Ιωάννα Κύρου

Ο Καλός Στρατιώτης Ιβάν

Ο Καλός Στρατιώτης Ιβάν

Από καπνεργάτης βρέθηκε στη λίστα με τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Το “φαινόμενο” Ιβάν Σαββίδης δε σταματά να προχωρά, να κερδίζει και να εντυπωσιάζει.


Γεννήθηκε το 1959 μέσα στο καθεστώς της πρώην Σοβιετικής Δημοκρατίας στη Γεωργία και ήταν το τελευταίο παιδί μιας πολυμελούς και φτωχής οικογένειας με καταγωγή από τον Πόντο. Το 1977 κατετάγη στο στρατό της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά τη θητεία του άρχισε να εργάζεται στο κρατικό καπνεργοστάσιο του Ντον, όπου ξεκίνησε ως απλός εργάτης και έφτασε μέχρι το βαθμό του υποδιευθυντή του εργοστασίου, ενώ το 1988 χωρίς να σταματήσει να εργάζεται, τελείωσε την οικονομική σχολή του Πανεπιστημίου Δημόσιας Οικονομίας του Ροστόφ. Δεν πρόκειται όμως απλώς για έναν άνδρα που κατάφερε να ξεφύγει από τις δυσκολίες. Το γεγονός ότι από εργάτης σε καπνοβιομηχανία έγινε βουλευτής στο πλευρό του Βλαντιμίρ Πούτιν από μόνο του μας κεντρίζει το ενδιαφέρον.

Σε δηλώσεις του έχει αναφέρει: «Η μεταπολεμική γενιά ήταν ιδιαίτερη. Το εργοστάσιο έδινε επίδομα σε περισσότερα από 600 παιδιά που βρίσκονταν στο δρόμο μετά τον πόλεμο. Θυμάμαι, όταν δούλευα στο εργοστάσιο, ήταν η κυρία Ευγενία, μια αδύναμη, μικροκαμωμένη 80χρονη με μεγάλη καρδιά. Μου έλεγε «δεν τρως καλά αγόρι μου να σου φέρω ένα σάντουιτς». Θυμάμαι ακόμα τα χέρια της. Θυμάμαι και τα λόγια του Στρατάρχη Ζούκοφ που έλεγε στους νέους να σέβονται τους βετεράνους. Έλεγε «οι παλιοί στρατιώτες δεν κάνουν παράπονα. Να είστε ο εαυτός σας και να τους συμπεριφέρεστε με ευαισθησία και σεβασμό. Είναι ένα πολύ μικρό τίμημα που οφείλετε να πληρώσετε για όσα έχουν κάνει για εσάς. Καταλαβαίνετε τι θα μπορούσε να συμβεί, αν δεν ήταν οι άνθρωποι της Σοβιετικής Ένωσης, ο ηρωισμός τους και η νίκη».

Μπορεί να βρέθηκε στην Ελλάδα πριν από χρόνια για επενδύσεις, όμως το μικρόβιο της πολιτικής δεν έπαψε να κυλάει στο αίμα του. Έχει δηλώσει ότι η ενασχόληση του με θέματα του ελληνικού έθνους είναι σαν ναρκωτικό για τον ίδιο. Τον χαρακτηρίζει το γεγονός ότι ξέρει να προσαρμόζεται και μάλιστα να δίνει το στίγμα του σε κάθε πολιτική περίσταση. Ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως περήφανο, αξιοπρεπή, αυτάρκη και με μεγάλη αυτοπεποίθηση, ενώ τόσο οι φίλοι του όσο και οι ανταγωνιστές του λένε πως είναι τρομερά φιλόδοξος και ανατρεπτικός.

Στη χώρα μας το όνομα του έγινε γνωστό το 2006 όταν ενδιαφέρθηκε για πρώτη φορά να αγοράσει τον ΠΑΟΚ. Μέχρι τότε κατείχε ήδη σημαντικές διακρίσεις και αξιόλογες θέσεις στο πολιτικό και επιχειρηματικό προσκήνιο της Ρωσίας. Η απόκτηση του ΠΑΟΚ ήταν μόνο η αρχή. Μεταξύ άλλων ανέλαβε και τη διαχείριση του Μακεδονία Παλάς στη Θεσσαλονίκη όπως επίσης και της καπνοβιομηχανίας ΣΕΚΑΠ που βρίσκεται στην Ξάνθη. Στις νέες του κατακτήσεις περιλαμβάνεται και ο ΟΛΘ. Μεγάλος του στόχος τώρα είναι η απόκτηση κεντρικού τηλεοπτικού σταθμού που σύμφωνα με τον ίδιο θα γίνει σύντομα ενώ δεν παύει να έχει στραμμένη την προσοχή του και στον ΔΟΛ.

Κοντά του πάντα έχει την οικογένεια του να τον στηρίζει. Είναι παντρεμένος με την Κυριακή Σαββίδου, με την οποία έχει δύο γιους, τους Γιώργο και Νίκο. Πρόσφατα, μάλιστα, ο γάμος – υπερπαραγωγή του μεγάλου του γιου μας απασχόλησε.

Αξίζει, τέλος , να πούμε ότι, όπως έχει δηλώσει, δεν ξεχνά ποτέ πως γεννήθηκε φτωχός. Είναι κάτι που δεν θεωρεί ντροπή. “Ντροπή είναι να πεθαίνεις φτωχός”, έχει διευκρινίσει και δεν αναφερόταν μόνο στα ρούβλια/ευρώ/δολάρια του τραπεζικού λογαριασμού.

By Ιωάννα Κύρου

Posted by Blog in Blog, Κοινωνικα/Πολιτικα, 0 comments
Όσα πιστεύουν οι Έλληνες το 2017.

Όσα πιστεύουν οι Έλληνες το 2017.

 

Σε μια Ελλάδα που προσπαθεί να βγει από την κρίση, μήπως η μεγαλύτερη κρίση βρίσκεται στις απόψεις μας; Το λέω αυτό, γιατί διαβάζοντας την έρευνα του «Διανέοσις» (οργανισμός έρευνας και ανάλυσης) διαπίστωσα ότι όσα φοβόμουν σχετικά με το τι πιστεύουν οι Έλληνες ισχύουν.

Όταν 1 στους 4 Έλληνες θεωρεί ότι μας ψεκάζουν, κάτι δεν πάει καλά. Όταν 4 στους 10 πιστεύουν ότι η φοροδιαφυγή είναι θεμιτή λύση και άμυνα απέναντι στους φόρους, πως ακριβώς θα πάει μπροστά αυτή η χώρα; Σίγουρα δεν είναι απόψεις που βλέπουμε για πρώτη φορά. Είναι αλήθειες που όλοι λίγο-πολύ ξέραμε, είναι επιφυλάξεις, είναι μασημένα λόγια.


Το αμέσως επόμενο φυσικά φλέγον ερώτημα της εν λόγω έρευνας ήταν σχετικά με την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Το ποσοστό που επιθυμεί την παραμονή στο ευρώ έχει πέσει πλέον στο 59,6% (από 73,9% τον Απρίλιο του 2015), ενώ το ποσοστό αυτών που επιθυμούν να επιστρέψουμε στη δραχμή έχει ανέλθει στο 33,1% (από 20,7% τον Απρίλιο του 2015). Εγώ πάντως μέσα από αυτές τις απαντήσεις βλέπω πως ο κόσμος ανησυχεί και φοβάται. Και το καταλαβαίνω αυτό, αλλά αν βλέπαμε τα πράγματα πιο καθαρά και αν σκοπός όλων ήταν να έρθει έστω και μετά από χρόνια η οριστική λύση, ίσως να στηρίζαμε απλώς τη συνεργασία και όχι τη φυγή και την περιφρόνηση.

Μεταξύ άλλων έγινε συζήτηση και για τα θέματα ισότητας, και ζητήθηκε από τους πολίτες να πουν σε ποια επαγγέλματα πιστεύουν ότι οι γυναίκες τα καταφέρνουν εξίσου καλά με τους άνδρες, ή και καλύτερα. Οι απαντήσεις είχαν ενδιαφέρον: Τα μόνα επαγγέλματα στα οποία οι ερωτηθέντες πιστεύουν ότι τα καταφέρνουν καλύτερα οι άνδρες είναι “αστυνομικός” (38,3%) και “οδηγός” (38%). Αντίθετα, οι Έλληνες πιστεύουν σε πολύ μεγάλα ποσοστά ότι οι γυναίκες θα τα κατάφερναν καλύτερα στο επάγγελμα του πωλητή, του δασκάλου και του “υπαλλήλου γραμματειακής υποστήριξης”. Ένα 22% των πολιτών πιστεύει πως μια Ελληνίδα θα τα κατάφερνε καλύτερα στη θέση του πρωθυπουργού, ενώ το 15,4% πιστεύει ότι θα τα κατάφερνε χειρότερα. Αξίζει να σημειώσω εδώ ότι η Ελλάδα παραμένει μία από τις χώρες με τη μικρότερη συμμετοχή γυναικών στο εργατικό δυναμικό ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

By Ιωάννα Κύρου

Posted by Blog in Blog, Κοινωνικα/Πολιτικα, 0 comments