Φοιτητικα

#Ask_Athena Vol.1

#Ask_Athena Vol.1


Χαιρετώ όλα τα πανέμορφα πλάσματα που βρίσκονται ανάμεσα μας και διαβάζουν αυτό το άρθρο. Αγαπητέ αναγνώστη, είμαι η Αθηνά. Θα σου κρατώ συντροφιά σ αυτή την όμορφη στήλη κάθε 15 μέρες με τα άρθρα μου, στα οποία δίνω απαντήσεις σε ερωτήματα που σε βασανίζουν και θέλεις να μοιραστείς μαζί μου, να κλάψεις σε έναν ώμο ρε αδερφέ.

Την εβδομάδα που μας πέρασε έλαβα πολλές όμορφες ερωτήσεις από εσάς, τους θαυμαστές μου και είμαι εδώ να σας λύσω όλα σας τα προβλήματα!

Πάμε να δούμε κάποιες από αυτές:

1.Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σου έχουν δώσει ποτέ;

Να μην ακούω συμβουλές (Ωραία ξεκίνησα μια στήλη στην οποία δίνω συμβουλές)

2. Θα ήθελα να δω την άποψη σου, και των υπόλοιπων followers, για το αν θεωρούν πώς έχουν κάποια ψυχολογικά προβλήματα, θέματα και αν σκέφτονται να τα λύσουν σε κάποια μορφής θεραπεία;

Τεράστια κουβέντα για να απαντηθεί σε λίγες σειρές. Πιστεύω ότι σε γενικές γραμμές, όλοι έχουμε «τα θεματάκια μας» που λέμε, άλλοι σοβαρότερα που τους επηρεάζουν στην καθημερινότητα τους, και άλλοι ήπια που μπορούν να διαχειριστούν. Το θέμα είναι να τα αντιμετωπίσεις σύντομα και σίγουρα να μην τα βάλεις κάτω από το χαλί. Όσον αφορά την θεραπεία, είναι επιβεβλημένη για όποιον δε νιώθει καλά και βλέπει ότι κάποιες σκέψεις του ή συνήθειες δυσκολέυουν τη ζωή και τις σχέσεις του και δε θεωρείται πλέον τόσο πολύ ταμπού όσο παλιότερα αν και πάλι πολλοί έχουν αναστολές. Ένας ψυχολόγος ή ψυχίατρος θα σε βοηθήσει πάρα πολύ να καταλάβεις τον εαυτό σου, τις αντιδράσεις σου και το πώς δημιούργησες τις ανασφάλειες σου έτσι ώστε να φτάσεις στην «ρίζα του προβλήματος» για να μπορέσεις να απεμπλακείς όσο γίνεται και να γίνει καλύτερη η καθημερινότητα σου, η σχέση σου με τον εαυτό σου αλλά και με τους άλλους. Γενικότερα, μια κουβέντα με εναν ψυχολόγο νομίζω θα βοηθήσει οποιονδήποτε σε όποια φάση της ζωής του κι αν είναι, είτε έχει σοβαρά προβλήματα που επιβάλλεται να λυθούν είτε όχι.
Για κλείσιμο, προσωπικά θεωρώ ότι ένας άνθρωπος χωρίς ανασφάλειες, κόμπλεξ και (ήπια) ψυχολογικά θεματάκια θα ήταν εξαιρετικά βαρετός. Και βασικά δεν νομίζω να υπάρχουν και πολλοί.

3. H κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα?

Θεωρώ και τις 2 φράσεις σωστές και θα τεκμηριώσω αμέσως το γιατί: Προφανως η πρώτη είναι σωστή γιατί έχει αποδειχτεί επιστημονικά, μετά από χιλιάδες μελέτες εδώ και χρόνια ότι η ΚΟΤΑ γεννάει το ΑΥΓΟ. Ως προς τη δεύτερη φράση, το ΑΥΓΟ μεγαλώνει, γίνεται κότα, γεννάει αυγό το οποίο αργότερα κι αυτό γίνεται ΚΟΤΑ. Άρα το αυγό γεννάει κότα.

4. Σαν άτομο ήμουν/ειμαι πολύ εξωστρεφής. Έμενα και σε ένα κεντρικό σημείο παλιά, θεωρώ πως ήμουν πολύ έξω.. Τον τελευταίο καιρο, και δει, τους τελευταίους μήνες που μετοίκησα στα suburbs, διαπιστώνω έναν εσωστρεφισμό άστα να πάνε. Πχ τις μέρες 26-29/10 που όλοι ήταν έξω εγώ για μέρες δεν έβγαινα από το σπίτι. Άλλες φορές λέω οκέι, κάτι έχω, αλλά τώρα δεν έχω κάτι απλά γουστάρω να κάτσω σπίτι. Γιατρέ τι έχω;

Θα ζήσεις παιδί μου. Πολλά τινά μπορεί να φταίνε. Μπορεί να φταίει το γεγονός ότι μετακόμισες, άρα εκεί που έβγαινες κι έλεγες σε 2 λεπτά θα είμαι κέντρο πλέον το σκέφτεσαι διπλά και τριπλά να βγεις λόγω απόστασης, κούρασης και χρόνου. Μπορεί επίσης επειδή μεγαλώνεις να μην έχεις τις ίδιες αντοχές όπως πριν ή και τη διάθεση ή και τα ίδια γούστα. Και πέρα από όλα αυτά είναι και η φάση που περνάς στη ζωή σου. Όλοι περνάμε τις φάσεις μας και η εξωστρέφεια μας αυξομειώνεται. Άλλες φορές θέλουμε περισσότερο άλλους ανθρώπους δίπλα μας, άλλες κλεινόμαστε στον εαυτό μας.

Δε βρίσκω κάτι κακό ή παράλογο σ αυτό, αλλά από τη στιγμή που περνάς εσύ καλά και κάνεις αυτό που σε ευχαριστεί, μην το υπεραναλύεις και χαλάς φαιά ουσία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί πιο εποικοδομητικά. Χουχούλιασε στον καναπέ, διάβασε και κανένα βιβλίο και πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι στη Βαλαωρίτου θα γυρνάς!

Νομίζω ότι θα ήταν εξαιρετικά βαρετό αν σε όλη μας τη ζωή είχαμε τα ίδια γούστα, τα ίδια στέκια, τις ίδιες συνήθειες. Δε ξέρω βέβαια αν ίσχυει για όλους αυτό ή αν παραέχω ωροσκόπο στον δίδυμο.

Υ.Γ. Θες να πεις δη και όχι δει. Το δει είναι ρήμα, το δη επίρρημα

Υ.Γ.2 Μετά το και δεν μπαίνει κόμμα.

Υ.Γ.3 Δεν υπάρχει λέξη εσωστρεφισμός bae. Εσωστρέφεια it is.

5. Τι είναι καλύτερο; Μια αλήθεια που πονάει ή ένα όμορφο ψέμα;

Καλύτερο για μένα, για σένα, για έναν μανάβη στο Μεξικό; Δεν υπάρχει μια αντικειμενική απάντηση σε μια τόσο υποκειμενική ερώτηση.

Εγώ πάντως θα πάρω την αλήθεια που πονάει.

6. Αρέσει στους άντρες μια γυναίκα να μιλάει βρώμικα στο σεξ;

Σε άλλους ναι, σε άλλους όχι.

Οι άντρες, (όπως και οι γυναίκες) δεν είναι ένα κοπάδι ανθρώπων με ίδια χαρακτηριστικά, προσωπικότητα επιθυμίες και γούστα.

Εσένα σ αρέσει να μιλάς βρώμικα στο σεξ; Αν ναι μίλα. Αν όχι μη μιλάς.

7. Ποιος θα κερδίσει στη φετινή Eurovision?

Οι ξενοδόχοι του Κιέβου

Μην ξεχνάτε να στέλνετε τις ερωτήσεις σας εδώ: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdL7OmrECM6psuMReW8D9axMvBI2IkPG36-FRi9BSG3DQ5LwA/viewform

Μέχρι το επόμενο άρθρο, να προσέχετε τους εαυτόυς σας, να περνάτε καλά και να φοράτε ζακέτα.

The quote of the week:

“Κάποια μέρα θα ξυπνήσεις και δεν θα έχεις χρόνο να κάνεις τα πράγματα που πάντα ήθελες. Κάν’ τα τώρα”. Πάολο Κοέλιο

(Από το προφίλ του InfinityGreece Στο Instagram )

The song of the week: https://www.youtube.com/watch?v=pOf3kYtwASo

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικα, 0 comments
Τα θετικά της εξεταστικής

Τα θετικά της εξεταστικής

Παραδέξου το. Μπήκες να διαβάσεις το συγκεκριμένο άρθρο εξαιτίας του τίτλου, που πιθανότατα σου φαίνεται παραπλανητικός. Η πικρή αλήθεια είναι πάντως, φίλτατε αναγνώστη, πως, clickbait ή μη, αυτή τη στιγμή διαβάζεις ένα άρθρο για την εξεταστική αντί να διαβάζεις για την εξεταστική καθεαυτή. Για το λόγο αυτό λοιπόν, θα φροντίσω να ανταμείψω τον κόπο σου.

Εξεταστική. Μια λέξη, χιλιάδες συναισθήματα. Ποια είναι όμως η πεμπτουσία του όρου “εξεταστική”; Τι πραγματικά συμβαίνει στη ζωή του Έλληνα φοιτητή όταν φτάνει η περίοδος της εξεταστικής; Καλή ή κακή πάντως, η εξεταστική αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της φοιτητικής ζωής και τρεις φορές το χρόνο τη βρίσκεις μπροστά σου. Ακολουθώντας λοιπόν το μότο “Ότι δεν μπορείς να αποφύγεις, απόλαυσέ το”(το οποίο προφανώς δεν ταιριάζει σε κάθε περίσταση, αλλά πρέπει να κάνω transition στο κυρίως μέρος του άρθρου έχοντας υπερβολικά πολλά καμμένα εγκεφαλικά κύτταρα από τον Beckett και τον Albee), θα επικεντρωθώ στα “θετικά” της. Αν συνεχίζεις να διαβάζεις το εν λόγω άρθρο, το κάνεις με προσωπική βούληση, είσαι μόνος σου και δεν φέρω ουδεμία ευθύνη για αυτά που θα διαβάσουν τα άδολα ματάκια σου.

” Εξεταστική “, μία λέξη, αναρίθμητα συναισθήματα

Επαφή με το Θεό

Αναμφισβήτητα, σε κάθε εξεταστική έρχεσαι πιο κοντά με τον Τιτανομέγιστο. Οι κύριες μορφές επαφής είναι δύο, και είναι συνάμα εκ διαμέτρου αντίθετες και συμπληρωματικές. Η πρώτη έχει τη μορφή απλής πρότασης, όπου το υποκείμενο είναι το “(Υπέρ)εγώ”, που συνήθως παραλείπεται. Το ρήμα που χρησιμοποιείται κατ’ αποκλειστικότητα στην περίπτωσή μας είναι η πιο λαϊκή έκδοση του “συνουσιάζω” ή καλύτερα “διεκπεραιώνω πράξη σεξουαλικού περιεχομένου όπου εμπλέκονται τα γεννητικά όργανα”, την οποία για λόγους ευθιξίας δεν θα αναφέρω(και γιατί προφανώς καταλάβατε για τι πράγμα μιλάω). Το τελευταίο μέρος της μορφής αυτής, το αντικείμενο, προέρχεται από τον θρησκευτικό χώρο και ανάλογα την έμπνευση, μπορεί να είναι ο Ιωσήφ, ο ίδιος ο Υπέρτατος, η Μαρία, ο Ιησούλης, οι Απόστολοι, ο Ιώβ, τα Χερουβίμ, οι τρεις μαγ…ΟΚ, το πιάσατε.

Η δεύτερη μορφή περιλαμβάνει σταυροκοπήματα, ζοφερές εκφράσεις αγάπης και λατρείας προς τα Θεία, χέρια σε ανάταση που ακολουθείται από λυγμούς και τρεμουλιαστές φωνές σε απόγνωση, δηλώσεις μετάνοιας για τα αμαρτήματα μας σε περίπτωση επιβεβαίωσης της ύπαρξής Των μέσω επιφοίτησης και άλλα παρόμοια. Χρονικά, η αναφερόμενη μορφή επαφής ακολουθεί την πρώτη, κάποιοι όμως “αιρετικοί” χαράζουν την δική τους πορεία, παραλείποντας κυρίως τη δεύτερη μορφή και πιο σπάνια την πρώτη.

Tips για εξεταστική, via Πολύ- Γέλιο.gr

Φιλοσοφικές αναζητήσεις

Μην το αρνείσαι. Σίγουρα καθώς διάβαζες μια εξαιρετικού ενδιαφέροντος θεωρία για το αν η μετάφραση πρέπει να θεωρείται αυτόνομη επιστήμη ή απλά παρακλάδι της γλωσσολογίας θα πέρασε απ’ το μυαλό σου (αν σου απέμεινε) πως αν ήσουν ο Spider-Man θα διάβαζες στο ταβάνι. Ή θα έμπαινες στον κόπο να αναλογιστείς γιατί το Philadelphia ταιριάζει ακόμα και με τις μπάμιες. Ή θα προσπαθούσες να βρεις απάντηση στο αιώνιο ερώτημα “DC ή Marvel;”. Ή, κάνοντας βαθιά εσωτερική αναζήτηση και πατώντας σε δεδομένα της εποχής, να συμπεράνεις πως η εργατική τάξη πρέπει να ξεσηκωθεί απέναντι στη σάπια αστική και να διεκδικήσει αυτά που τις αναλογούν ως αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα και πως ήρθε η ώρα του σοσιαλισμού-κομμουνισμού. Επιπρόσθετα, θα πασχίσατε να διατυπώσετε με στοιχεία αν το φως του ψυγείου είναι ανοικτό ακόμα και όταν το ψυγείο είναι κλ…. ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ, ΕΤΣΙ;!

Όπως και να ‘χει, η διαδικασία αυτή μόνο θετικά μπορεί να αποφέρει. Το “γιατί” απαντήστε το μόνοι σας, εγώ ακόμη το ψάχνω. Η διαδικασία αυτή έχει συνήθως τις εξής εκβάσεις : A) Πεινάω
Β) Πρέπει να αρχίσω να βγαίνω από το σπίτι λίγο παραπάνω και να συναναστρέφομαι με άλλα ανθρώπινα όντα και Γ) Πρέπει να κόψω τα ναρκωτικά.

Επαναπροσδιορισμός των ορίων σου

Σε κάθε εξεταστική εκπλήσσω τον εαυτό μου. Είναι που φτάνω στο τέλος κάθε εξεταστικής και λέω ” Πασά μου, εντάξει, το τερμάτισες” και η κάθε επόμενη εξεταστική περίοδος με διαψεύδει πανηγυρικά. Και φυσικά δε μιλάω για τις ώρες διαβάσματος, που πέφτουν χρόνο με το χρόνο με αντιστρόφως ανάλογους ρυθμούς από την αγοραστική αξία Γερμανικών ομολόγων.

Στην πρώτη μου εξεταστική απέδειξα πως γίνεται να βγάλεις το “Breaking Bad” τρεις μέρες πριν δώσεις δύο μαθήματα με ύλη άστα-να-παν. Την επόμενη εξεταστική απέδειξα πως ο αθλητισμός δεν έχει πεθάνει μέσα μου, κάνοντας εντατική γυμναστική για δύο ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ εβδομάδες μέχρι να φτάσω στα standards μου τα οποία είχαν διαμορφωθεί με συστηματική και χρόνια εκγύμναση. Να μη σας τα πολυλογώ, χάρη στην εξεταστική απέκτησα μουσική και κινηματογραφική καλλιέργεια, βαδίζω στην εκμάθηση solo στην ηλεκτρική ξεχασμένη κιθάρα μου, έμαθα να πλέκω, να κάνω photoshop, απέκτησα μάστερ στο origami και σε λίγες μέρες λίγοι και εκλεκτοί μόνο θα έχουν την τύχη να δοκιμάσουν την home-made μπύρα(Red ale παρακαλώ) που ο ίδιος φτιάχνω.

via ” Ο τοίχος είχε τη δική του Υστερία “

Θα μπορούσα ώρες να μιλάω για τα θετικά που μου προσφέρει η εξεταστική, όπως, ενδεικτικά, το budget management, που παραδόξως, ενώ θεωρητικά τα έξοδα είναι λιγότερα λόγω μείωσης εξόδων, το πορτοφόλι σου είναι πιο άδειο και από τα ταμεία του κράτους ( Πήρες τρία μονόκιλα κουτιά μερέντα και τέσσερα κιλά μπέικον όταν ξεκίνησε η εξεταστική, ενώ κάθε δύο ώρες και τριάντα τέσσερα λεπτά παραγγέλνεις φαΐ. Θενκ μι λέιτερ). Δυστυχώς όμως, το διάβασμα-ένα από τα αρνητικά της εξεταστικής- ουρλιάζει μέσα μου. Όπως και να ‘χει, εξεταστική είναι, θα περάσει. Εσύ;;

By Σδράμπας Θανάσης

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικα, 0 comments
8 πράγματα που τα παιδιά του μιλενιουμ δεν ξέρουν τι είναι…

8 πράγματα που τα παιδιά του μιλενιουμ δεν ξέρουν τι είναι…

Ξέρω υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σας σοκάρω αλλά ναι, ζουν ανάμεσά μας. Πηγαίνουν σχολείο, λύκειο για την ακρίβεια, προετοιμάζονται για τις πανελλήνιες, μερικά από αυτά καπνίζουν, πίνουν κανονικό αλκοόλ (όχι τις φλωριές τύπου Gordons space) ή/και είναι ενεργά σεξουαλικά. Βγαίνουν μέχρι αργά και γυρίζουν σπίτι μόνα τους. Παιδιά που γεννήθηκαν τη 00’s δεκαετία, μετά το μιλένιουμ (ξέρεις εκείνο που θα καταστρεφόταν ο κόσμος).

Πρόσφατα γυρίζοντας από τη σχολή απόλυτα κουρασμένη σωματικά και πνευματικά (αν δεν έχεις κάνει εργαστήριο οργανικής φαρμακευτικής χημείας μην προλάβεις να κράξεις), πέτυχα στο αστικό μια κοπέλα πάνω κάτω στα 16 που μου έδωσε το αντίτιμο ζητώντας μου να της ΒΓΑΛΟΥΜΕ ένα εισιτήριο. Αφού σιγουρεύτηκα ότι ήμουν μόνη μου(γιατί εμένα που με βλέπεις έχω ξεχάσει φίλη μου μέσα σε αστικό) τη ρώτησα πότε είναι γεννημένη. Το 2000 μου είπε. Και αλήθεια σας λέω ήταν μόνη της μέσα στο αστικό, δεν φορούσε πιπίλα, δεν κρατούσε το χέρι της μαμάς της, πολύ πιθανόν να μην πίνει γάλα και φρουτόκρεμα πλέον και κρατούσε ένα βιβλίο λατινικών στο χέρι της. Ρε ναι, ναι, ήξερε να διαβάζει και να γράφει, ήταν μαθήτρια, όχι δημοτικού όπως είχα υπολογίσει στο μυαλό μου, αλλά λυκείου. Σε μια στροφή έπεσα κατά λάθος πάνω της και σιγουρεύτηκα ότι ήταν υπαρκτό ον.
Μετά (ψάχνοντας για ρυτίδες στην περιοχή των ματιών) σκέφτηκα 8 πράγματα που είναι σχεδόν απίθανο να γνωρίσει πότε ένα παιδί του μιλένιουμ.

1. Κασέτες

Κασέτες ακούω και κατευθείαν το μυαλό μου πάει σε στυλό περασμένα μέσα από τις τρυπούλες τους. Έτσι γύριζες την κασέτα πίσω κι έτσι μπορούσες και να φτιάξεις σε περίπτωση που είχε στραβώσει λίγο η ταινία μέσα. Υπήρχε και ένα μηχάνημα, το κασετόφωνο, που μπορούσε να «αποκωδικοποιήσει» τα μυστικά της και να σου χαρίσει μερικές ώρες νιρβάνας. (Nirvana, νομίζω το έπιασες το λογοπαίγνιο, ε; ε; E;)

2. Δίσκους βινυλίου/ πικάπ

Αν είχες μεγαλύτερα αδέρφια ή λίγο πιο χίπηδες γονείς θα τους θυμάσαι. Ήταν υπέροχα στρογγυλά, με μια τρυπούλα στη μέση και περιμετρικά της τρύπας, μια ετικέτα που έγραφε το όνομα του δίσκου. Το έβαζες προσεκτικά στο πικάπ και κατέβαζες με ευλάβεια την βελόνα. Άκουγες έναν χαρακτηριστικό εναρκτήριο ήχο και σε πλημμύριζε η μουσική… Κάτι δίσκοι των Nazareth ακόμα στοιχειώνουν το μυαλό μου όταν λέω τη λέξη «βινύλιο»

3. Βιντεοκασέτες

Γύριζες από το σχολείο μετά από ένα πεντάωρο με γλώσσα- γλώσσα, μαθηματικά, εμείς κι ο κόσμος, και γυμναστική βεβαίως στην τελευταία ώρα, και σε περίμενε κάποια φρεσκονοικιασμένη κασέτα με πόκεμον, πριγκίπισσες της Ντίσνεϊ, μίκυ μάους κλπ. Η υπέροχη στιγμή που την έσπρωχνες για να μπει στο βίντεο κι άκουγες τον ηδονικό ήχο της σύνδεσης. Η κασέτα γύριζε κάνοντας έναν επίσης χαρακτηριστικό ήχο και άρχιζαν να προβάλλονται στην τηλεόραση τα «αθώα πρότυπα» σου. Αν ήσουν λίγο παραπάνω σίχαμα (χαϊδευτικά το λέω βρε) θα είχες βρει κι άλλες κασέτες σε συρτάρια γονιών, μεγαλύτερων αδερφών ή ανύπαντρων θείων. Κι αν τις είχες βρει θα θυμάσαι και την κατσάδα που άκουσες μετά.

4. Δισκέτες

Δισκέτες, το πιο υποτιμημένο «αξεσουάρ» ενός υπολογιστή , ενός κουτιού για την ακρίβεια καθώς εκείνη την εποχή δεν θυμάμαι να κυκλοφορούσαν πολύ τα λάπτοπ . Έμπαιναν στην ειδικά σχεδιασμένη εσοχή και σου χάριζαν ώρες αποβλάκωσης εεεεεεεε…. διασκέδασης στον υπολογιστή του 18χρονου ξάδερφου που δε σε πολυάντεχε.

5. Παιχνίδια του Mame 32

Πρόσφατα πληροφορήθηκα ότι έχουν κυκλοφορήσει μερικές βίντατζ νεότερες εκδοχές αλλά σαν το παλιό, με τα άθλια (στα όρια του καρκίνου αμφιβληστροειδούς) γραφικά και τα παιχνίδια με ταχύτητα χαμηλότερη κι από snorlax, δεν έχει. Πρόγραμμα (αν δεν κάνω λάθος) που περιείχε πάνω από 3200 παιχνίδια που κανονικά παιζόντουσαν σε παιχνιδομηχανές. Εξ ου και το όνομα Multiple Arcade Machine Emulator. Το πρόγραμμα το είχε συνήθως σε κάποια δισκέτα ο ξάδερφος/αδερφός που είπαμε και του πρόσφερε άπειρες ώρες ησυχίας καθώς αυτός διάβαζε.

6. Dial up σύνδεση ίντερνετ

«Ρε μαμά θέλω να μπω στο ίντερνετ τώρα μην πάρεις τηλέφωνο » ή «χτύπησε το τηλέφωνο και κόπηκε η σύνδεση ρε γ@#$^», δυο φράσεις που κανένα τέκνο του μιλένιουμ δεν πρόκειται να ξεστομίσει πότε. Για να δεις τι καλή που είμαι σου βρήκα και τον εκενευριστικό-μυστηριώδη ήχο που έκανε όταν συνδεόταν το μόντεμ στο ίντερνετ https://www.youtube.com/watch?v=GSRG0TqxLWc

7. LimeWire

Για να συνεχίζεις να με διαβάζεις σημαίνει ότι μάλλον δεν έχεις αρχίσει να κλαις σε εμβρυακή στάση στο πάτωμα. Γι’ αυτό κι έχω μια χαριστική βολή να σου δώσω. LimeWire. Η απαρχή των torrent. Πρόγραμμα με σήμα το λεμονάκι με λογική P2P (peer to peer) μέσω του οποίου μοιραζόσουν αρχεία ,καλά εντάξει, κυρίως έκλεβες μουσική. Ακόμα θυμάμαι που έψαχνα τραγούδια της Aguilera από κει…

8. Δραχμή

Ναι, προφανώς και δε θα γυρίσουμε στη δραχμή, τσίλλαρε.(αν γίνει κάτι τέτοιο δεσμεύομαι να βάλω πράσινο κραγιόν στην ορκωμοσία μου) Θα παραμείνει ένα βίντατζ νόμισμα. Η πρώτη σου επαφή με το χρήμα. Ένα κατοστάρικο κι ιδού το πρώτο σου κολατσιό στο δημοτικό, ένα κουλούρι…

Και κάπου εδώ σκέφτομαι σοβαρά να κλείσω το άρθρο και να κουλουριαστώ σε μια γωνιά κλαίγοντας για τη χαμένη μου νιότη. Βασικά όχι, θα κλείσω το άρθρο και θα πάω να βρω το mame 32 να πνίξω τον πόνο μου. Adieu

By Μαρία Πολυχρονιάδου

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικα, 1 comment
Πέντε στάδια για την ευτυχία

Πέντε στάδια για την ευτυχία

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι πραγματικά χρειάζεσαι για να νιώσεις ευτυχία;

Ίσως να κοιμηθείς μια ολόκληρη μέρα, ένα ταξίδι στο εξωτερικό, λεφτά.. Ένα πιάτο ζεστό φαΐ ή μήπως ένα σπίτι;

Ουσιαστικά για να είσαι πραγματικά ευτυχισμένος πρέπει να ικανοποιήσεις τις ανάγκες που έχεις σαν άνθρωπος. Αυτό είναι πόρισμα που προκύπτει από απλή λογική, καθώς άμα δεν εξασφαλίσεις τα βασικά, δε μπορείς να ενδιαφερθείς για τα πιο σύνθετα και να ολοκληρωθείς σαν άτομο.

Έχεις αναρωτηθεί τι πραγματικά χρειάζεσαι για να νιώσεις ευτυχία;

Σύμφωνα με τον Αβραάμ Μάσλοου, Αμερικανό ψυχολόγο, υπάρχουν πέντε στάδια αναγκών, στα οποία βασίζεται η ανθρώπινη συμπεριφορά.

1) Στη βάση της πυραμίδας βρίσκονται οι βασικές ανθρώπινες ανάγκες. Αυτές σχετίζονται με την επιβίωση του ατόμου και αποτελούν ουσιαστικά τα βασικά ένστικτά του. Φαγητό, νερό, ύπνος, υγεία και σεξουαλικές ανάγκες. Άμα το σκεφτείς σε περίπτωση που δεν ικανοποιείς τα προαναφερθέντα, είναι δύσκολο να επιζήσεις, πόσο μάλλον να είσαι χαρούμενος.

2) Σημαντικός παράγοντας στην ευτυχία σου, είναι και το πόσο ασφαλής αισθάνεσαι. Στη δουλειά σου, στην οικογένεια σου, στο σπίτι σου. Ακόμα και η ασφάλεια σε οικονομικό επίπεδο, δηλαδή αν μπορείς να εξασφαλίζεις τα προς το ζην αγαθά με τις χρηματικές αποδοχές σου, αποτελεί βασικό στοιχείο.

3) Και αφού έχεις εξασφαλίσει τις βασικές σου ανάγκες σειρά έχουν οι ψυχολογικές. Καθένας από εμάς θέλει να γίνει μέρος μιας ευρύτερης ομάδας, είτε αυτή ονομάζεται οικογένεια, φιλία, είτε σχέση. Όλοι έχουμε την ανάγκη να νιώσουμε αγάπη και αποδοχή από τα άτομα που θεωρούμε κοντά μας.

4) Σπουδαίο ρόλο διαδραματίζει και η αυτοεκτίμηση σου. Αυτή σε υποκινεί να προσπαθήσεις όσο περισσότερο μπορείς στις δράσεις της ομάδας, με διάφορους τρόπους ανταμοιβής και αναγνώρισης, όπως οικονομική ή ηθική.

5) Ακολουθώντας τα παραπάνω, με διαφορετικό τρόπο το κάθε άτομο, δημιουργεί το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά του. Γιατί για να επιτύχεις στους προηγούμενους τομείς κάνεις μοναδικές κινήσεις, σαν «εγώ». Εδώ έρχεται η επιθυμία σου για προσωπική εξέλιξη και επιτυχία. Για την τελειοποίηση του εαυτού σου, έτσι ώστε να ξέρεις ότι έχεις κάνει το καλύτερο που μπορούσες και έχεις φτάσει στο ανώτερο δυνατό σημείο. Αποτέλεσμα αυτών; Να είσαι υπερήφανος για εσένα. Έτσι φτάνει στην αυτοολοκλήρωση.

Το συμπέρασμα που προκύπτει από όλα τα παραπάνω, είναι ότι η ευτυχία σου μπορεί να είναι κάτι εύκολο να γίνει πραγματικότητα. Ωστόσο χρειάζονται μικρά και απλά βήματα κάθε φορά. Όχι υπερβολές και άγχος.

[..] Έτσι φτάνεις στην αυτό-ολοκλήρωση.

By Θεοδώρα Καραδαγλή

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικα, 0 comments
Εκνευριστικοί γείτονες. Είσαι ένας απ’ αυτούς;

Εκνευριστικοί γείτονες. Είσαι ένας απ’ αυτούς;

Τι ωραίες οι μονοκατοικίες! Έχεις το σπίτι σου, την αυλή σου, την ησυχία σου, δεν έχεις κοινόχρηστα. Το τελευταίο ειδικά, σωτήριο. Αλλά οι μονοκατοικίες είναι συνήθως για βαθιές τσέπες και γι’ Continue reading →

Posted by InfinityGreece in Blog, Φοιτητικα, 0 comments
Φίλοι, αυτοί οι…

Φίλοι, αυτοί οι…


Σε κάθε αρχή είναι εκεί. Για τη δική μου αρχή φέτος, ήθελα να αναφερθώ σε αυτή τη μικρή η μεγάλη ομάδα ατόμων, με τα οποία δεν έχουμε σχέση συγγένειας, αλλά τους έχουμε χαρίσει ένα κομμάτι της καρδιάς μας. Ποιοι όμως είναι οι «ρόλοι» που παίζουν στη ζωή μας;

1. Σύντροφοι και συνεργοί: Χωρίς αμφιβολία, οι φίλοι είναι οι πρώτοι που θα καλέσεις όταν θέλεις κάποιον να μιλήσεις ή να βγεις. Και ας είναι περασμένα μεσάνυχτα. Και ας ήσασταν μαζί όλη την ημέρα. Μπορούν επίσης να συναινέσουν και να σε ακολουθήσουν στις πιο τρελές ιδέες σου! Έξοδος με πιτζάμες; Φύγαμε!

2. Υποστηρικτές: Στην επιτυχία και την αποτυχία, τα εύκολα και τα δύσκολα, οι φίλοι σου είναι εκεί για να σε στηρίξουν. Θυμάσαι τότε που φοβόσουν να πας στον οδοντίατρο; Όταν κόπηκες σε εκείνο το μάθημα που έδινες για 5η φορά; Όταν πήρες το δίπλωμα οδήγησης και αποφάσισες να τους πας βόλτα; Εντάξει, τότε ήρθαν για να κάνουν τα απαραίτητα «σχόλια», να εκφράσουν το πόσο φοβούνται για τη ζωή τους για να δουν τα αγχωμένα και συνάμα εκνευρισμένα μούτρα σου. Αυτά που μόνο απέναντί τους αποκτάς και που σου πάνε γάντι! Σε κάθε περίπτωση ήταν εκεί, ασπίδα προστασίας σε ότι ήταν ικανό να σε βλάψει.

3. Ψυχολόγοι: Ποιος φίλος δεν έχει ακούσει τον παραλογισμό σου μετά από μία γεμάτη στρες μέρα; Ποιος φίλος δεν έχει ακούσει τη γκρίνια και τα παράπονά σου; Ποιανού τη συμβουλή χρειάζεσαι asap για να νιώσεις καλύτερα ή να βάλεις μια τάξη στο μυαλό σου ( ή να την αγνοήσεις, βρε αδερφέ!);

4. «Κριτές»: Οι φίλοι σε κρατούν προσγειωμένο. Αφοπλιστικά ειλικρινείς, αλλά χωρίς να σε κρίνουν. Δεν θα σε αφήσουν να ξεφύγεις και να χάσεις αυτό που είσαι για να γίνεις αυτό που πρέπει. Θα επισημάνουν τα λάθη σου και θα σε στηρίξουν στις αποφάσεις σου. Άλλωστε γνωρίζουν τόσο καλά ότι θα κάνεις του κεφαλιού σου!

5. Υποκινητές: Παράλληλα, οι φίλοι είναι αυτοί που θέλουν να εξελιχθείς, να κάνεις πραγματικότητα αυτά που ονειρεύεσαι. Θα είναι εκεί να σου θυμίσουν τους στόχους σου και να παλέψουν για να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό.

6.Σύμμαχοι: Ο εχθρός σου είναι αυτόματα και δικός τους! Τι εννοείς δεν γνωρίζονται; Ποιος θα ήθελε να γνωριστεί με ένα τέτοιο άτομο;

7. Stalkers: Αν χρειαστεί, κάνουν καλύτερη έρευνα και από το FBI για να συγκεντρώσουν πληροφορίες για ένα «θέμα» που σε απασχολεί. You get what I mean, right?

8. Νοσοκόμοι: Αρρώστησες και είσαι μόνος/μόνη σου στο σπίτι; Έχεις πέσει κλαίγοντας στο πάτωμα και αρνείσαι να βγεις; Δεν φαντάζεσαι πόσο γρήγορα μπορούν να φτάσουν σπίτι σου και να φέρουν ότι χρειάζεσαι! Και μετά να πιάσουν και μια θέση δίπλα σου περιμένοντας να νιώσεις καλύτερα.

Με όλους αυτούς τους ρόλους (και με άλλους πολλούς) οι φίλοι σου είναι εκεί για σένα. Να θυμάσαι όλα όσα κάνουν καθημερινά και να μην ξεχνάς να τους υπενθυμίζεις συνέχεια πόσο σημαντικοί είναι για σένα!

ΥΓ: Για όλα αυτά αγαπώ τα κο-τσάκια μου! Να αγαπάτε και εσείς τα φιλαράκια σας…

By Αγγέλα Βασιλούδη

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικα, 0 comments
Με άλλη ματιά

Με άλλη ματιά

Στα στενά του υποκόσμου.

Συναντήσαμε τον Κώστα. Δυο όψεις ενός νομίσματος. Μία όψη σκοτεινή και μία φωτεινή. Γεννημένος στην Ελλάδα, παιδί χωρισμένων γονιών μοιράστηκε μαζί μας την δική του εμπειρία, ένα μάθημα ζωής. Με άλλη ματιά, μέσα από τη δική του, περιγράφει την σκοτεινή πλευρά της ζωής, αυτήν των ναρκωτικών…

Τι νομίζεις ότι σε ώθησε να μπλεχτείς με τα ναρκωτικά;

Οικονομικά κυρίως, και από τα οικονομικά ήρθαν τα ψυχολογικά ..

Ψυχολογικά; Τι εννοείς;

Όλα από κάπου ξεκινάνε δεν λένε; Στο σχολείο υπήρχε απομόνωση λόγο του ντυσίματος μου, μάθαιναν ότι δουλεύω και ήταν πιο επιφυλακτικοί μαζί μου … όταν κάποιος δουλεύει δεν τον πλησιάζουν οι άλλοι… φοβούνται…

Το διαφορετικό;

Ναι γιατί τότε δεν ήταν συνηθισμένο να δουλεύεις σε αυτή την ηλικία.

Δηλαδή σε ποια ηλικία άρχισες να δουλεύεις;

13 με 14

Γιατί από τότε;

Για οικονομική ευχέρεια..

Ήταν δηλαδή δική σου απόφαση;

100%

Τι δουλειές έκανες;

Οικοδομές, barman, ελαιοχρωματιστής, κυρίως αυτά.

Κι ‘κείνο το διάστημα; Και δουλειά και σχολείο; Πώς τα συνδύαζες και τα δυο μαζί;

Δεν πήγαινα πάντα δουλειά και δεν πήγαινα πάντα σχολείο.

Δεν έλειπες τόσο πολύ; Οι καθηγητές τι σου έλεγαν;

Δεν έλειπα τόσο πολύ ώστε να γίνει αντιληπτό. Μερικές φόρες τύχαινε να μην το καταλαβαίνουν, δεν γινόταν αντιληπτό. Άλλες φορές εγώ δεν ήθελα να το μάθουν …εγώ το επιδίωκα ..εσκεμμένα το έκανα… δεν ήθελα να το μάθουν.

Και μέχρι ποια ηλικία δούλευες;

15 περίπου.

Πώς ένιωθες όταν δούλευες;

Γενικά μου άρεσε να δουλεύω και ακόμα μ’αρέσει, δεν υπολόγιζα ώρες και κούραση, αλλά μου έλειπαν τα παιδικά-εφηβικά μου χρόνια.

Τώρα δηλαδή δεν σου λείπουν;

Όχι στον ίδιο βαθμό, γιατί έχουν αλλάξει πολλά από τότε.. μπορείς να γνωρίσεις ανθρώπους και να αναπληρώσεις πολύ εύκολα τα παιδικά σου χρόνια.

Και πώς μπορείς να το κάνεις αυτό; Πως μπορείς να αναπληρώσεις τη παιδική σου ηλικία μετά από τόσα χρόνια;
Θα ακουστεί γραφικό αλλά ζώντας την κάθε σου στιγμή σαν να είναι η τελευταία σου.

Νιώθεις παιδί;

Δύσκολη ερώτηση… Όταν πρέπει ναι… Και δεν πρέπει να νιώθεις πάντα παιδί… Όπως και δεν πρέπει να νιώθεις και πάντα ενήλικας. Μια μέση κατάσταση είναι το τέλειο για ‘μένα.

Δηλώνεις πως: ”Μπορείς να γνωρίσεις ανθρώπους και να αναπληρώσεις πολύ εύκολα τα παιδικά σου χρονιά” Δηλαδή; Τι ανθρώπους γνώρισες;

Πέρασαν από τη ζωή μου πολλοί άνθρωποι, κι έμειναν μόνο όσοι ήρθαν κοντά μου και μ’ αγκάλιασαν.

Ποτέ μπήκαν στη ζωή σου αυτοί που σε αγκάλιασαν και σου ανέτρεψαν όλη σου τη ζωή;

Θεωρητικά από τα 16 και πρακτικά μετά από τα 17.

Στα 15 σταμάτησες να δουλεύεις, και στα 16 ένιωθες κάποιον δίπλα σου. Κατά τη διάρκεια 15-16;

Εκείνη η περίοδος ήταν μεταβατική δηλαδή από τη δουλειά στην προσπάθεια γνωριμίας με ανθρώπους, αλλά θα έλεγα και καταστροφική λόγο των γεγονότων που συνέβησαν 1 χρόνο πριν, στα 14 δηλαδή.

Πώς έγινε και μπλέχτηκες ‘’μ’αυτό’’;

Ήταν μια πράξη απερισκεψίας, βρισκόμενος σε μια πολύ άσχημη μέρα. Ήμουν ψυχολογικά και οικονομικά στο 0 και κάποιος εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία μου και μου πρόσφερε μια εύκολη λύση που χωρίς δεύτερη σκέψη το δέχτηκα.

Πώς τον γνώρισες;

Όπως είπα και πριν ήταν μια πράξη απερισκεψίας ήμουν μονός έξω από την εκκλησιά, έκανα τσιγάρο, ήρθε και με πλησίασε με ρώτησε αν θέλω να αγοράσω, είπα ότι δεν ενδιαφέρομαι αλλά και να ενδιαφερόμουν δεν είχα τα χρήματα και τότε με πρότεινε να συνεργαστώ με εύκολη χρηματική αμοιβή.

Τι πουλούσες;

Χόρτο.

Και κατά την ώρα της ανταλλαγής; Τι ακριβώς έκανες;

Ο αγοραστής ήταν συνεννοημένος με τον πωλητή για την ώρα συνάντησης. Είχε έτοιμα τα χρήματα κι’ η ανταλλαγή γινόταν χωρίς δεύτερη σκέψη και στο δευτερόλεπτο. Μάλιστα κάποιοι από τους αγοραστές ήταν μεγάλοι σε ηλικία, οικογενειάρχες κι’ αυτό μ έκανε αρκετή εντύπωση. Όπως επίσης και η περίπτωση ενός 12χρονου κοριτσιού.

Έχει γίνει καμιά περίεργη κίνηση;

Μια μέρα πήγα να δώσω σ’έναν μεγάλο σε ηλικία , γύρω στα 55-60. Είχε 2 παιδιά μαζί του, 8 και 10 χρονών περίπου, κι’ έβγαλε το πορτοφόλι του να πληρώσει. Τα χρήματά του ίσα που φτάνανε για το ‘’πράμα’’… Όπως επίσης, είχα δώσει σ’ένα διευθυντή μια κτηματολογικής εταιρίας. Δεν τον είχα για τέτοιο…

Μπορεί κάποιος να το κόψει εύκολα το συγκεκριμένο;

Όχι …Αν κάνει συστηματική χρήση όχι…

Για ποιο λόγο πιστεύεις ότι μπλέκει κανείς με τα ναρκωτικά ;

Για μαγκιά, για εύκολη διέξοδος από τα προβλήματα , όποια κι αν είναι αυτά μετά γίνεται συνήθεις εξάρτηση.

Τι σε βοήθησε να ξεφύγεις; ποια ήταν η αφορμή;

Ήθελα να ξαναφτιάξω τη ζωή μου γιατί πίστευα ότι αξίζει κάτι καλύτερο. Παρόλ’αυτά δεν έφυγε εντελώς από τη σκέψη μου… Κατά καιρούς ήθελα να πέσω στο ίδιο λάθος. Αυτό που μ βοήθησε να ξεφύγω εντελώς, ήταν η αγάπη όχι μόνο αυτή που παίρνεις αλλά κι αυτή που δίνεις. Αγάπησα κι όταν αγαπάς αλλάζει η ψυχοσύνθεση σου.

Θες να στείλεις ένα μήνυμα;

Δεν θα επιχειρήσω να πω μείνετε μακριά από τα ναρκωτικά, γιατί θα ακουστεί επίσης γραφικό αλλά θα πω ότι θα ήθελα ο καθένας από εμάς από εμάς να σκεφτεί πριν πάρει την οποιαδήποτε απόφαση, αλλά και να μην παίρνει αποφάσεις όταν είναι σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Κλείνοντας το μήνυμα που θέλω να περάσω είναι πως η αγάπη είναι το ισχυρότερο όπλο που μας έχει δοθεί. Χωρίς αγάπη δεν μπορούμε να συνυπάρχουμε.

Όπως ένα νόμισμα έτσι κι’ η ζωή έχει 2 όψεις… Εσύ ποια θα διαλέξεις;

 

By Χριστίνα Ξενιτοπούλου

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικα, 0 comments