να μην το έβρισκες την επόμενη μέρα; Να έχανες κάτι αφήνοντας το για κάποια άλλη στιγμή που θα ήταν πιο ευνοϊκές οι συνθήκες, μέχρι που θα ένιωθες σίγουρος για την απόφαση σου; Και τελικά δε μαθαίνεις ποτέ μέχρι που ήσουν ικανός να φτάσει, χάνοντας χρόνο, αναλύοντας ακόμη και την παραμικρή λεπτομέρεια, ακόμη και το ελάχιστο πιθανό σενάριο που ίσως κάποια στιγμή προκύψει.
Ήρθε η ώρα λοιπόν να σταματήσεις να ψειρίζεις κάθε απόφαση, κάθε γεγονός που έρχεται αναπάντεχα στη ζωή σου.Αντίθετα εκείνη την ώρα, αυτή την ιερή στιγμή της επιφοίτησης ξεκίνα να δημιουργείς, όχι μόνο στη σκέψη αλλά και στην πράξη. Δώσε ζωή σε όλα αυτά που έρχονται. Εκεί βρίσκεται η μαγεία, στο άγνωστο…

 

By Σταυριάννα Δεδικούση 

Posted by Blog in Blog, Ελέυθερες Σκέψεις, 0 comments
Από Έρωτα

Από Έρωτα

Όσο ευτυχισμένο μπορεί να σε κάνει τόσο εύκολα και γρήγορα μπορεί να σε καταστρέψει .. άραγε μπορεί ο έρωτας να μας αλλάξει ή εμείς οι ίδιοι αλλοιώνουμε τον έρωτα με τη στάση μας .. φταίει για όλα αυτός ο μικρός φτερωτός θεός που υποτάσσει τη λογική μας ή είναι απλά μια δικαιολογία για να μην δίνουμε εξηγήσεις για αυτά που κάνουμε?

Ο έρωτας φταίει λοιπόν όταν λάμπεις από ευτυχία όταν κυκλοφορείς με αυτό το φαινομενικά ηλίθιο χαμόγελο και όταν το μυαλό σου ταξιδεύει 24 ώρες το 24ωρο…Σε κάνει ανυπόμονο ξεχνάς οτιδήποτε θυμίζει την έννοια της λογικής έχεις να πεις καλό λόγο ακόμη και για άτομα που δεν ήθελες ούτε μπροστά σου να βλέπεις .Ο έρωτας είναι που σε κάνει αισιόδοξο που σε κάνει να ονειρεύεσαι ένα καλύτερο μέλλον έναν λόγο για να ελπίζεις σε κάτι καλύτερο γιατί πολύ απλά όλα αυτά θέλεις να τα μοιραστείς με αυτόν τον κάποιον ξεχωριστόo έρωτας σε κάνει να περιμένεις ώρες ολόκληρες για ένα βλέμμα μια αγκαλιά ένα χαμόγελο έρωτας είναι αυτός που σε κάνει να νιώθεις ξεκούραστος μετά από μια δύσκολη μέρα.Ο έρωτας είναι όλα αυτά που ζεις τώρα…

Έρωτας όμως είναι και όλα αυτά που περιμένεις .Το μέλλον που όλο ονειρεύεσαι να χτίσεις κι ας το βλέπεις να αλλάζει τροπή το παραμύθι σου να απομακρύνεται από αυτό που είχες πάντα στο μυαλό σου. Αρχίζεις τόσο πολύ να παθιάζεσαι με τον έρωτα που παύεις να βλέπεις πέρα από αυτό. Αντί να βλέπεις την ουσία βλέπεις κινδύνους παντού και πάντα ..Προσπαθείς να σώσεις κι όχι να απολαύσεις .Και τότε ο έρωτας, αυτό το γλυκύτατο στρουμπουλό μωρό, μετατρέπεται σε έναν διαβολάκο που μπορεί να σε μεταμορφώσει από τη μια στιγμή στην άλλη από Άγγελο σε έναν μανιακό εκδικητή χωρίς αίτια …Ο έρωτας πάλι είναι που σε κάνει πιεστικό αλαζόνα αναποφάσιστο με ψυχολογικές μεταπτώσεις που θα ζήλευαν και τα καλύτερα περιστατικά της ψυχιατρικής .Κι όταν μια μέρα ζήσεις την απόλυτη ξεφτίλα όταν πλέον θα έχεις παραιτηθεί από αυτό τον φαύλο κύκλο πάλι ο έρωτας θα πεις ότι φταίει.

Μάλιστα ο έρωτας .Ο ίδιος θεός που πριν λίγο μακάριζες για την τόση δύναμη που σου δίνει τον ίδιο κατηγορείς που έφτασες σε αυτό το τέλμα. Μήπως τελικά ήρθε η ώρα να δεις ποιος τελικά κρυβόταν πίσω από όλα αυτά. Πράγματα που δικαιολογούν κάθε δευτερόλεπτο από τη συμπεριφορά μας. Και πίστεψε με δεν είναι ο Έρωτας, αλλά ο προσωπικός έρωτας του καθένα από εμάς για όλα αυτά που έκανε που κάνει και που θα ήθελε να κάνει. Ας αφήσουμε το μικρό θεό να ξεκουραστεί κι ας μην τον πιέζουμε με ανούσια θέματα μέχρι την επόμενη του Άγιου Βαλεντίνου.. Ξαναπιάνει δουλειά !!!!`

By Σταυριάννα Δεδικούση

Posted by Blog in Blog, Ελέυθερες Σκέψεις, 0 comments