Φοιτητικά

Εκνευριστικοί γείτονες. Είσαι ένας απ’ αυτούς;

Εκνευριστικοί γείτονες. Είσαι ένας απ’ αυτούς;

Τι ωραίες οι μονοκατοικίες! Έχεις το σπίτι σου, την αυλή σου, την ησυχία σου, δεν έχεις κοινόχρηστα. Το τελευταίο ειδικά, σωτήριο. Αλλά οι μονοκατοικίες είναι συνήθως για βαθιές τσέπες και γι’ Continue reading →

Posted by InfinityGreece in Blog, Φοιτητικά, 0 comments
Φίλοι, αυτοί οι…

Φίλοι, αυτοί οι…


Σε κάθε αρχή είναι εκεί. Για τη δική μου αρχή φέτος, ήθελα να αναφερθώ σε αυτή τη μικρή η μεγάλη ομάδα ατόμων, με τα οποία δεν έχουμε σχέση συγγένειας, αλλά τους έχουμε χαρίσει ένα κομμάτι της καρδιάς μας. Ποιοι όμως είναι οι «ρόλοι» που παίζουν στη ζωή μας;

1. Σύντροφοι και συνεργοί: Χωρίς αμφιβολία, οι φίλοι είναι οι πρώτοι που θα καλέσεις όταν θέλεις κάποιον να μιλήσεις ή να βγεις. Και ας είναι περασμένα μεσάνυχτα. Και ας ήσασταν μαζί όλη την ημέρα. Μπορούν επίσης να συναινέσουν και να σε ακολουθήσουν στις πιο τρελές ιδέες σου! Έξοδος με πιτζάμες; Φύγαμε!

2. Υποστηρικτές: Στην επιτυχία και την αποτυχία, τα εύκολα και τα δύσκολα, οι φίλοι σου είναι εκεί για να σε στηρίξουν. Θυμάσαι τότε που φοβόσουν να πας στον οδοντίατρο; Όταν κόπηκες σε εκείνο το μάθημα που έδινες για 5η φορά; Όταν πήρες το δίπλωμα οδήγησης και αποφάσισες να τους πας βόλτα; Εντάξει, τότε ήρθαν για να κάνουν τα απαραίτητα «σχόλια», να εκφράσουν το πόσο φοβούνται για τη ζωή τους για να δουν τα αγχωμένα και συνάμα εκνευρισμένα μούτρα σου. Αυτά που μόνο απέναντί τους αποκτάς και που σου πάνε γάντι! Σε κάθε περίπτωση ήταν εκεί, ασπίδα προστασίας σε ότι ήταν ικανό να σε βλάψει.

3. Ψυχολόγοι: Ποιος φίλος δεν έχει ακούσει τον παραλογισμό σου μετά από μία γεμάτη στρες μέρα; Ποιος φίλος δεν έχει ακούσει τη γκρίνια και τα παράπονά σου; Ποιανού τη συμβουλή χρειάζεσαι asap για να νιώσεις καλύτερα ή να βάλεις μια τάξη στο μυαλό σου ( ή να την αγνοήσεις, βρε αδερφέ!);

4. «Κριτές»: Οι φίλοι σε κρατούν προσγειωμένο. Αφοπλιστικά ειλικρινείς, αλλά χωρίς να σε κρίνουν. Δεν θα σε αφήσουν να ξεφύγεις και να χάσεις αυτό που είσαι για να γίνεις αυτό που πρέπει. Θα επισημάνουν τα λάθη σου και θα σε στηρίξουν στις αποφάσεις σου. Άλλωστε γνωρίζουν τόσο καλά ότι θα κάνεις του κεφαλιού σου!

5. Υποκινητές: Παράλληλα, οι φίλοι είναι αυτοί που θέλουν να εξελιχθείς, να κάνεις πραγματικότητα αυτά που ονειρεύεσαι. Θα είναι εκεί να σου θυμίσουν τους στόχους σου και να παλέψουν για να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό.

6.Σύμμαχοι: Ο εχθρός σου είναι αυτόματα και δικός τους! Τι εννοείς δεν γνωρίζονται; Ποιος θα ήθελε να γνωριστεί με ένα τέτοιο άτομο;

7. Stalkers: Αν χρειαστεί, κάνουν καλύτερη έρευνα και από το FBI για να συγκεντρώσουν πληροφορίες για ένα «θέμα» που σε απασχολεί. You get what I mean, right?

8. Νοσοκόμοι: Αρρώστησες και είσαι μόνος/μόνη σου στο σπίτι; Έχεις πέσει κλαίγοντας στο πάτωμα και αρνείσαι να βγεις; Δεν φαντάζεσαι πόσο γρήγορα μπορούν να φτάσουν σπίτι σου και να φέρουν ότι χρειάζεσαι! Και μετά να πιάσουν και μια θέση δίπλα σου περιμένοντας να νιώσεις καλύτερα.

Με όλους αυτούς τους ρόλους (και με άλλους πολλούς) οι φίλοι σου είναι εκεί για σένα. Να θυμάσαι όλα όσα κάνουν καθημερινά και να μην ξεχνάς να τους υπενθυμίζεις συνέχεια πόσο σημαντικοί είναι για σένα!

ΥΓ: Για όλα αυτά αγαπώ τα κο-τσάκια μου! Να αγαπάτε και εσείς τα φιλαράκια σας…

By Αγγέλα Βασιλούδη

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικά, 0 comments
Με άλλη ματιά

Με άλλη ματιά

Στα στενά του υποκόσμου.

Συναντήσαμε τον Κώστα. Δυο όψεις ενός νομίσματος. Μία όψη σκοτεινή και μία φωτεινή. Γεννημένος στην Ελλάδα, παιδί χωρισμένων γονιών μοιράστηκε μαζί μας την δική του εμπειρία, ένα μάθημα ζωής. Με άλλη ματιά, μέσα από τη δική του, περιγράφει την σκοτεινή πλευρά της ζωής, αυτήν των ναρκωτικών…

Τι νομίζεις ότι σε ώθησε να μπλεχτείς με τα ναρκωτικά;

Οικονομικά κυρίως, και από τα οικονομικά ήρθαν τα ψυχολογικά ..

Ψυχολογικά; Τι εννοείς;

Όλα από κάπου ξεκινάνε δεν λένε; Στο σχολείο υπήρχε απομόνωση λόγο του ντυσίματος μου, μάθαιναν ότι δουλεύω και ήταν πιο επιφυλακτικοί μαζί μου … όταν κάποιος δουλεύει δεν τον πλησιάζουν οι άλλοι… φοβούνται…

Το διαφορετικό;

Ναι γιατί τότε δεν ήταν συνηθισμένο να δουλεύεις σε αυτή την ηλικία.

Δηλαδή σε ποια ηλικία άρχισες να δουλεύεις;

13 με 14

Γιατί από τότε;

Για οικονομική ευχέρεια..

Ήταν δηλαδή δική σου απόφαση;

100%

Τι δουλειές έκανες;

Οικοδομές, barman, ελαιοχρωματιστής, κυρίως αυτά.

Κι ‘κείνο το διάστημα; Και δουλειά και σχολείο; Πώς τα συνδύαζες και τα δυο μαζί;

Δεν πήγαινα πάντα δουλειά και δεν πήγαινα πάντα σχολείο.

Δεν έλειπες τόσο πολύ; Οι καθηγητές τι σου έλεγαν;

Δεν έλειπα τόσο πολύ ώστε να γίνει αντιληπτό. Μερικές φόρες τύχαινε να μην το καταλαβαίνουν, δεν γινόταν αντιληπτό. Άλλες φορές εγώ δεν ήθελα να το μάθουν …εγώ το επιδίωκα ..εσκεμμένα το έκανα… δεν ήθελα να το μάθουν.

Και μέχρι ποια ηλικία δούλευες;

15 περίπου.

Πώς ένιωθες όταν δούλευες;

Γενικά μου άρεσε να δουλεύω και ακόμα μ’αρέσει, δεν υπολόγιζα ώρες και κούραση, αλλά μου έλειπαν τα παιδικά-εφηβικά μου χρόνια.

Τώρα δηλαδή δεν σου λείπουν;

Όχι στον ίδιο βαθμό, γιατί έχουν αλλάξει πολλά από τότε.. μπορείς να γνωρίσεις ανθρώπους και να αναπληρώσεις πολύ εύκολα τα παιδικά σου χρόνια.

Και πώς μπορείς να το κάνεις αυτό; Πως μπορείς να αναπληρώσεις τη παιδική σου ηλικία μετά από τόσα χρόνια;
Θα ακουστεί γραφικό αλλά ζώντας την κάθε σου στιγμή σαν να είναι η τελευταία σου.

Νιώθεις παιδί;

Δύσκολη ερώτηση… Όταν πρέπει ναι… Και δεν πρέπει να νιώθεις πάντα παιδί… Όπως και δεν πρέπει να νιώθεις και πάντα ενήλικας. Μια μέση κατάσταση είναι το τέλειο για ‘μένα.

Δηλώνεις πως: ”Μπορείς να γνωρίσεις ανθρώπους και να αναπληρώσεις πολύ εύκολα τα παιδικά σου χρονιά” Δηλαδή; Τι ανθρώπους γνώρισες;

Πέρασαν από τη ζωή μου πολλοί άνθρωποι, κι έμειναν μόνο όσοι ήρθαν κοντά μου και μ’ αγκάλιασαν.

Ποτέ μπήκαν στη ζωή σου αυτοί που σε αγκάλιασαν και σου ανέτρεψαν όλη σου τη ζωή;

Θεωρητικά από τα 16 και πρακτικά μετά από τα 17.

Στα 15 σταμάτησες να δουλεύεις, και στα 16 ένιωθες κάποιον δίπλα σου. Κατά τη διάρκεια 15-16;

Εκείνη η περίοδος ήταν μεταβατική δηλαδή από τη δουλειά στην προσπάθεια γνωριμίας με ανθρώπους, αλλά θα έλεγα και καταστροφική λόγο των γεγονότων που συνέβησαν 1 χρόνο πριν, στα 14 δηλαδή.

Πώς έγινε και μπλέχτηκες ‘’μ’αυτό’’;

Ήταν μια πράξη απερισκεψίας, βρισκόμενος σε μια πολύ άσχημη μέρα. Ήμουν ψυχολογικά και οικονομικά στο 0 και κάποιος εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία μου και μου πρόσφερε μια εύκολη λύση που χωρίς δεύτερη σκέψη το δέχτηκα.

Πώς τον γνώρισες;

Όπως είπα και πριν ήταν μια πράξη απερισκεψίας ήμουν μονός έξω από την εκκλησιά, έκανα τσιγάρο, ήρθε και με πλησίασε με ρώτησε αν θέλω να αγοράσω, είπα ότι δεν ενδιαφέρομαι αλλά και να ενδιαφερόμουν δεν είχα τα χρήματα και τότε με πρότεινε να συνεργαστώ με εύκολη χρηματική αμοιβή.

Τι πουλούσες;

Χόρτο.

Και κατά την ώρα της ανταλλαγής; Τι ακριβώς έκανες;

Ο αγοραστής ήταν συνεννοημένος με τον πωλητή για την ώρα συνάντησης. Είχε έτοιμα τα χρήματα κι’ η ανταλλαγή γινόταν χωρίς δεύτερη σκέψη και στο δευτερόλεπτο. Μάλιστα κάποιοι από τους αγοραστές ήταν μεγάλοι σε ηλικία, οικογενειάρχες κι’ αυτό μ έκανε αρκετή εντύπωση. Όπως επίσης και η περίπτωση ενός 12χρονου κοριτσιού.

Έχει γίνει καμιά περίεργη κίνηση;

Μια μέρα πήγα να δώσω σ’έναν μεγάλο σε ηλικία , γύρω στα 55-60. Είχε 2 παιδιά μαζί του, 8 και 10 χρονών περίπου, κι’ έβγαλε το πορτοφόλι του να πληρώσει. Τα χρήματά του ίσα που φτάνανε για το ‘’πράμα’’… Όπως επίσης, είχα δώσει σ’ένα διευθυντή μια κτηματολογικής εταιρίας. Δεν τον είχα για τέτοιο…

Μπορεί κάποιος να το κόψει εύκολα το συγκεκριμένο;

Όχι …Αν κάνει συστηματική χρήση όχι…

Για ποιο λόγο πιστεύεις ότι μπλέκει κανείς με τα ναρκωτικά ;

Για μαγκιά, για εύκολη διέξοδος από τα προβλήματα , όποια κι αν είναι αυτά μετά γίνεται συνήθεις εξάρτηση.

Τι σε βοήθησε να ξεφύγεις; ποια ήταν η αφορμή;

Ήθελα να ξαναφτιάξω τη ζωή μου γιατί πίστευα ότι αξίζει κάτι καλύτερο. Παρόλ’αυτά δεν έφυγε εντελώς από τη σκέψη μου… Κατά καιρούς ήθελα να πέσω στο ίδιο λάθος. Αυτό που μ βοήθησε να ξεφύγω εντελώς, ήταν η αγάπη όχι μόνο αυτή που παίρνεις αλλά κι αυτή που δίνεις. Αγάπησα κι όταν αγαπάς αλλάζει η ψυχοσύνθεση σου.

Θες να στείλεις ένα μήνυμα;

Δεν θα επιχειρήσω να πω μείνετε μακριά από τα ναρκωτικά, γιατί θα ακουστεί επίσης γραφικό αλλά θα πω ότι θα ήθελα ο καθένας από εμάς από εμάς να σκεφτεί πριν πάρει την οποιαδήποτε απόφαση, αλλά και να μην παίρνει αποφάσεις όταν είναι σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Κλείνοντας το μήνυμα που θέλω να περάσω είναι πως η αγάπη είναι το ισχυρότερο όπλο που μας έχει δοθεί. Χωρίς αγάπη δεν μπορούμε να συνυπάρχουμε.

Όπως ένα νόμισμα έτσι κι’ η ζωή έχει 2 όψεις… Εσύ ποια θα διαλέξεις;

 

By Χριστίνα Ξενιτοπούλου

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικά, 0 comments