Kissing is a Crime

“Kissing Is A Crime, but pop punk is not”

“Kissing Is A Crime, but pop punk is not”

Η πρώτη ματιά στο εξώφυλλο του δίσκου “Kissing Is A Crime” δεν ξέρω αν μου προκαλεί
αμηχανία ή φόβο. Ένα αγόρι φωνάζει, ενώ ο φωτογραφικός φακός το έχει αποθανατίσει εν
κινήσει. Ωστόσο, με την δεύτερη και πιο νηφάλια ματιά το αγόρι μοιάζει ιδιαίτερα
ενθουσιασμένο.

Ο Matt Molnar είναι ο εμπνευστής της ομότιτλης μπάντας, που με την βοήθεια της Beatrice
Rothbaum δημιούργησαν ένα μουσικό σχήμα απολαυστικής ποστ-πανκ. Για την ακρίβεια, οι
πανκ επιρροές τους κατορθώνουν να συμβιώνουν άψογα με τις ποπ μελωδίες της κιθάρας.
Όλη η ενέργεια του Molnar τιθασεύεται στους Kissing Is A Crime και αυτό κάνει το πρώτο
τους άλμπουμ να μην μοιάζει με ένα απομεινάρι των μακρινών ’80s.

Τα φωνητικά τους και ο ήχος τους έχουν διάφορες διακυμάνσεις στον δίσκο. Για
παράδειγμα, από το πεντακάθαρο “Permanent Damages” μας μεταφέρει απότομα στα
αλλοιωμένα φωνητικά του “Blind Bruises”, που με το χαρακτηριστικό distortion της κιθάρας
κάνει φανερές τις καταβολές της μπάντας. To “Sheila’s Gone” είναι το αναμενόμενο κομμάτι
ερωτικής απογοήτευσης που δεν θα μπορούσε να λείπει από τον δίσκο. Τι και αν βασίζεται
στιχουργικά στο μοτίβο της επανάληψης, το χορευτικό του ύφος δεν σου επιτρέπει να
“πέσεις”.

Στο νοσταλγικό “Kids”, ο Molnar απορεί με τον χαμένο ενθουσιασμό των παιδιών “Why you
goin’ so slow on a Saturday? Don’t you have plans to run away?” και ταυτόχρονα οι
φωτεινές μελωδίες του “Crown Royal” μας αφήνουν με μια γλυκόπικρη ποστ-πανκ γεύση.
Από το 2012 έως το 2016 οι ” Kissing Is A Crime ” δεν είχαν καταφέρει να βρουν τα πατήματα του.
Παρόλα αυτά, το πρώτο τους LP αποτελεί ένα μεγάλο άλμα για τους ίδιους και μας επιτρέπει
να περιμένουμε αρκετά πράγματα στο μέλλον.

By Κώστας Θεοδωρίδης

Posted by Blog in Blog, Μουσική, 0 comments