Φοιτητικα

Τα fashion trends του φετινού χειμώνα

Τα fashion trends του φετινού χειμώνα

Γεια σας κορίτσια μου, fashion bloggers και fashionistas. Πέρασε καιρός, το ξέρω. Ήρθε όμως η ώρα να τα πούμε ξανά. Βρισκόμαστε στα τέλη του Νοεμβρίου, μπαίνουμε σιγά σιγά στον Δεκέμβρη και ο καιρός κάθε άλλο παρά φιλικός είναι πλέον. Εντάξει, δεν παραπονιέμαι, τον Οκτώβριο και το πρώτο μισό του Νοεμβρίου ο καιρός ήταν καλοκαιρινός και στα «χειρότερά» του το πολύ-πολύ να θύμιζε τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου. Για άτομα σαν εμένα που δεν αντέχουν το κρύο, ήταν το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε να κάνει το Φθινόπωρο. Στα δικά μας τώρα! Μιας και ο καιρός άρχισε να γίνεται αρκετά πιο ψυχρός και οι βροχές αυτές τις μέρες μας έκαναν αισθητή την παρουσία τους, θα μιλήσουμε για τα Fashion Trends που επικρατούν αυτήν την περίοδο και μετατρέπουν το ντύσιμό μας σε ζεστό, άνετο και ταυτόχρονα στυλάτο. Ορίστε, λοιπόν, οι 6 τάσεις της μόδας που παρατήρησα πως ακολουθούν οι μεγαλύτερες Fashion-bloggers του Instagram.

 

  1. Teddy Bear coat

Τώρα που βρισκόμαστε στα μέσα του Νοέμβρη και μπαίνει σιγά σιγά και ο χειμώνας, ένα Teddy Bear coat είναι αυτό που θα σε κρατήσει ζεστή όταν το κρύο θα είναι πλέον ανυπόφορο. Είναι ένα από τα πιο hot και ιδιαίτερα πανωφόρια για τον φετινό χειμώνα. Μοιάζουν με χνουδωτά αρκουδάκια και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που ονομάζονται έτσι. Είναι ευκολοφόρετα και διαφέρουν από τα κλασσικά παλτό και μπουφάν που έχουμε συνηθίσει. Μήπως να το δοκιμάσεις;

 

          2. Leather chic

Ένα από τα πιο αγαπημένα μου outfit τη χειμερινή περίοδο είναι ο συνδυασμός ενός δερμάτινου παντελονιού με ένα γκρι oversized πουλόβερ. Τις ημέρες λοιπόν που δεν ξέρεις να φορέσεις, αυτό είναι ένα από τα πιο στυλάτα και safe outfit που θα μπορούσες να έχεις. Είναι ένα look στυλάτο και ζεστό, κατάλληλο για τις μέρες του χειμώνα. Συνδύασέ το με ένα biker jacket ή ένα παλτό σε μαύρο ή γκρι χρώμα.

 

          3.  Burgundy

Burgundy είναι το σκούρο μπορντό χρώμα. Πήρε το όνομά του από το χρώμα του κρασιού που παράγεται στη Βουργουνδία της Γαλλίας. Το χρώμα αυτό λοιπόν  είναι μία από τις μεγαλύτερες τάσεις του φετινού χειμώνα. Μην τα φοβηθείς, αξίζει να το δοκιμάσεις.

 

        4. Pink panther attitude

Μήπως το κλασσικό μαύρο παλτό έχει γίνει πλέον λίγο βαρετό; Δε λέω, είναι πάντα μια chic και safe επιλογή αλλά νομίζω πως ήρθε η ώρα να προσθέσουμε λίγο χρώμα στη γκαρνταρόμπα μας. Το ροζ παλτό συνεχίζει και φέτος να είναι μεγάλη τάση. Οι μεγαλύτερες Fashion Bloggers του Instagram έχουν από ένα και το φοράνε στις καθημερινές στυλάτες εμφανίσεις τους. Εσύ;

 

             5. Vinyl is here – 80s mood is back

Το vinyl είναι φέτος ίσως από τις πιο μοδάτες επιλογές. Μια vinyl φούστα ή ένα vinyl παντελόνι μπορούν να κάνουν το ντύσιμο να μοιάζει πραγματικά στυλάτο. Προσοχή όμως: αν δε θες το ντύσιμο να φανεί φθηνό ή «δεύτερο», τότε καλύτερα να μην συνδυάσεις τη vinyl φούστα ή το παντελόνι με μία στενή, γυαλιστερή ή αποκαλυπτική μπλούζα. Προτίμησε τα φαρδιά πουλόβερ ή πουκάμισα.

 

            6. Baker Boy Hat

Θυμάστε τα καπέλα που φορούσαμε όλες πριν περίπου 10 χρόνια, κάπου εκεί στα τέλη του δημοτικού; Αυτά, που θυμίζανε λίγο μπερέ και ήταν εξαιρετικά εντυπωσιακά. Λοιπόν μαντέψτε: τα καπέλα αυτά επέστρεψαν για το φετινό χειμώνα ως το πιο hot και απόλυτο αξεσουάρ. Αν είχες ήδη ένα ήρθε ο καιρός να τα ξεθάψεις από την ντουλάπα σου και να το φορέσεις ξανά ώστε να συμπληρώσεις το look σου. Αν δεν έχεις, ήρθε η ώρα να πάρεις ένα. Τι περιμένεις;

 

Αυτά από εμένα προς το παρόν. Θα τα πούμε και πάλι σύντομα με ένα νέο άρθρο, το οποίο είναι ήδη καθοδόν. Φιλάκια πολλά και καλές στυλάτες εμφανίσεις!

 

By Ανατολή Πέτσου 

 

Posted by InfinityGreeceBloggers in Blog, Φοιτητικα, 0 comments
Αγάπη πριν το άλφα και κάτω από το μηδέν.

Αγάπη πριν το άλφα και κάτω από το μηδέν.

Dear Diary,

Σήμερα θα σου μιλήσω για τις σχέσεις. Και όχι όλες, αλλά κυρίως τις ερωτικές, και συγκεκριμένα εκείνες που σε κάνουν να τρελαίνεσαι, όχι από έρωτα και πάθος, αλλά από αμφιβολία και άγχος.

Βλέπεις, η καθημερινότητά μας, και οι ασφυκτικά γρήγοροι ρυθμοί της, είναι αυτή που ευθύνεται για την αλλοίωση στα πρόσωπα των ανθρώπων, και τη μονοτονία στα συναισθήματά τους. Σε μία τέτοια κατάσταση, όπως καταλαβαίνεις, δεν έχει καμία απολύτως σχέση ο έρωτας. Γιατί ο έρωτας είναι σαν την λευκή κουκουβάγια του χιονιού, δεν φυλακίζεσαι εύκολα!

«Αγάπη πριν το άλφα και κάτω από το μηδέν», πόσο αληθινή η φράση της Αλεξίου, περικλείει πολλές αλήθειες μέσα της που αν τις σκεφτώ μάλλον θα τρελαθώ… Θα σου πω λοιπόν μία ιστορία αγάπης, στην οποία, πιστεύω, θα σταθείς και εσύ και θα αναλογιστείς και για τα δικά σου λάθη πιθανώς και για τις σωστές αποφάσεις που έλαβες.

Γιατί να τα υπομείνει όλα αυτά; Γιατί παλεύει να παραμείνει ακόμα μαζί του; Αφού δεν την αγαπάει πια… Μα τον αγαπάει αυτή… Από τότε που έγινε η Ιουλιέτα του και αυτός ο Ρωμαίος της, όταν ήρθε κρυφά στο μπαλκόνι του σπιτιού της, χωρίς να τον πάρουν είδηση οι γονείς της και της είπε ότι θα την αγαπάει για πάντα. “Πάντα”… Πόσο τρομακτική μοιάζει στο άκουσμά της αυτή η λέξη… Αυτό το μικρό, πέντε γραμμάτων, χρονικό επίρρημα είναι ικανό να σου κάνει το μυαλό να σαλέψει… Τρομακτική μονιμότητα μέσα στο χρόνο!

«Τι θα πει: “για πάντα”; Πώς μπορεί να με αγαπά “για πάντα”;».

«Έχουμε περάσει μαζί όλα τα εφηβικά μας χρόνια, μα και πάλι αυτό δεν σημαίνει κάτι…» σκέφτηκε.

Τίποτα δεν μπορεί να κρατήσει τόσο πολύ μέσα στην πάροδο του χρόνου, μέσα σ’ αυτό το αδυσώπητο φύσημα του χρόνου. Εξάλλου και ο αρχαίος φιλόσοφος, ο Ηράκλειτος, είχε πει: «Τὰ πάντα ρεῖ», δηλαδή πίστευε ότι τα πάντα βρίσκονται σε μία συνεχή κίνηση και αλλαγή. Πώς έρχεται και λες σε κάποιον ότι θα τον αγαπάς για πάντα; Αφού και ο έρωτάς σου μετά από λίγο, πιθανώς, θα μεταβληθεί και θα αλλάξει. Όπως και γίνεται!

Ήρθε εκείνη την ημέρα από το σπίτι της. Όπως και τόσες άλλες φορές, αλλά κανείς δεν την είχε προειδοποιήσει τι θα συνέβαινε μετέπειτα. Αφού, λοιπόν, τελείωσαν οι αγκαλίτσες και τα φιλάκια, αρχίσανε να μιλάνε για τη σχέση τους, ή μάλλον για να το θέσω καλύτερα, άρχισε αυτός να της μιλάει για το “μέλλον” και την “πορεία” της σχέσης τους. Απόρησε, καθώς κάτι τέτοια θέματα τα ανοίγουμε συνήθως οι γυναίκες. Και έρχεται το αποκορύφωμα, όταν της αποκαλύπτει, πώς, αφού το μελέτησε και το εξέτασε το θέμα διεξοδικά, κατέληξε ότι δεν μπορούνε να συνεχίσουνε μαζί. Ξαφνικά, μετά από τόσο καιρό, σταματάνε να είναι συνταξιδιώτες στο ταξίδι της αγάπης, και τώρα θα πρέπει να τραβήξει ο καθένας ξεχωριστούς δρόμους, αφού και οι δύο έχουνε ξεχωριστές προοπτικές για το “μέλλον” του. Αυτά είπε και έφυγε…

Και τότε ξαφνικά, σχεδόν ασυναίσθητα μπορώ να σου ομολογήσω, ξεκίνησε μια βροχή δακρύων και λυγμών που σπάραζε η καρδιά της που τον κοιτούσε να φεύγει… χωρίς ντροπή να πετά τόση αγάπη… Όμως υπάρχει και σκληρότερη συνέχεια!

Ο “αγαπητός” της επιστρέφει πίσω σ’ εκείνη, όχι όμως από μεταμέλεια έχοντας συνειδητοποιήσει το λάθος του, όπως πιθανώς θεώρησες, αλλά από φόβο και ανασφάλεια. Και αυτή, ως θύμα της παθολογικής αγάπης του, τον δέχοται και προσπαθεί να κατανοήσει τις απρογραμμάτιστες επισκέψεις του στο σπίτι της, τα μηνύματα που αποτελούν κράμα πάθους και φόβου ταυτόχρονα, τις απαιτήσεις του για έρωτα εξ αποστάσεως και όλες εκείνες τις αψυχολόγητες τηλεφωνικές επικοινωνίες τους.

«Κάθομαι μόνη μου, διπλωμένη σ’ εμβρυακή στάση στον καναπέ του σπιτιού μου, αντικρίζοντας την βροχή από το παράθυρό μου, ακούγοντας το τραγούδι του Sam Smith – “Too Good At Goodbyes”, και αναλογίζομαι την κατάσταση. Προσπαθώ να βρω μια λύση στο θέμα μας… Να βάλω σε μια τάξη τα πράγματα…» συλλογιζότανε.

Μα είναι ποτέ δυνατόν να αναμετρηθούν η Λογική και το Συναίσθημα; Το “Θέλω” της Καρδιάς, με το σκληρό “Πρέπει” του Νου; Σπάνια, αλλά γίνεται. Γίνεται, διότι ο νους μας είναι αυτός που μας διαφοροποιεί από τα υπόλοιπα είδη σ’ αυτόν τον κόσμο. Χάρη σ’ αυτόν είμαστε το κυρίαρχο είδος. Όταν λοιπόν βρεθείς και εσύ σ’ εκείνο το σημείο, μην εθελοτυφλήσεις και μην προσπαθήσεις να βρεις φθηνές δικαιολογίες για «ειδύλλια του κ@λου και υποσχέσεις», όπως λέει και η Ευσταθία. Δεν έχεις κάνει κάτι λάθος εσύ. Το μόνο σφάλμα που έκανες ήταν προς τον εαυτό σου, να του δώσεις δηλαδή το δικαίωμα να σε θεωρήσει ως «δοχείο ηδονής», για να έρχεται και να σου εκφράζει μ’ αυτόν τον τρόπο, κατ’ εμέ λανθασμένο, την υποτιθέμενη αγάπη του.

Απλώς, πρέπει να ξεκαθαρίζουμε κάποια πράγματα και να έχουμε το θάρρος και το κουράγιο να προχωράμε μπροστά, γιατί κάθε μέρα είναι μια καινούργια μέρα! Μάθε από το λάθος σου! Και μην το επαναλαμβάνεις, γιατί το μικρόβιο θα παραμείνει και εσύ κινδυνεύεις να αρρωστήσεις. Και η αρρώστια αυτή θα θεραπευτεί δύσκολα, καθώς θα είναι τοξική!

Γύρνα και πες του:

«Χωρίς εσένα η ζωή ΔΕΝ θα είναι πρωινό ξύπνημα χωρίς ενδιαφέρον».

«Χωρίς εσένα η ζωή ΔΕΝ θα είναι light αισθήματα και δημόσιες σχέσεις».

«Χωρίς εσένα η ζωή ΔΕΝ θα είναι περιοδικά και λόγια decaffeinate».

 

 

 

By Αθανάσιος Αναστασιάδης

Posted by InfinityGreeceBloggers in Blog, Φοιτητικα, 0 comments
Κινηματογραφική Λέσχη Φοιτητών Αλεξανδρούπολης | Κ.ΛΕ.Φ.Α.

Κινηματογραφική Λέσχη Φοιτητών Αλεξανδρούπολης | Κ.ΛΕ.Φ.Α.

Θυμάσαι στο προηγούμενο μου άρθρο που σου έδωσα μια υπόσχεση; Εγώ τις υποσχέσεις μου τις κρατάω και για αυτό στο σημερινό μου άρθρο θα σου μιλήσω για την λέσχη της καρδιάς μου, την Κ.ΛΕ.Φ.Α (Κινηματογραφική Λέσχη Φοιτητών Αλεξανδρούπολης). Η ΚΛΕΦΑ, λοιπόν, έχει τα δεύτερα γενέθλια της τον Μάρτιο (φυσικά θα σε ενημερώσω με σχετικό άρθρο και τότε) και δημιουργήθηκε από φοιτητές της Αλεξανδρούπολης με σκοπό να προάγουν την κριτική σκέψη, ανάλυση και παιδεία μέσω του κινηματογράφου όπως λένε στην περιγραφή της σελίδας τους (https://www.facebook.com/KinimatografikiLesxiFoititwnAlexandroupolis/?hc_ref=ARR7Ig7dW46rNU7qyOFCxdBuzcHjybtyM5xyCPxF87wUH2Otf8IguhZygcfCcoYIYVc&fref=gs&dti=1680312825564269&hc_location=group). Μπορεί να αναρωτιέσαι γιατί τόση ώρα γράφω σε γ’ πληθυντικό πρόσωπο αφού σου έχω πει ότι είμαι και εγώ μέλος αυτής της ομάδας, μπορεί και όχι. Για να σου λύσω την απορία θα σου πω ότι συμμετέχω στην ομάδα τον τελευταίο χρόνο και δυστυχώς δεν ήμουν μέλος από την αρχή της λειτουργίας της.

Ο τελευταίος αυτός χρόνος άλλαξε αρκετά τις απόψεις μου για ορισμένα θέματα, με έκανε να ωριμάσω κινηματογραφικά όπως λέει ένας φίλος μου και μου έδειξε πόσα μπορώ να καταφέρω αν θέλω κάτι πολύ. Πολύ κοινότυπα όμως όλα αυτά, για αυτό θα σου μιλήσω με παραδείγματα. Δεν ήξερα ποιος είναι Ζαν-Λυκ Γκοντάρ ούτε και ο Αλμοδόβαρ. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα αφιερώνω τόσο χρόνο για να ζωγραφίζω πάνω σε σακουλάκια για ποπ κορν, πόσο μάλλον ότι θα υπάρχουν άτομα που θα τα κρατάνε μετά από κάθε προβολή τα σακουλάκια μου. Δεν περίμενα ότι αυτή η φοιτητική ομάδα-παρέα-θα έφτανε στο σημείο να της ζητάνε τοπικοί φορείς να συνεργαστούν για μια προβολή (ναι, έγινε και αυτό).

Είμαι χαρούμενη όταν οι προβολές έχουν κόσμο και στεναχωριέμαι όταν η αίθουσα είναι άδεια, αναρωτιέμαι τι κάναμε λάθος. Τις προάλλες, όμως, μου συνέβη κάτι περίεργο, ενώ η αίθουσα ήταν σχεδόν άδεια, εγώ πέρασα υπέροχα. Αποφάσισα ότι αυτή είναι η μέχρι τώρα αγαπημένη μου προβολή. Προφανώς θα σου μιλήσω για αυτή την προβολή, η οποία δεν είναι άλλη από την ταινία «Μίλα της» του Πέδρο Αλμοδόβαρ. Τα μέλη της ομάδας σχεδίαζαν εδώ και καιρό την διοργάνωση ενός τριήμερου φεστιβάλ προς τιμή του συγκεκριμένου σκηνοθέτη και όλα πήγαν υπέροχα. Στο χώρο υπήρχε ισπανικό φαγητό που έφτιαξαν τα μέλη, handmade διακόσμηση και πολλή πολλή διάθεση. Οι ταινίες που επιλέχθηκαν για προβολή ήταν έξι και σου τις προτείνω όλες ανεπιφύλακτα.

  1. Women on the verge of a nervous breakdown (2/5)

Μα δε χτυπάει το τηλέφωνο, με πνίγει το παράπονο

που δεν κατάλαβες ποτέ σου τι περνώ

κι αν έχει γίνει η αγωνία μου βουνό

Νομίζω ότι όση ώρα και να σκέφτομαι δεν μπορώ να βρω καλύτερες λέξεις που να περιγράφουν τι περνάει η πρωταγωνίστρια της ταινίας. Αν και θεωρείται από τις ταινίες σταθμός για την πορεία του Αλμοδόβαρ, δεν θα έλεγα ότι ενθουσιάστηκα, πιο πολύ γέλασα και ταυτίστηκα με την αναμονή-ελπίδα της πρωταγωνίστριας.

  1. Volver (3/5)

Αυτή που λες, είναι από τις ταινίες που βλέπεις την πρωταγωνίστρια, Penelope Cruz, και λες θα μείνω για πάντα στο ράφι, μοιάζω με το Smeagol κτλ καθώς είναι και πάλι πανέμορφη. Υπέροχη ταινία, φανταστικά χρώματα το οποίο είναι και το στοιχείο του Αλμοδόβαρ και φυσικά ένα από τα αγαπημένα του θέματα, ο θάνατος. Η αγαπημένη μου σκηνή από την ταινία είναι η στιγμή που η Penelope τραγουδά το κλασικό “Volver” με μερικές εκπλήξεις να την περιμένουν στο χώρο γύρω της. Δεν σου κάνω άλλο spoil. ΝΑ ΤΗΝ ΔΕΙΣ.

  1. The skin I live in (4/5)

Δες τώρα τι γίνεται με αυτή την ταινία. Όσο την έβλεπα ήμουν σίγουρη ότι είναι ότι πιο άρρωστο έχω δει και σε καμία περίπτωση δεν ήθελα να την προβάλλουμε στο φεστιβάλ. Ωστόσο, το ανατρεπτικό σενάριο του Αλμοδόβαρ και το μήνυμα που περνάει η ταινία με έκαναν να αλλάξω γνώμη. Σου την προτείνω ανεπιφύλακτα και θα σου πω μόνο μια φράση στην οποία κατέληξα για να σε πείσω: Υπάρχουν κάποιες μη αναστρέψιμες πορείες, κάποιοι δρόμοι χωρίς επιστροφή.

  1. Bad education (4/5)

Δεν νομίζω ότι μπορώ να σου περιγράψω αυτή την ταινία χωρίς να κάνω spoil, οπότε θα σου πω απλά ότι είναι μια «περίπου» αυτοβιογραφία του Αλμοδόβαρ, έχει ακραίες εναλλαγές και εντυπωσιακά σκηνικά. Θα της προσάψω, όμως, και ένα μειονέκτημα καθώς ένιωθα πιο πολύ ότι έλυνα ένα puzzle παρά ότι έβλεπα μια ταινία, θα με καταλάβεις όταν την δεις. Να μη ξεχάσω να σου πω ότι θα μισήσεις λίγο παραπάνω τους ιερείς. Μπορεί και πολύ.

  1. All about my mother (2/5)

Μετά τους τίτλους τέλους ήθελα να πάρω τηλέφωνο τη μαμά μου και να της πω πόσο την αγαπώ και ας γκρινιάζω όταν μαγειρεύει μπάμιες. Ο Αλμοδόβαρ αφιέρωσε αυτή την ταινία σε όλες τις γυναίκες που θέλουν να γίνουν μητέρες και ιδιαίτερα στη μητέρα του. Για εμένα αυτή η ταινία ήταν απλή, χωρίς κάτι το πολύ ξεχωριστό αλλά παράλληλα ένας ύμνος για τη γυναίκα και τη μητρική μορφή. Νομίζω ότι θα ήταν ιδανική για την εξής περίσταση: Κυριακή μεσημέρι, δεν θα πάω για brunch γιατί μένω στον Εύοσμο και όχι στο Manhattan, το Mega δείχνει για 1212 φορά τη «Γαλάζια λίμνη» και θέλω κάπως να σκοτώσω τον χρόνο μου

  1. Talk to her (5/5)

Δεν ξέρω πόσο καιρό είχα να νιώσω αυτό το συναίσθημα για μια ταινία. Έγινε κατευθείαν μια από τις αγαπημένες μου και θα σου πω το γιατί. Ο Αλμοδόβαρ παρουσιάζει τους άντρες σαν καρικατούρες αρκετά συχνά στις ταινίες του, εδώ όμως εξυμνεί την ανδρική φιλία η οποία βασίζεται πάνω στα προβλήματα δύο ανδρών για τις γυναίκες. Οι άντρες της ταινίας παρουσιάζονται αμήχανοι, δεν μπορούν να μιλήσουν στις γυναίκες ούτε φυσικά να κάνουν έρωτα σε «ζωντανές» γυναίκες. Μετά το τέλος της ταινίας ήμουν θυμωμένη με τον πρωταγωνιστή, βασικά έξαλλη, και σοκαρισμένη με τον τρόπο που ο Αλμοδόβαρ έθιξε και παρουσίασε το θέμα του βιασμού σε τούτη εδώ την ταινία. ΝΑ ΤΗΝ ΔΕΙΣ.

 

Οι φωτογραφίες παρακάτω είναι από το φεστιβάλ.

Το αναγνωστήριο- χώρος προβολής των ταινιών

 

Τα σακουλάκια που σου έλεγα

Homemade Ισπανικό φαγητό.

 

By Φρόσω Χαλκίδου

Posted by InfinityGreeceBloggers in Κινηματογραφος, Φοιτητικα, 0 comments
Βάλε λάμψη στη ζωή σου με το Shine Text!

Βάλε λάμψη στη ζωή σου με το Shine Text!

Νοέμβριος λοιπόν.
Έχουμε ήδη ζήσει δύο εβδομάδες του και νομίζω οι περισσότεροι δεν το έχουμε καν συνειδητοποιήσει. Το κάνει αυτό η σύγχρονη ζωή. Σε τρέχει από το ένα μέρος στο άλλο, να προλάβεις τις δουλειές σου, τα χόμπι, τους φίλους. Τρέχουμε συνεχώς να προλάβουμε το χρόνο και δε θυμόμαστε να σταματήσουμε για μια στιγμή, να εισπνεύσουμε μια ικανοποιητική μάζα αέρα και να σκεφτούμε που βρισκόμαστε. Ο χρόνος, οι μετακινήσεις και οι σκέψεις τρέχουν με τρομακτικούς ρυθμούς στη ζωή της πόλης και μαζί τους φέρνουν ανησυχίες, προβλήματα και άγχος. Ποιος δε θα ήθελε να έχει έναν σύμβουλο μέσα σε όλη αυτή τη φασαρία; Μια φωνούλα ίσως στο κεφάλι του που να του θυμίζει να δράσει προς όφελος των άλλων αλλά και του εαυτού του.

Γι’αυτό το λόγο είναι εδώ το SHINE. Όσοι το γνωρίζετε ήδη νομίζω πως ξέρετε για τι είδους συμβουλές μιλάω και πόσο βοηθητικές μπορεί να αποδειχθούν. Για τους υπόλοιπους ακολουθούν όλοι οι λόγοι για τους οποίους ήρθε η ώρα να το βάλετε στη ζωή σας.

 

ΠΏΣ ΞΕΚΊΝΗΣΕ;
Είναι από αυτούς τους οργανισμούς που δεν αποτέλεσαν ποτέ μεγάλη ιδέα. Δεν ήταν το μακρινό όνειρο κάποιου, ούτε το αποτέλεσμα κάποιας ανάγκης. Τουλάχιστον όχι στην αρχή. Ουσιαστικά το Shine ήρθε στο μυαλό των εμπνευστών του όταν ως φίλοι αντιλήφθηκαν πόσο βοηθητικό ήταν να μιλούν και να συμβουλεύουν ο ένας τον άλλο. Έχοντας λύσει πρόβλημα επί προβλημάτων και μετά από πολλές συμβουλές που βελτίωσαν τη ζωή τους κατάλαβαν πως η ανάγκη άλλων ανθρώπων να βιώσουν το ίδιο, αυξάνεται ραγδαία με την πάροδο των χρόνων.
Σε κοινωνίες πια αποξενωμένες που έχουμε συνηθίσει να προσπερνάμε οτιδήποτε “αδιάφορο” και ξένο, τα μέλη του Shine αποφάσισαν να μη δουν κανέναν πια ως ξένο, αλλά ως ένα φίλο που θέλουν να βοηθήσουν.
Π’ΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΊ;
Τόσο απλά όσο οι περισσότερες ιστοσελίδες. Με έναν λογαριασμό μέσω email ή ακόμα καλύτερα μέσω του Messenger. Αρκεί να επισκεφτείς τη σελίδα στο Facebook ( https://www.facebook.com/ShineText/ ) ή να στείλεις μήνυμα στον αντίστοιχο λογαριασμό και το ταξίδι σου με το Shine ξεκινάει.
Είσαι έτοιμος! Από την επόμενη κιόλας μέρα και κάθε μέρα από Δευτέρα έως Παρασκευή η μέρα σου θα ξεκινάει αισιόδοξα και δυναμικά! Μπορείς μάλιστα να ρυθμίσεις την ώρα που θέλεις να έρχεται το μήνυμα της κάθε ημέρας με βάση το πρόγραμμά σου.
ΣΤ’ΟΧΟΙ
Εκτός από τις καθημερινές συμβουλές του Shine, μπορείς αν θέλεις να επιλέξεις μεταξύ των στόχων που προσφέρονται. Αυτοί αφορούν διάφορες πτυχές της καθημερινής ζωής όπως η υγεία, η δουλειά, η αυτοπεποιθηση κλπ.
Πληκτρολόγησε GOAL στη συνομιλία σου με το Shine και επέλεξε το στόχο που επιθυμείς.
Μπορείς ακόμη να πληκτρολογήσεις Ask Shine και να οδηγηθείς έτσι στο στόχο που θέλεις.
BONUS
Υπέροχα motivational quotes για να σε συνοδεύουν στην κάθε σου ημέρα και να σου θυμίζουν να χαμογελάς! Μικρά, σύντομα και όμορφα τοποθετημένα ώστε να μπορείς να τα έχεις μαζί σου στο κινητό, ως φόντο στον υπολογιστή ή οπουδήποτε αλλού θες.
Τέλος και ιδιαίτερα σημαντικό: η ιστοσελίδα!
Τα μηνύματα δεν είναι το μόνο καλό του Shine. Στην ιστοσελίδα ( https://advice.shinetext.com ) μπορείς να βρεις αγγλικά άρθρα για κάθε πιθανό πρόβλημα της καθημερινής σου ζωής. Συμβουλές καθημερινής συμπεριφοράς, ανθρώπινης ψυχολογίας και προσωπικής ανάπτυξης θα γίνουν η αγαπημένη σου συνήθεια!
By Χριστίνα Βίλδου
Posted by InfinityGreeceBloggers in Φοιτητικα, 0 comments
Όμορφα πράγματα γίνονται στο Πα.Μακ.

Όμορφα πράγματα γίνονται στο Πα.Μακ.

Την περασμένη εβδομάδα επισκεφθήκαμε –η αρχισυντάκτριά μας, Ραφαέλα και εγώ– το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, όπου συναντηθήκαμε με τον Άρη, ο οποίος εργάζεται στο γραφείο Περιβαλλοντικής Διαχείρισης του ΠαΜακ. Το γραφείο συστήθηκε το 2005, ο Άρης βρίσκεται σε αυτή τη θέση τα τελευταία 7 χρόνια και δηλώνει ότι του αρέσει η δουλειά του. Πέρα από τις άλλες αρμοδιότητές του, είναι υπεύθυνος για τον συντονισμό της Περιβαλλοντικής Ομάδας, για την οποία μας μίλησε με μεγάλη προθυμία. Αφορμή για το ραντεβού μας ήταν μία πρόσφατη δράση της ομάδας που αφορούσε στη δωρεά ενός αναπηρικού αμαξιδίου, το οποίο αποκτήθηκε συλλέγοντας και ανακυκλώνοντας 1 τόνο καπάκια από πλαστικά μπουκάλια. Ωστόσο, προς έκπληξή μας είχαμε πολλά παραπάνω να ακούσουμε.

 

Η αρχισυντάκτρια του blog του InfinityGreece, Ραφαέλα, έξω από το γραφείο Περιβαλλοντικής Διαχείρισης του Πα.Μακ.

 

Η ιστορία με τα καπάκια ξεκίνησε πριν 2 χρόνια περίπου. «Μας πήρε 1,5 χρόνο για να μαζέψουμε τον πρώτο τόνο και συνεχίζουμε. Τώρα συγκεντρώνουμε τον δεύτερο τόνο, με πολύ πιο γρήγορο ρυθμό πλέον, μιας και περισσότερος κόσμος είναι ενήμερος και συμμετέχει στη συλλογή», μας εξηγεί ο Άρης. Ο ίδιος ήταν που ξεκίνησε αυτή τη δράση σε συνεργασία με τη μη κυβερνητική οργάνωση “Thessaloniki Next2U”. Πώς ακριβώς λειτουργεί, όμως, η όλη διαδικασία;

Η “Thessaloniki Next2U” έρχεται σε συμφωνία με την κατασκευαστική εταιρία των αμαξιδίων και την εταιρία ανακύκλωσης κι έτσι γίνεται αποδεκτό ότι θα πουληθεί από την πρώτη ένα καροτσάκι σε καλύτερη τιμή, σε ποσό ίσο με αυτό που θα πληρώσει η δεύτερη για να πάρει 1 τόνο καπάκια. Και γιατί καπάκια; Για πρακτικούς λόγους είναι πιο εύκολη η συλλογή και η αποθήκευση λόγω μεγέθους.

 

Τα καπάκια συλλέγονται στις μεγάλες πλαστικές μπουκάλες, ενώ τα μπουκάλια στους κάδους

 

Το καροτσάκι αποφασίστηκε τελικά ότι θα δωριθεί στο Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, αφού πρώτα ρωτήθηκαν τα Κοινωνικά Ιατρεία και το Σώμα Φίλων ΑμεΑ, τα οποία, όμως, δεν είχαν (ευτυχώς) έλλειψη. «Θέλουμε να πάει κάπου όπου πραγματικά το χρειάζονται και θα αξιοποιηθεί», τονίζει ο Άρης. Το επόμενο αμαξίδιο, το οποίο όπως φαίνεται δεν θα αργήσει να αποκτηθεί, προορίζεται επίσης για νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, εκτός αν προκύψει μεγαλύτερη ανάγκη.

 

Ο υπεύθυνος της ομάδας, Άρης Χατζηνικολάου, με το αμαξίδιο… της κούτας

 

Ο ρόλος τέτοιων δράσεων είναι διττός. «Πρωταρχικός σκοπός είναι να εκπαιδευτεί ο κόσμος στην ανακύκλωση, να καταλάβει ότι τα απορρίμματα μπορεί να είναι χρήσιμα και να έχουν αξία κι έτσι να μπει στη διαδικασία να διαχωρίσει και να ανακυκλώσει τα διάφορα υλικά στα κατάλληλα σημεία συλλογής. Επιπροσθέτως, υπάρχει το κοινωνικό όφελος. Βοηθώντας έναν φορέα/έναν άνθρωπο σε ανάγκη γίνεται εμφανής ο ανταποδοτικός χαρακτήρας της ανακύκλωσης». Πρόκειται για μία χειροπιαστή απόδειξη της φράσης «είναι καλό να ανακυκλώνουμε». Στο ίδιο πλαίσιο συγκεντρώνονται, επίσης, χρησιμοποιημένα ρούχα και παπούτσια για να δοθούν, σε συνεργασία με ΜΚΟ, σε άπορους και πρόσφυγες.

 

Ρούχα και παπούτσια συγκεντρώνονται στο γραφείο Περιβαλλοντικής Διαχείρισης για τη ΜΚΟ “Help Refugees” και τον “Χώρο Αλληλεγγύης Γυναικών”

 

Οι δράσεις της ομάδας είναι ποικίλες και λαμβάνουν χώρα μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο. Στοχεύουν στην ευαισθητοποίηση όλο και περισσότερων ατόμων σε περιβαλλοντικά ζητήματα, όπως η ανακύκλωση, η σπατάλη νερού και ρεύματος, η κατανάλωση περιβαλλοντικά φιλικών τροφών και η αφισορρύπανση, διοργανώνοντας σεμινάρια, καμπάνιες και προβολές σχετικών ταινιών. Δεν περιορίζονται, όμως, μόνο στο θεωρητικό κομμάτι. Στις ενέργειες που έχουν πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα συμπεριλαμβάνονται συμμετοχές σε δενδροφυτεύσεις, αναδασώσεις και καθαρισμούς προστατευόμενων περιοχών (πχ δέλτα Αξιού, Σέιχ Σου).

Αναδάσωση, καθαρισμός και …κάτι να θυμόμαστε την επόμενη προεκλογική περίοδο

 

Η ειδικότητά τους, βέβαια, είναι οι μεταμορφώσεις. Με πολύ μεράκι έχουν αναπλάσει τις αυλές του κέντρου προστασίας ανηλίκων “Φάρος του Κόσμου” και του Σώματος Φίλων ΑμεΑ, βάφοντας, ζωγραφίζοντας και φυτεύοντας τες. Ανάλογη δράση έχουν πραγματοποιήσει μέσα στο ΠαΜακ, διαμορφώνοντας 3 εγκαταλελειμμένα αίθρια και δημιουργώντας τον δικό τους μπαχτσέ. Σε συνδυασμό με τη δημιουργία οπωρώνα στην αυλή του πανεπιστημίου, μας δείχνουν ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι που θα είναι ταυτόχρονα όμορφο, χρήσιμο και θα βοηθάει το περιβάλλον παράγοντας οξυγόνο. Τέλος, η Περιβαλλοντική Ομάδα διοργανώνει διήμερες εκδρομές, δύο φορές κάθε χρόνο, που περιλαμβάνουν πεζοπορία και αντίσκηνο, με στόχο να έρθουν τα μέλη της σε επαφή με τη φύση, καθώς το μότο τους είναι «για να προστατέψεις τη φύση πρέπει να τη γνωρίσεις».

 

Εκδρομή, ανάπλαση χώρου, μπαχτσές μέσα στο πανεπιστήμιο και ένα όμορφο πλέον αίθριο του ΠαΜακ

Για την ιστορία να σημειωθεί ότι το ΠαΜακ είναι το πρώτο πράσινο πανεπιστήμιο στην Ελλάδα και ο μοναδικός δημόσιος φορέας με πιστοποιημένο Σύστημα Περιβαλλοντικής Διαχείρισης σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό πρότυπο EMAS. Η πιστοποίηση, η οποία ελέγχεται με επιθεώρηση κάθε χρόνο, ανανεώνεται τα τελευταία 12 συναπτά έτη, γεγονός που πέρυσι χάρισε στο ΠαΜακ βράβευση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Κάτι άλλο πολύ σημαντικό που έχει καταφέρει η Περιβαλλοντική Ομάδα, όπως περήφανα μας ανακοίνωσε ο Άρης, είναι ότι, «ενώ το 2010 ανακυκλωνόταν μόνο χαρτί, σήμερα υπάρχουν ξεχωριστά σημεία ανακύκλωσης για 15 διαφορετικά υλικά» (χαρτί, πλαστικό, μελανάκια, τόνερ, μπαταρίες, ηλεκτρικές συσκευές, cd/dvd, λάμπες, γυαλί, αλουμίνιο, καπάκια, μέταλλο, ξυλοπαλέτες, φελιζολ-αφρολεξ και οργανικά υλικά)!

Είναι σημαντικό να μάθουμε να διαχωρίζουμε τα ανακυκλώσιμά μας

Φεύγοντας από το γραφείο Περιβαλλοντικής Διαχείρισης μείναμε με τις καλύτερες εντυπώσεις. Η Περιβαλλοντική Ομάδα του ΠαΜακ είναι εκπληκτικά δραστήρια και γι’ αυτό σίγουρα ευθύνεται κατά ένα μεγάλο ποσοστό ο συντονιστής της, καθώς πρόκειται για ένα συγκροτημένο άτομο με ειλικρινές ενδιαφέρον για την οικολογία. Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλα τα μέλη της που έχουν οραματιστεί και έχουν κατορθώσει την αλλαγή, καθώς η επιρροή της ομάδας στο πανεπιστήμιο είναι εμφανής. Ωστόσο, η ομάδα είναι ανοιχτή προς όλους, είτε φοιτούν στο ΠαΜακ, είτε σε άλλο εκπαιδευτικό ίδρυμα, είτε δεν είναι καν φοιτητές. ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ μπορεί να συμμετάσχει σε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ δράση θέλει.

Αξίζει να περάσετε μία βόλτα από το ΠαΜακ, έστω για να δείτε τη δουλειά που έχουν κάνει στους χώρους του και για να αφήσετε τα ανακυκλώσιμα υλικά σας στους κατάλληλους για το καθένα κάδους. Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για το περιβάλλον μας και για να βοηθήσουμε την ομάδα με αυτά τα λιγοστά έσοδα που λαμβάνει από τις εταιρίες ανακύκλωσης. Το γραφείο Περιβαλλοντικής Διαχείρισης βρίσκεται στον πρώτο όροφο του πανεπιστημίου, ανάμεσα στα δύο αίθρια. Μπορείτε, επίσης, να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της ομάδας για να ενημερωθείτε αναλυτικά για όλες τις δράσεις της ή να επικοινωνήσετε με τον υπεύθυνο στα παρακάτω στοιχεία. Προσωπικά, το βρίσκω αξιοθαύμαστο πώς μπορούν κάποιοι να καταφέρουν τόσα πολλά με μοναδικό εφόδιο την αγάπη για τον πλανήτη που μας φιλοξενεί.

 

Site: www.perivpamak.gr

FB: Περιβαλλοντική Ομάδα ΠαΜακ
Email: emas@uom.gr

Τηλ: 2310 891-364

Υπεύθυνος: Άρης Χατζηνικολάου

 

By Αντιγόνη Βόμβα

Posted by InfinityGreeceBloggers in Συνεντευξεις, Φοιτητικα, 0 comments
Βιβλία vs Ταινίες

Βιβλία vs Ταινίες

Η αλήθεια είναι ότι γενικά δεν έχω κάποια ιδιαίτερη κλίση προς τα βιβλία ή τις ταινίες, καθώς το καθένα ξεχωριστά σε ταξιδεύει με τον τρόπο του. Ωστόσο υπάρχει μία κοινή γνώμη που συμμερίζομαι πλήρως σύμφωνα με την οποία: «ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ».

 

 

Οκ, cool.

Ας τα εξετάσουμε ένα ένα.

Αρχικά γιατί πιστεύεις ότι ισχύει αυτό;

Το βασικότερο όλων είναι πως στο βιβλίο χρησιμοποιείς τη δικιά σου φαντασία. Βάζεις τα χρώματα που θεωρείς ότι ταιριάζουν καλύτερα. Οι πρωταγωνιστές έχουν το ύψος, τη φωνή, την ενέργεια και τις εκφράσεις που επιλέγεις εσύ. Έχεις πλάσει κατά κάποιο τρόπο ένα δικό σου μοναδικό κομμάτι της ιστορίας. Δε σε έχει περιορίσει ο σκηνοθέτης ή ο σεναριογράφος σε ένα συγκεκριμένο κλισέ. Το μυαλό σου είναι ελεύθερο να ξετυλίξει ένα δικό σου φανταστικό κόσμο.

Ακόμη αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι σε μία γωνιά και κρυφοκοιτάζεις την εξέλιξη της ιστορίας, σαν κρυφός παρατηρητής. Αυτό στις ταινίες είναι πιο δύσκολο. Ίσως επειδή στο βιβλίο φαντάζεσαι εσύ πως θες κάποια πράγματα και τα νιώθεις περισσότερο δικά σου.

 

 

Καθένα όμως έχει να σου προσφέρει κάτι διαφορετικό. Η ταινία μια βραδιά στον κινηματογράφο ή στο σπίτι. Με φίλους, πίτσες, μπύρες και κουβέντα για το περιεχόμενο μέχρι το πρωί. Το βιβλίο είναι κάτι πιο προσωπικό, το διαβάζεις μόνο σου, στο κρεβάτι/ καναπέ/ πλοίο/ τρένο. Σε συντροφεύει όπου εσύ επιλέξεις. Όταν το τελειώσεις μπορείς να το δώσεις σε φίλο, συγγενή, σύντροφο και να το μοιραστείς μαζί του.

 

 

Δεν υπάρχει ωστόσο αμφιβολία ότι μπορείς να απολαύσεις εξίσου και τα δύο και ανάλογα με την περίσταση έχεις τη δυνατότητα να επιλέξεις το κατάλληλο.

 

By Θεοδώρα Καραδαγλή

Posted by InfinityGreeceBloggers in Φοιτητικα, 0 comments
Από άγνωστοι, φίλοι και από φίλοι οικογένεια

Από άγνωστοι, φίλοι και από φίλοι οικογένεια

Αυτό το άρθρο γράφεται με την ελπίδα ότι θα πείσει έστω κι έναν από τους αναγνώστες του, ο οποίος δεν έχει ακόμα σκύλο ή γάτα, πως ήρθε η ώρα να αποκτήσει. Και γιατί να προσπαθήσω να σας πείσω για κάτι τέτοιο; Επειδή η ζωή είναι πολύ πιο όμορφη όταν την περνάς συντροφιά με ένα ζωάκι.

Θέλω να απευθυνθώ σε εσάς που σας αρέσουν τα ζώα και απλώς «δεν έτυχε» να έχετε κατοικίδιο μέχρι σήμερα, σε εσάς που έχετε ουδέτερα συναισθήματα απέναντι τους, αλλά ακόμη και σε εσάς που τα φοβάστε, επειδή είμαι σίγουρη ότι αυτό θα αλλάξει μόλις έρθετε κοντά με τον ολόδικό σας τριχωτό φίλο. Προσωπικά, έχω δει πολλούς ανθρώπους να απελευθερώνονται από αυτόν τον φόβο τους κι από εκεί που άλλαζαν πεζοδρόμιο στη θέα ενός σκύλου ή ισχυρίζονταν ότι σιχαίνονται να ακουμπήσουν ζώο, κατέληξαν να κοιμούνται με ένα-δυο ζώα στο κρεβάτι και να χαϊδεύουν τα αδέσποτα. Είναι προσωπική μου πεποίθηση ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που γνώρισε πραγματικά τα ζώα και δεν τα αγάπησε.

 

Και τι το τόσο ξεχωριστό έχει πια ένα κατοικίδιο; Είναι δύσκολο να το εξηγήσεις σε κάποιον που δεν το έχει βιώσει χωρίς να νομίσει ότι υπερβάλλεις. Σε καθημερινή βάση ένα ζωάκι έχει να σου προσφέρει ένα καλωσόρισμα στην πόρτα κάθε φορά που γυρνάς σπίτι, αγκαλιές, φιλιά, παιχνίδια. ΠΑΡΕΑ. Θα προσπαθήσει κάθε μέρα να σου δείξει με τον τρόπο του ότι σ’ αγαπάει κι ότι θέλει να είναι κοντά σου. Θα σε εκπλήξει με το πόσα καταλαβαίνει. Θα σε συγκινήσει με τον τρόπο που σε κοιτάζει. Θα σε κάνει να γελάσεις με τα στοιχεία του χαρακτήρα του που δεν πίστευες ότι έχει. Γενικότερα, θα λειτουργήσει ως ψυχοθεραπεία στη ζωή σου. Πιστεύω ότι όταν κάποιος αγαπήσει ένα ζώο, γίνεται καλύτερος άνθρωπος, αφού η αγάπη αυτή τον φέρνει σε επαφή με ένα πιο αγνό εαυτό του.

Ωστόσο, ας μην ξεχνάμε ότι υιοθετώντας ένα ζώο αναλαμβάνεις την ευθύνη του για όλη του τη ζωή, δηλαδή πιθανότατα για τα επόμενα δέκα και πλέον χρόνια. Αυτό πρέπει να σημαίνει ότι είσαι έτοιμος να το υποστηρίξεις οικονομικά σε υγεία και σε αρρώστια, να του αφιερώνεις καθημερινά χρόνο από τη ζωή σου, αφού κι αυτό αποζητά τη συντροφιά σου και να του προσφέρεις μια στέγη κι όχι να το δέσεις μόνιμα σε ένα μπαλκόνι/μια ταράτσα/ένα χωράφι (δεν είναι απλώς ενάντια στην ευζωία του, είναι παράνομο και επισύρει πρόστιμο σύμφωνα με το άρθρο 21 του νόμου 4039/2012). Τέλος, η μεγαλύτερη ευθύνη που αναλαμβάνεις είναι να του δώσεις πάρα πολλή αγάπη και να μην το εγκαταλείψεις ΠΟΤΕ. Έτσι, θα ζήσει τελικά μια μακρύτερη και πιο ξέγνοιαστη ζωή στο πλάι σου κι εσύ σίγουρα θα περάσεις μερικά λιγότερο μοναχικά και περισσότερο γελαστά χρόνια.

 

 

Αν έχει περάσει από το μυαλό σας να υιοθετήσετε ένα σκυλάκι ή ένα γατάκι, αλλά έχετε δεύτερες σκέψεις –και καλά κάνετε, καθώς πρόκειται για μια απόφαση που θα καθορίσει τη ζωή ενός ζώου– προτείνω να ξεκινήσετε δοκιμαστικά φιλοξενώντας ένα από τα τόσα ζωάκια που χρειάζονται προσωρινό σπίτι μέχρι να βρεθεί ιδιοκτήτης. Υπάρχουν πολλές σελίδες στο διαδίκτυο γι αυτό το σκοπό. Θα σας βοηθήσει να καταλάβετε ότι τα ζώα είναι μία από τις χαρές της ζωής και οι άνθρωποι που έρχονται σε επαφή με αυτά γίνονται ψυχικά πλουσιότεροι.

Δεν είναι τυχαίο ότι όσοι έχουν κατοικίδια τα αντιμετωπίζουν σαν οικογένειά τους. Η παντοτινή αφοσίωση κι η αμείωτη αγάπη που μας χαρίζουν είναι μαγευτική. Ξέρετε πώς είναι να ζεις με ένα πλάσμα που ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ έχει όρεξη να σε δει, να παίξει μαζί σου, να πάρει τα χάδια σου, δεν σε βαριέται, δεν παύει να σε εμπιστεύεται, δεν σε προδίδει ΠΟΤΕ; Ξέρετε πώς είναι να είσαι ο άνθρωπός του; Ανεκτίμητο.

 

By Αντιγόνη Βόμβα

Posted by InfinityGreeceBloggers in Φοιτητικα, 0 comments
5 λόγοι να πάρεις σκύλο χθες

5 λόγοι να πάρεις σκύλο χθες

Αν με ξέρεις, υπάρχει πιθανότητα να αποφεύγεις να ανοίξεις συζήτηση μαζί μου για το θέμα « σκύλος » επειδή εισαι σίγουρ@ ότι θα αρχίσω να σε πρήζω με το πόσο πολύ τα λατρεύω, τι κουτσούνια που είναι, πόσο απαλά, τι γλυκουλικούτσικα, και μετά θα σου δείξω και γύρω στα τριάντα βίντεο με το δικό μου σκύλο «αχ κοιτά εδώ πιάνει την μπάλα» , «αχ δες εδώ περπατάει στη βόλτα», «εδώ μαθαίνει το κάτσε», «εδώ είναι που δοκιμάζει λεμόνι για πρώτη φορά», κι άλλες 500 φωτογραφίες που τρώει, είναι αγκαλιά, παίζει στην αυλή, «αχ μην το βλέπεις έτσι είναι η πρώτη τρύπα που έσκαψε στον κήπο, δεν είναι υπεροχή;” Κλπ.

Αν με ξέρεις λίγο, αλλά έχεις ρίξει μια ματιά στο προφίλ μου στο φεισμπουκ, πάλι θα έχεις ψιλοκαταλαβει ότι το 90% των φωτογραφιών, τραγουδιών και βίντεο είναι με το σκύλο μου, συνοδευόμενο από κάποια deep ατάκα σχετική με την αγάπη, την εμπιστοσύνη και άλλα τέτοια που θα έγραφε άνετα ο Τάσος Λειβαδίτης αν είχε σκύλο.

Κοιτα η αλήθεια είναι ότι μου αρέσουν πολύ οι σκύλοι, ανήκουν στα τρία αγαπημένα μου πράγματα, (τα άλλα δυο είναι η μουσική και η οργανική χημεία), ακόμα ψάχνω αν υπαρχει κάποιος τρόπος να τα συνδυάσω όλα μαζί, αλλά ο σκύλος μου δεν είναι ιδιαίτερα φιλόμουσος, και η τελευταία του επαφή με την οργανική χημεία, ηταν ένα βιβλίο που τώρα βρίσκεται στο στομάχι του…

Γι’ αυτό κι εγώ σαν γνήσια «τρελή με το σκυλί» θα σου πω 5 λόγους να υιοθετήσεις σκύλο ΧΘΕΣ

1. Θα κάνεις καθαριότητα πιο συχνά.

Όσο κι αν σου φαίνεται παράξενο, η συγκατοίκηση με ένα σκύλο θα σε αναγκάσει να συμμαζεύεις συχνότερα είτε τις δικές σου, είτε τις βρωμιές του σκύλου, να φροντίζεις για τον καλό αερισμό στο σπίτι, για την τήρηση μιας κάποιας υγιεινής, για το να πετάς τα σκουπίδια συχνότερα γιατί αλλιώς θα σου ξεσκίζει τις σακουλές, αλλά και στο να σκούποσφουγγαριζεις συχνότερα καθώς οι τρίχες του θα βρίσκονται ανά δυο μέρες ΠΑΝΤΟΥ !

2. Θέλεις δε θέλεις θα έχεις πρόγραμμα στη ζωή σου.

Πάνε πια οι μέρες που ξυπνούσες σαν το ρεμάλι στις τρεις το μεσημέρι. Τώρα πρέπει 8 το πρωί να είσαι ήδη έξω με το λουρί στο χέρι, κάπου στις τρεις θα ετοιμάζεις να φας, μετά πάλι βόλτα και το βράδυ ένα χαλαρό περπατηματάκι θα το χρειαστείς. Το αποτέλεσμα; Ε όταν ξυπνάς γύρω στις οκτώ κι αφού έχεις κάνει μισή ώρα βόλτα στο ύπαιθρο, ύπνος δε θα σε ξαναπιάνει, οπότε μπορεί να το ψήσεις να πας και στο πρωινό μάθημα της σχολής. Και τρώγοντας σταθερή ώρα το μεσημέρι, με περπάτημα στη συνέχεια, θα σε βοηθήσει πολύ στο να διατηρήσεις ένα πρόγραμμα διατροφής και άσκησης. Μπέσα τώρα. Στα λέω εγώ που δεν ζούσα χωρίς πίτσες και σουβλάκια κι ήμουν φοιτητρια-φαντασμα. Πλέον χωρις λιναρόσπορο και γάλα 2%, δεν τρώω και όσο για τη σχολή, έχω γίνει από τους πρώτους πρωινούς θαμώνες.

3. Θα μάθεις να εισαι υπεύθυνος.

Ξέρεις, κάπου στα 25 παρά θα συνειδητοποιήσεις ότι το να γυρνάς κάθε βράδυ στις 4 είναι μια βλακεία και μισή. Ξέρεις, ο σκύλος παίζει να σε βοηθήσει να το καταλάβεις στα 23παρα. Γιατί προφανώς και δε θα μπορείς να έχεις τον σκύλο 12 ώρες μόνο του χωρίς βόλτα και χωρίς νερό/φαΐ. Επιπλέον, θα μάθεις πώς να φροντίζεις ένα ον, πώς να ανησυχείς και για τις δικές του ανάγκες, πώς να ρυθμίζεις το χρόνο και τη ζωή σου λαμβάνοντας υπόψιν κι άλλους εκτός από τον υπέροχο εαυτούλη σου. Πολύ χρήσιμο skill αν θες να κάνεις κάποτε παιδιά ή αν θες να ασχοληθείς με επαγγέλματα σχετικά με παιδιά ή με την παροχή υγείας.

4. Θα μάθεις τρόπους να κάνεις το σκ@@ο σου παξιμάδι .

Είναι ειλικρινά το πιο απαραίτητο skill.Ο σκύλος θα σου μάθει την έννοια «βάζω στην άκρη λεφτά σε περίπτωση ανάγκης». Από κει που θα μαζεύεις λεφτά για να κάνεις ταξίδια στα Παρίσχια και για να πάρεις το καινούριο Playstation ή τη νέα απόχρωση matte lipstick της MAC ο σκύλος θα σε αναγκάσει να μάθεις να κάνεις οικονομίες για πιο ουσιαστικά και ρεαλιστικά πράγματα όπως το φαγητό, την υγειά, την καθαριότητα, την μετακίνηση .

5. Θα μάθεις τι πάει να πει αγάπη.

Οκ δε λέω μπορεί κι η Κατερίνα να σε αγαπάει πάρα πολύ, ή ο Κώστας να σου λέει ότι είσαι η ζωή του, αλλά, ειλικρινά, πόσο καιρό έχεις να μπεις σε ένα χώρο και να τρελαθούν από τη χαρά τους μόλις σε δουν; Χμμμ ναι , από την τελευταία φορά που πήγες στο πατρικό σου κι οι δικοί σου κοντέψαν να σε δουν θε@. Τι θα έλεγες λοιπόν να έχεις μια παρόμοια μορφή αγάπης κάθε μέρα ; Ο σκύλος είναι από τα λίγα όντα που θα σε περιμένει πίσω από μια πόρτα καρτερικά, θα κουνήσει πέρα δώθε την ουρά του μόλις σε δει, θα γαβγίσει για να αναγγείλει τον ερχομό σου, θα τρέξει να σε ρίξει κάτω, θα κατουρηθεί ακόμα και πάνω του, θα νιώσει ευτυχισμένος επειδή θα είναι ο συνοδός σου απόψε. Κι είναι κι από τους ακόμα πιο λίγους, που αν νιώσει ότι σε χάνει θα τρελαθεί, θα σαλέψει, θα διαλυθεί ο κόσμος του.

Κλείνοντας θα σου πω μια άκρως ποιητική-πειστική φράση για να υιοθετήσεις σκύλο. Αν θες λοιπόν ένα 13ετες συμβόλαιο με την ευτυχία, ιδού …

By Μαρία Πολυχρονιάδου

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικα, 0 comments
On top of the world (ή η ανασκόπηση της φοιτητικής ζωής)

On top of the world (ή η ανασκόπηση της φοιτητικής ζωής)

Αν ξέρεις από ΑΠΘ θα έχεις παρατηρήσει ένα μεγάλο κτήριο διπλά από τη σχολή θετικών επιστήμων. Αυτό είναι το βιολογικό-φαρμακευτικό-πληροφορική. Έχει εννιά ορόφους, κι αν είσαι ακόμα πιο παρατηρητικός θα έχεις δει μια σιδερένια σκάλα υπηρεσίας που ενώνει τους ορόφους εξωτερικά. Εκεί λοιπόν στα σκαλοπάτια μεταξύ τέταρτου και πέμπτου ορόφου κάθομαι εγώ. Εκεί είναι το καπνιστήριο. Σκέφτομαι ότι αυτά, τα εργαστήρια της πτυχιακής μου, είναι τα τελευταία μου ως φοιτήτρια. Κι αυτό το τσιγάρο (ΣΥΓΝΩΜΗ ΜΑΜΑ-ΜΠΑΜΠΑ) είναι από τα τελευταία που κάνω με θέα την δυτική Θεσσαλονίκη, την άνω πόλη, την αρχή της Oλυμπιάδος κλπ.

Τέσσερα χρόνια και κάτι. Πες πέντε για να είσαι μέσα. Πέντε χρόνια λοιπόν φοιτήτρια. Χρόνια γεμάτα από οργανική χημεία, ανόργανη χημεία, οργανική φαρμακευτική χημεία, ανόργανη φαρμακευτική χημεία, αναλυτική χημεία. Χρόνια που μου άφησαν μπλουζάκια μισοκαμένα, με τη μόνιμη ευωδιά του βενζολίου, με τρύπες κάπου κάπου. Χρόνια γεμάτα αγωνιά για το αν βγήκε η Ο.Φ.Χ 1..Ύπνοι που ποτέ δεν έγιναν για χάρη μερικών σερί(ναι θα βγάλω ύλη 1400 σελίδων σε ένα βράδυ). Πρωινά ξυπνήματα και ύπνοι μέσα σε αμφιθέατρα. Εξεταστικές με άγχος κι εξεταστικές χωρίς άγχος. Χρόνια γεμάτα τεσσάρια, πεντάρια, εξάρια, εφτάρια. Χρόνια με το άγχος αν ο χι καθηγητής θα μου δώσει εργασία, αν θα με περάσει, αν θα μου κρατήσει το βαθμό, αν θα μου δώσει συστατική. Χρόνια με απογοητεύσεις (αφού ρε είχα διαβάσει έξι μήνες γιατί να γράψω για τρία), με χαρές (επιτέλους ήρθε το πολυπόθητο εφτάρι), με όνειρα (ίσως αν ο χι κι η ψι δώσουν συστατική κι αν ο ωμέγα μου δώσει πτυχιακή να έχω ένα καλύτερο μέλλον).

Κι όχι αυτά τα χρόνια δεν είχαν μόνο σχολή. Βασικά αυτά τα χρόνια δεν είχαν και τόσο σχολή όσο αφήνω να εννοηθεί. Τώρα στα γεράματα σοβαρεύτηκα. Είχαν εξόδους επικές από εκείνες που βγαίνεις στις 4 το μεσημέρι και γυρνάς στο σπίτι στις πέντε του επομένου απογεύματος. Πρωινά εργαστήρια με μπουφάν από πάνω για να κρύβει την βραδινή αμφίεση (το κλασσικό σερί). Μαζέματα σε σπίτια που κατέληγαν να λες να εσώψυχα σου πάνω από ένα μπουκάλι βότκα και τέσσερις φίλες που απλά είχαν βαρεθεί να ακούνε. Μεταμεσονύχτιες εξορμήσεις στο «ταξίδι». Κυριλέ έξοδοι στο «μαρκίζ» και το “lavalbone”. Μπύρες στο «ufleku». Κρασιά στη ροτόντα στο «ντόμινο» ή στο «Belleville». Κρασο-πετρέλαιο στο μπιτ μπαζάρ. Ψαγμένα ποτά και λεμονάδες στην Ζεύξιδος, την Ικτίνου, στα λαδάδικα και στην Προξένου Κορομηλά. Νύχτες που θες να είσαι «πελούσια» και πίνεις το μοχίτο στο «Vanilla Sky» ή στο «Pantheon bar». Καφέδες και γλυκά σε «sugar angel», «pasta flora» και «candy bar». Πρώτα ραντεβού στο «Δωμάτιο με θέα» και πιο καμένα πρώτα ραντεβού στο «Panda caféé». Ντεμέκ ψαγμενιές στο «Colombia» για αυθεντικό πετρέλαιο. Μεθύσια έξω από όλα αυτά τα μαγαζιά.Και πάρτι στο πολυτεχνείο μερικές Παρασκευές. Παρεΐστικες καταστάσεις στο «ηλιοτρόπιο» ή στην «αρκούδα» και πάει λέγοντας. Κάτι ερωτικά καβγαδάκια στα στενάκια της Ιασωνίδου.Και κάτι ντεμέκ αλλά και πραγματικά μεθυσμένα μηνύματα που στάλθηκαν και ελήφθησαν. Και γέλια, πολλά γέλια. Αλλά και κλάματα. Κι απώλειες αλλά κι ανέλπιστες χαρές. Και να μην ξεχάσω και κάτι όμορφα απογεύματα σε ταράτσες και μπαλκόνια με μια μπύρα, ένα τσιγάρο κι απολυτή σιωπή. Γιατί δε χρειάζεται πάντα να μιλάς γι’ αυτά που υπάρχουν στο κεφάλι σου.

Όλα αυτά τα χρόνια είχαν και πάρα πολλούς ανθρώπους να τα πλαισιώνουν. Φιλίες που δεν άντεξαν και χάθηκαν σιγά σιγά. Φιλίες που αναπτύχθηκαν εκεί που δεν το περίμενες, από μια κουβέντα, ένα χαμόγελο ή ακόμα κι από μια παλιότερη «αντιπαλότητα». Φιλίες που όχι μόνο άντεξαν αλλά κι έγιναν πιο δυνατές με το πέρασμα των χρόνων. Άνθρωποι που ήταν εκεί στα εύκολα και τα δύσκολα. Κι άνθρωποι που φοβήθηκαν τα δύσκολα κι έφυγαν. Αλλά κι από πλευράς μου, φιλίες στις οποίες ήμουν εκεί και φιλίες που φοβήθηκα, κουράστηκα και παραιτήθηκα. Τώρα πια δεν έχει σημασία να κάτσεις και να κρίνεις ανθρώπους. Ούτε καν τον εαυτό σου. Όλοι πρόσφεραν και σε όλους πρόσφερες. Και κάτι άλλες ερμαφρόδιτες φιλίες που δεν έμαθες και δεν θέλησες να μάθεις αν ήταν ποτέ κάτι άλλο. Κι έρωτες. Έρωτες με την πρώτη ματιά σε αστικά, που μέχρι το απόγευμα της ιδίας μέρας είχες ξεχάσει τη μορφή τους. Σχέσεις που αλλάξαν τον τρόπο που βλέπεις τις σχέσεις. Άνθρωποι που σου έμαθαν τι σημαίνει να τρέμει το φυλλοκάρδι σου πάνω από ένα κινητό και τα γόνατα σου πριν τους συναντήσεις. Κι άνθρωποι που η αλληλεπίδραση σου μαζί τους ήταν απλά για να περάσει ο χρόνος.

Και κάτι καλοκαίρια σε φοιτητικά κάμπινγκ παρέα με τα φιδάκια και τα κουνούπια. Που η μέρα ξεκινούσε στις τρεις το μεσημέρι και τέλειωνε στις οχτώ το πρωί. Σκηνές που ποτέ δεν έμαθα να στήνω σωστά. Καλέσματα στο κυλικείο για ένα ποτό που κατέληγαν σε παγωμένα (και μεθυσμένα) βραδινά μπάνια στη θάλασσα. Φιλίες που αναπτυχθήκαν επειδή ζήτησες μια τράπουλα, μια μπάλα ή μια μικρή βοήθεια να κουβαλήσεις τα πράγματα σου. Παγωμένα ντουζ και καφέ νερό να τρέχει από πάνω σου ξεπλένοντας τη λάσπη (επειδή ήμουν κι από τους τυχερούς που έβρεχε για δυο μέρες συνεχόμενα). Αλλά και καλοκαιριά που περίμεναν ένα Σεπτέμβρη, να διορθώσεις τα αδιόρθωτα του Ιουνίου.

Και μετά ο τελευταίος χρόνος μου. Αυτός της ωριμότητας. Ο χρόνος που όλοι οι φοιτητές κάθονται και σκέφτονται τι θα κάνουν με τη ζωή τους. Που θα πάνε μετά. Ο χρόνος που πρέπει να αποφασίσεις ποιους θα κρατήσεις και ποιους θα απομακρύνεις. Ο χρόνος που τα βάζεις κάτω κι αποφασίζεις αν θες να ζεις μέσα σε ένα εργαστήριο, σε ένα πανεπιστήμιο, σε μια εταιρία, σε ένα μαγαζί, σε ένα γραφείο ή/και σε ένα σπίτι. Για μένα και ο χρόνος που αποφάσισα να δω πως είναι η ζωή με ένα τετράποδο. Πως είναι να είσαι υπεύθυνος και για ένα άλλο ον, πιο αδύναμο από σένα. Και πάλι χαρές και δάκρυα ακόμα και με το τετράποδο. Άγχος και χρόνος, χρήματα και προσπάθεια.

Ακόμα θυμάμαι σαν χθες την Μαρία που της βγήκε η σαγιονάρα στα σκαλιά του δευτέρου λυκείου όταν έτρεχε σαν αλαφιασμένη να δει τα αποτελέσματα των δύσκολων πανελλήνιων(που να ξερά τότε πως ήταν το πιο εύκολο part). Σαν χθες με θυμάμαι να κλαίω από χαρά. Κι όμως δεν ήταν χθες. Χθες ήταν απλώς μια μέρα με TLC και στήλες. Σήμερα είναι μια μέρα που κάθομαι εδώ στον τέταρτο όροφο (on top of the world που λένε κι οι φίλοι μας οι Άγγλοι) και ατενίζω την πόλη των φοιτητικών μου χρόνων. Κι αύριο θα είναι μια μέρα πιο κοντά στο τέλος της πιο ξέγνοιαστης εποχής της ζωής μου, της φοιτητικής μου ζωής… Μια μέρα πιο κοντά στην πραγματική κι αγρία, άδικη, αυτόνομη και δύσβατη ενηλικίωση…

Και όχι αν είχα την δυνατότητα να πάω τον χρόνο πίσω δε θα άλλαζα καμία μου επιλογή. Θα πήγαινα το χρόνο πίσω μόνο και μόνο για να ζήσω όλα αυτά ξανά και ξανά και ξανά και ξανά.

Εσύ που με διαβάζεις κι είσαι ακόμα μικρό έτος, μην είσαι ανόητος, αυτά τα χρόνια δε θα γυρίσουν ποτέ πίσω. Γδάρε τα, ζήσ’τα μέχρι το μεδούλι, σαν να μην υπάρχει αύριο. Γιατί θα έρθει μια μέρα σαν και τη δικιά μου τη σημερινή, που θα είσαι κι εσύ στα σκαλιά περιμένοντας για ένα πτυχίο κάνοντας throwbacks. Και οφείλεις αυτά τα throwbacks να σε κάνουν να χαμογελάς. Κι εγώ χαμογελάω. Κι είναι το πιο γ@ματο συναίσθημα…
By Μαρία Πολυχρονιάδου

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικα, 0 comments
Πριν και μετά την πληρωμή

Πριν και μετά την πληρωμή

Με τον ερχομό της Άνοιξης και τις πρώτες εμφανίσεις του ήλιου, έχουμε μια τάση για γενική καθαριότητα, ξεκαθάρισμα και συμμάζεμα τόσο του σπιτιού όσο και τον σκέψεων και τον στόχων μας. Σιγά σιγά οι καλοκαιρινές διακοπές αρχίζουν και γίνονται το κύριο θέμα συζήτησης, μέχρι να κοιτάξουμε (πολύ) βαθιά στο πορτοφόλι μήπως και έγινε κάποιο θαύμα και γέμισε μόνο του. Μην στεναχωριέστε, εμείς να είμαστε καλά και λεφτά υπάρχουν! Εξ’ άλλου δεν είστε ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι που ο λογαριασμός σας πιάνει πάτο. Παρακάτω ακολουθεί μια σειρά από καταστάσεις που μπορούν να σου αποδείξουν πόσο μεγάλη αλλαγή στη ζωή σου μπορεί να επιφέρει η πολυπόθητη μέρα της πληρωμής:

  • Φαγητό

    Πριν την πληρωμή: Ας ξεκινήσουμε με τον τομέα που πονάει περισσότερο: φαγητό! Όλοι έχουμε ζήσει μέρες αφραγκίας και γνωρίζουμε πώς να τα βγάλουμε πέρα για μεγάλο διάστημα με μακαρόνια. Κι αν αυτά τελειώσουν περνάμε στην δεύτερη σπεσιαλιτέ, το τοστ! Τα δημητριακά για πρωινό. Μεσημεριανό και βραδινό είναι μια άλλη πολύ καλή λύση. Σε μια κατάσταση έσχατης ανάγκης (βαρεμάρας θα έλεγα καλύτερα) έχω δοκιμάσει να επιβιώσω με φρυγανιές, κέτσαπ και μαγιονέζα. Δεν το συνιστώ!

 Μετά την πληρωμή: Ήρθε η στιγμή για το βασιλικό γεύμα. Τρως επιτέλους σαν άνθρωπος με πλούσιο πρωινό,           πλούσιο μεσημεριανό και ακόμα πιο πλούσιο βραδινό. Δεν τρως τοστ και μακαρόνια μέχρι να πλησιάσουν και             πάλι οι τελευταίες μέρες του μήνα. Μέχρι τότε στρέφεσαι σε delivery, πίτσες, γύρους, γλυκά, γκουρμέ πιάτα,               ξένες κουζίνες κλπ. Δοκιμάζεις όλα όσα στερήθηκες, χάνοντας καμιά φορά τον έλεγχο.

 

  • Ειδη υγιεινής

    Πριν: ‘Όταν το σαμπουάν/αφρόλουτρο/ σαπούνι/υγρό πιάτων τελειώνει, ρίχνουμε στο μπουκάλι λίγο νερό, ανακινούμε καλά και εξασφαλίζουμε ακόμα λίγες χρήσεις. Όλοι το ξέρουν αυτό.Μετά: Καινούριο σαμπουάν, καινούριο conditioner, καινούριο αφρόλουτρο… Κι αν δεν μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα σε άνθη πορτοκαλιάς και άνθη γιασεμιού τα παίρνεις και τα δυο.

  • Μεταφορά

    Πριν: Δεν πάει έξω να έχει ψωφόκρυο; Τα ποδαράκια σου γι αυτό τα έχεις και ας είσαι μισή ώρα (στην καλύτερη) περπάτημα μακριά από τον προορισμό σου. Έχουμε και τα αγαπημένα μας λεωφορεία γι αυτόν τον λόγο. Τι, δεν χωράς να μπεις και είστε σαν σαρδέλες; Πρόβλημα σου.Μετά: Έχεις πληρωθεί και θέλεις να βγεις βράδυ. Παίρνεις ταξί. Μήπως στην σχολή άργησες; Παίρνεις ταξί. Στο περίπτερο για τσιγάρα; Πάρε ταξί.
  • Έξοδος

    Πριν: Έχεις σπάσει κάθε ρεκόρ καθώς τελείωσες μια ολόκληρη σεζόν σε δύο 24ωρα. Ο μόνος λόγος για να σηκωθείς απ’ τον καναπέ είναι για να μεταφερθείς στο κρεβάτι. Κι αν κανονίσεις κάτι για έξω παρακαλάς να το ακυρώσουν. Εξ άλλου, τι να το κάνεις το έξω και τους φίλους όταν έχεις το ποπ κορν?!Μετά: Πάρτι, ξενύχτια, ποτά. Με έμφαση στο τελευταίο. Απ’ την πολύ χαρά που πληρώθηκες ξεχνιέσαι και κερνάς και τους υπόλοιπους. Σε λίγες μέρες (λιγότερες απ’ ότι θα ήθελες) θα κλαις κάτω απ’ την κουβέρτα σου και θα γίνεις ο σπιτόγατος που όλοι ξέρουμε.

  • Shopping

Πριν: Ώω, το αγαπημένο μου! Δεν κυκλοφορείς στην αγορά και όταν περνάς από βιτρίνα αυτοσφαλιαρίζεσαι για να μην κοιτάξεις. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να scrollάρεις σε όλα τα site των καταστημάτων και απλά να αποθηκεύσεις αυτά που θέλεις να πάρεις και αφού αξιολογήσεις αν όντως τα χρειάζεσαι, τα αγοράζεις όταν πληρωθείς.

Μετά: Πόσο αγαπώ το online shopping, τραλαλα! Έχω μόνο 7 θήκες για το κινητό ας πάρω άλλες… τρεις! Όλοι μας έχουμε σπαταλήσει λεφτά σε άχρηστα πράγματα γιατί απλά είχαμε λεφτά κι έμοιαζαν φθηνά. Κι ας ήταν θήκη για τον λεβιέ αυτοκινήτου με σκυλάκια. Κι ας μην έχεις αυτοκίνητο.

Για να μην φτάνεις κάθε μέρα σε σημείο να ζεις στιγμές Survivor και να μην ψάχνεις τρόπους να πουλήσεις το νεφρό σου, κάνε τα κουμάντα σου. Χρειάζεται σωστός προγραμματισμός και έναν αυστηρό φίλο να σε περιορίζει. Και για την αποταμίευση θα χρειαστείς ένα κουμπαρά. Προτίμησε να είναι εμφανισιακά πολύ γλυκός ώστε να λυπάσαι να τον σπάσεις εύκολα, διαφορετικά δεν έχει αποτελέσματα. Καλό μας κουράγιο!

By Τζιότζου Μάγδα(Μαλένα)

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικα, 0 comments