Φοιτητικά

5 λόγοι να πάρεις σκύλο χθες

5 λόγοι να πάρεις σκύλο χθες

Αν με ξέρεις, υπάρχει πιθανότητα να αποφεύγεις να ανοίξεις συζήτηση μαζί μου για το θέμα « σκύλος » επειδή εισαι σίγουρ@ ότι θα αρχίσω να σε πρήζω με το πόσο πολύ τα λατρεύω, τι κουτσούνια που είναι, πόσο απαλά, τι γλυκουλικούτσικα, και μετά θα σου δείξω και γύρω στα τριάντα βίντεο με το δικό μου σκύλο «αχ κοιτά εδώ πιάνει την μπάλα» , «αχ δες εδώ περπατάει στη βόλτα», «εδώ μαθαίνει το κάτσε», «εδώ είναι που δοκιμάζει λεμόνι για πρώτη φορά», κι άλλες 500 φωτογραφίες που τρώει, είναι αγκαλιά, παίζει στην αυλή, «αχ μην το βλέπεις έτσι είναι η πρώτη τρύπα που έσκαψε στον κήπο, δεν είναι υπεροχή;” Κλπ.

Αν με ξέρεις λίγο, αλλά έχεις ρίξει μια ματιά στο προφίλ μου στο φεισμπουκ, πάλι θα έχεις ψιλοκαταλαβει ότι το 90% των φωτογραφιών, τραγουδιών και βίντεο είναι με το σκύλο μου, συνοδευόμενο από κάποια deep ατάκα σχετική με την αγάπη, την εμπιστοσύνη και άλλα τέτοια που θα έγραφε άνετα ο Τάσος Λειβαδίτης αν είχε σκύλο.

Κοιτα η αλήθεια είναι ότι μου αρέσουν πολύ οι σκύλοι, ανήκουν στα τρία αγαπημένα μου πράγματα, (τα άλλα δυο είναι η μουσική και η οργανική χημεία), ακόμα ψάχνω αν υπαρχει κάποιος τρόπος να τα συνδυάσω όλα μαζί, αλλά ο σκύλος μου δεν είναι ιδιαίτερα φιλόμουσος, και η τελευταία του επαφή με την οργανική χημεία, ηταν ένα βιβλίο που τώρα βρίσκεται στο στομάχι του…

Γι’ αυτό κι εγώ σαν γνήσια «τρελή με το σκυλί» θα σου πω 5 λόγους να υιοθετήσεις σκύλο ΧΘΕΣ

1. Θα κάνεις καθαριότητα πιο συχνά.

Όσο κι αν σου φαίνεται παράξενο, η συγκατοίκηση με ένα σκύλο θα σε αναγκάσει να συμμαζεύεις συχνότερα είτε τις δικές σου, είτε τις βρωμιές του σκύλου, να φροντίζεις για τον καλό αερισμό στο σπίτι, για την τήρηση μιας κάποιας υγιεινής, για το να πετάς τα σκουπίδια συχνότερα γιατί αλλιώς θα σου ξεσκίζει τις σακουλές, αλλά και στο να σκούποσφουγγαριζεις συχνότερα καθώς οι τρίχες του θα βρίσκονται ανά δυο μέρες ΠΑΝΤΟΥ !

2. Θέλεις δε θέλεις θα έχεις πρόγραμμα στη ζωή σου.

Πάνε πια οι μέρες που ξυπνούσες σαν το ρεμάλι στις τρεις το μεσημέρι. Τώρα πρέπει 8 το πρωί να είσαι ήδη έξω με το λουρί στο χέρι, κάπου στις τρεις θα ετοιμάζεις να φας, μετά πάλι βόλτα και το βράδυ ένα χαλαρό περπατηματάκι θα το χρειαστείς. Το αποτέλεσμα; Ε όταν ξυπνάς γύρω στις οκτώ κι αφού έχεις κάνει μισή ώρα βόλτα στο ύπαιθρο, ύπνος δε θα σε ξαναπιάνει, οπότε μπορεί να το ψήσεις να πας και στο πρωινό μάθημα της σχολής. Και τρώγοντας σταθερή ώρα το μεσημέρι, με περπάτημα στη συνέχεια, θα σε βοηθήσει πολύ στο να διατηρήσεις ένα πρόγραμμα διατροφής και άσκησης. Μπέσα τώρα. Στα λέω εγώ που δεν ζούσα χωρίς πίτσες και σουβλάκια κι ήμουν φοιτητρια-φαντασμα. Πλέον χωρις λιναρόσπορο και γάλα 2%, δεν τρώω και όσο για τη σχολή, έχω γίνει από τους πρώτους πρωινούς θαμώνες.

3. Θα μάθεις να εισαι υπεύθυνος.

Ξέρεις, κάπου στα 25 παρά θα συνειδητοποιήσεις ότι το να γυρνάς κάθε βράδυ στις 4 είναι μια βλακεία και μισή. Ξέρεις, ο σκύλος παίζει να σε βοηθήσει να το καταλάβεις στα 23παρα. Γιατί προφανώς και δε θα μπορείς να έχεις τον σκύλο 12 ώρες μόνο του χωρίς βόλτα και χωρίς νερό/φαΐ. Επιπλέον, θα μάθεις πώς να φροντίζεις ένα ον, πώς να ανησυχείς και για τις δικές του ανάγκες, πώς να ρυθμίζεις το χρόνο και τη ζωή σου λαμβάνοντας υπόψιν κι άλλους εκτός από τον υπέροχο εαυτούλη σου. Πολύ χρήσιμο skill αν θες να κάνεις κάποτε παιδιά ή αν θες να ασχοληθείς με επαγγέλματα σχετικά με παιδιά ή με την παροχή υγείας.

4. Θα μάθεις τρόπους να κάνεις το σκ@@ο σου παξιμάδι .

Είναι ειλικρινά το πιο απαραίτητο skill.Ο σκύλος θα σου μάθει την έννοια «βάζω στην άκρη λεφτά σε περίπτωση ανάγκης». Από κει που θα μαζεύεις λεφτά για να κάνεις ταξίδια στα Παρίσχια και για να πάρεις το καινούριο Playstation ή τη νέα απόχρωση matte lipstick της MAC ο σκύλος θα σε αναγκάσει να μάθεις να κάνεις οικονομίες για πιο ουσιαστικά και ρεαλιστικά πράγματα όπως το φαγητό, την υγειά, την καθαριότητα, την μετακίνηση .

5. Θα μάθεις τι πάει να πει αγάπη.

Οκ δε λέω μπορεί κι η Κατερίνα να σε αγαπάει πάρα πολύ, ή ο Κώστας να σου λέει ότι είσαι η ζωή του, αλλά, ειλικρινά, πόσο καιρό έχεις να μπεις σε ένα χώρο και να τρελαθούν από τη χαρά τους μόλις σε δουν; Χμμμ ναι , από την τελευταία φορά που πήγες στο πατρικό σου κι οι δικοί σου κοντέψαν να σε δουν θε@. Τι θα έλεγες λοιπόν να έχεις μια παρόμοια μορφή αγάπης κάθε μέρα ; Ο σκύλος είναι από τα λίγα όντα που θα σε περιμένει πίσω από μια πόρτα καρτερικά, θα κουνήσει πέρα δώθε την ουρά του μόλις σε δει, θα γαβγίσει για να αναγγείλει τον ερχομό σου, θα τρέξει να σε ρίξει κάτω, θα κατουρηθεί ακόμα και πάνω του, θα νιώσει ευτυχισμένος επειδή θα είναι ο συνοδός σου απόψε. Κι είναι κι από τους ακόμα πιο λίγους, που αν νιώσει ότι σε χάνει θα τρελαθεί, θα σαλέψει, θα διαλυθεί ο κόσμος του.

Κλείνοντας θα σου πω μια άκρως ποιητική-πειστική φράση για να υιοθετήσεις σκύλο. Αν θες λοιπόν ένα 13ετες συμβόλαιο με την ευτυχία, ιδού …

By Μαρία Πολυχρονιάδου

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικά, 0 comments
On top of the world (ή η ανασκόπηση της φοιτητικής ζωής)

On top of the world (ή η ανασκόπηση της φοιτητικής ζωής)

Αν ξέρεις από ΑΠΘ θα έχεις παρατηρήσει ένα μεγάλο κτήριο διπλά από τη σχολή θετικών επιστήμων. Αυτό είναι το βιολογικό-φαρμακευτικό-πληροφορική. Έχει εννιά ορόφους, κι αν είσαι ακόμα πιο παρατηρητικός θα έχεις δει μια σιδερένια σκάλα υπηρεσίας που ενώνει τους ορόφους εξωτερικά. Εκεί λοιπόν στα σκαλοπάτια μεταξύ τέταρτου και πέμπτου ορόφου κάθομαι εγώ. Εκεί είναι το καπνιστήριο. Σκέφτομαι ότι αυτά, τα εργαστήρια της πτυχιακής μου, είναι τα τελευταία μου ως φοιτήτρια. Κι αυτό το τσιγάρο (ΣΥΓΝΩΜΗ ΜΑΜΑ-ΜΠΑΜΠΑ) είναι από τα τελευταία που κάνω με θέα την δυτική Θεσσαλονίκη, την άνω πόλη, την αρχή της Oλυμπιάδος κλπ.

Τέσσερα χρόνια και κάτι. Πες πέντε για να είσαι μέσα. Πέντε χρόνια λοιπόν φοιτήτρια. Χρόνια γεμάτα από οργανική χημεία, ανόργανη χημεία, οργανική φαρμακευτική χημεία, ανόργανη φαρμακευτική χημεία, αναλυτική χημεία. Χρόνια που μου άφησαν μπλουζάκια μισοκαμένα, με τη μόνιμη ευωδιά του βενζολίου, με τρύπες κάπου κάπου. Χρόνια γεμάτα αγωνιά για το αν βγήκε η Ο.Φ.Χ 1..Ύπνοι που ποτέ δεν έγιναν για χάρη μερικών σερί(ναι θα βγάλω ύλη 1400 σελίδων σε ένα βράδυ). Πρωινά ξυπνήματα και ύπνοι μέσα σε αμφιθέατρα. Εξεταστικές με άγχος κι εξεταστικές χωρίς άγχος. Χρόνια γεμάτα τεσσάρια, πεντάρια, εξάρια, εφτάρια. Χρόνια με το άγχος αν ο χι καθηγητής θα μου δώσει εργασία, αν θα με περάσει, αν θα μου κρατήσει το βαθμό, αν θα μου δώσει συστατική. Χρόνια με απογοητεύσεις (αφού ρε είχα διαβάσει έξι μήνες γιατί να γράψω για τρία), με χαρές (επιτέλους ήρθε το πολυπόθητο εφτάρι), με όνειρα (ίσως αν ο χι κι η ψι δώσουν συστατική κι αν ο ωμέγα μου δώσει πτυχιακή να έχω ένα καλύτερο μέλλον).

Κι όχι αυτά τα χρόνια δεν είχαν μόνο σχολή. Βασικά αυτά τα χρόνια δεν είχαν και τόσο σχολή όσο αφήνω να εννοηθεί. Τώρα στα γεράματα σοβαρεύτηκα. Είχαν εξόδους επικές από εκείνες που βγαίνεις στις 4 το μεσημέρι και γυρνάς στο σπίτι στις πέντε του επομένου απογεύματος. Πρωινά εργαστήρια με μπουφάν από πάνω για να κρύβει την βραδινή αμφίεση (το κλασσικό σερί). Μαζέματα σε σπίτια που κατέληγαν να λες να εσώψυχα σου πάνω από ένα μπουκάλι βότκα και τέσσερις φίλες που απλά είχαν βαρεθεί να ακούνε. Μεταμεσονύχτιες εξορμήσεις στο «ταξίδι». Κυριλέ έξοδοι στο «μαρκίζ» και το “lavalbone”. Μπύρες στο «ufleku». Κρασιά στη ροτόντα στο «ντόμινο» ή στο «Belleville». Κρασο-πετρέλαιο στο μπιτ μπαζάρ. Ψαγμένα ποτά και λεμονάδες στην Ζεύξιδος, την Ικτίνου, στα λαδάδικα και στην Προξένου Κορομηλά. Νύχτες που θες να είσαι «πελούσια» και πίνεις το μοχίτο στο «Vanilla Sky» ή στο «Pantheon bar». Καφέδες και γλυκά σε «sugar angel», «pasta flora» και «candy bar». Πρώτα ραντεβού στο «Δωμάτιο με θέα» και πιο καμένα πρώτα ραντεβού στο «Panda caféé». Ντεμέκ ψαγμενιές στο «Colombia» για αυθεντικό πετρέλαιο. Μεθύσια έξω από όλα αυτά τα μαγαζιά.Και πάρτι στο πολυτεχνείο μερικές Παρασκευές. Παρεΐστικες καταστάσεις στο «ηλιοτρόπιο» ή στην «αρκούδα» και πάει λέγοντας. Κάτι ερωτικά καβγαδάκια στα στενάκια της Ιασωνίδου.Και κάτι ντεμέκ αλλά και πραγματικά μεθυσμένα μηνύματα που στάλθηκαν και ελήφθησαν. Και γέλια, πολλά γέλια. Αλλά και κλάματα. Κι απώλειες αλλά κι ανέλπιστες χαρές. Και να μην ξεχάσω και κάτι όμορφα απογεύματα σε ταράτσες και μπαλκόνια με μια μπύρα, ένα τσιγάρο κι απολυτή σιωπή. Γιατί δε χρειάζεται πάντα να μιλάς γι’ αυτά που υπάρχουν στο κεφάλι σου.

Όλα αυτά τα χρόνια είχαν και πάρα πολλούς ανθρώπους να τα πλαισιώνουν. Φιλίες που δεν άντεξαν και χάθηκαν σιγά σιγά. Φιλίες που αναπτύχθηκαν εκεί που δεν το περίμενες, από μια κουβέντα, ένα χαμόγελο ή ακόμα κι από μια παλιότερη «αντιπαλότητα». Φιλίες που όχι μόνο άντεξαν αλλά κι έγιναν πιο δυνατές με το πέρασμα των χρόνων. Άνθρωποι που ήταν εκεί στα εύκολα και τα δύσκολα. Κι άνθρωποι που φοβήθηκαν τα δύσκολα κι έφυγαν. Αλλά κι από πλευράς μου, φιλίες στις οποίες ήμουν εκεί και φιλίες που φοβήθηκα, κουράστηκα και παραιτήθηκα. Τώρα πια δεν έχει σημασία να κάτσεις και να κρίνεις ανθρώπους. Ούτε καν τον εαυτό σου. Όλοι πρόσφεραν και σε όλους πρόσφερες. Και κάτι άλλες ερμαφρόδιτες φιλίες που δεν έμαθες και δεν θέλησες να μάθεις αν ήταν ποτέ κάτι άλλο. Κι έρωτες. Έρωτες με την πρώτη ματιά σε αστικά, που μέχρι το απόγευμα της ιδίας μέρας είχες ξεχάσει τη μορφή τους. Σχέσεις που αλλάξαν τον τρόπο που βλέπεις τις σχέσεις. Άνθρωποι που σου έμαθαν τι σημαίνει να τρέμει το φυλλοκάρδι σου πάνω από ένα κινητό και τα γόνατα σου πριν τους συναντήσεις. Κι άνθρωποι που η αλληλεπίδραση σου μαζί τους ήταν απλά για να περάσει ο χρόνος.

Και κάτι καλοκαίρια σε φοιτητικά κάμπινγκ παρέα με τα φιδάκια και τα κουνούπια. Που η μέρα ξεκινούσε στις τρεις το μεσημέρι και τέλειωνε στις οχτώ το πρωί. Σκηνές που ποτέ δεν έμαθα να στήνω σωστά. Καλέσματα στο κυλικείο για ένα ποτό που κατέληγαν σε παγωμένα (και μεθυσμένα) βραδινά μπάνια στη θάλασσα. Φιλίες που αναπτυχθήκαν επειδή ζήτησες μια τράπουλα, μια μπάλα ή μια μικρή βοήθεια να κουβαλήσεις τα πράγματα σου. Παγωμένα ντουζ και καφέ νερό να τρέχει από πάνω σου ξεπλένοντας τη λάσπη (επειδή ήμουν κι από τους τυχερούς που έβρεχε για δυο μέρες συνεχόμενα). Αλλά και καλοκαιριά που περίμεναν ένα Σεπτέμβρη, να διορθώσεις τα αδιόρθωτα του Ιουνίου.

Και μετά ο τελευταίος χρόνος μου. Αυτός της ωριμότητας. Ο χρόνος που όλοι οι φοιτητές κάθονται και σκέφτονται τι θα κάνουν με τη ζωή τους. Που θα πάνε μετά. Ο χρόνος που πρέπει να αποφασίσεις ποιους θα κρατήσεις και ποιους θα απομακρύνεις. Ο χρόνος που τα βάζεις κάτω κι αποφασίζεις αν θες να ζεις μέσα σε ένα εργαστήριο, σε ένα πανεπιστήμιο, σε μια εταιρία, σε ένα μαγαζί, σε ένα γραφείο ή/και σε ένα σπίτι. Για μένα και ο χρόνος που αποφάσισα να δω πως είναι η ζωή με ένα τετράποδο. Πως είναι να είσαι υπεύθυνος και για ένα άλλο ον, πιο αδύναμο από σένα. Και πάλι χαρές και δάκρυα ακόμα και με το τετράποδο. Άγχος και χρόνος, χρήματα και προσπάθεια.

Ακόμα θυμάμαι σαν χθες την Μαρία που της βγήκε η σαγιονάρα στα σκαλιά του δευτέρου λυκείου όταν έτρεχε σαν αλαφιασμένη να δει τα αποτελέσματα των δύσκολων πανελλήνιων(που να ξερά τότε πως ήταν το πιο εύκολο part). Σαν χθες με θυμάμαι να κλαίω από χαρά. Κι όμως δεν ήταν χθες. Χθες ήταν απλώς μια μέρα με TLC και στήλες. Σήμερα είναι μια μέρα που κάθομαι εδώ στον τέταρτο όροφο (on top of the world που λένε κι οι φίλοι μας οι Άγγλοι) και ατενίζω την πόλη των φοιτητικών μου χρόνων. Κι αύριο θα είναι μια μέρα πιο κοντά στο τέλος της πιο ξέγνοιαστης εποχής της ζωής μου, της φοιτητικής μου ζωής… Μια μέρα πιο κοντά στην πραγματική κι αγρία, άδικη, αυτόνομη και δύσβατη ενηλικίωση…

Και όχι αν είχα την δυνατότητα να πάω τον χρόνο πίσω δε θα άλλαζα καμία μου επιλογή. Θα πήγαινα το χρόνο πίσω μόνο και μόνο για να ζήσω όλα αυτά ξανά και ξανά και ξανά και ξανά.

Εσύ που με διαβάζεις κι είσαι ακόμα μικρό έτος, μην είσαι ανόητος, αυτά τα χρόνια δε θα γυρίσουν ποτέ πίσω. Γδάρε τα, ζήσ’τα μέχρι το μεδούλι, σαν να μην υπάρχει αύριο. Γιατί θα έρθει μια μέρα σαν και τη δικιά μου τη σημερινή, που θα είσαι κι εσύ στα σκαλιά περιμένοντας για ένα πτυχίο κάνοντας throwbacks. Και οφείλεις αυτά τα throwbacks να σε κάνουν να χαμογελάς. Κι εγώ χαμογελάω. Κι είναι το πιο γ@ματο συναίσθημα…
By Μαρία Πολυχρονιάδου

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικά, 0 comments
Πριν και μετά την πληρωμή

Πριν και μετά την πληρωμή

Με τον ερχομό της Άνοιξης και τις πρώτες εμφανίσεις του ήλιου, έχουμε μια τάση για γενική καθαριότητα, ξεκαθάρισμα και συμμάζεμα τόσο του σπιτιού όσο και τον σκέψεων και τον στόχων μας. Σιγά σιγά οι καλοκαιρινές διακοπές αρχίζουν και γίνονται το κύριο θέμα συζήτησης, μέχρι να κοιτάξουμε (πολύ) βαθιά στο πορτοφόλι μήπως και έγινε κάποιο θαύμα και γέμισε μόνο του. Μην στεναχωριέστε, εμείς να είμαστε καλά και λεφτά υπάρχουν! Εξ’ άλλου δεν είστε ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι που ο λογαριασμός σας πιάνει πάτο. Παρακάτω ακολουθεί μια σειρά από καταστάσεις που μπορούν να σου αποδείξουν πόσο μεγάλη αλλαγή στη ζωή σου μπορεί να επιφέρει η πολυπόθητη μέρα της πληρωμής:

  • Φαγητό

    Πριν την πληρωμή: Ας ξεκινήσουμε με τον τομέα που πονάει περισσότερο: φαγητό! Όλοι έχουμε ζήσει μέρες αφραγκίας και γνωρίζουμε πώς να τα βγάλουμε πέρα για μεγάλο διάστημα με μακαρόνια. Κι αν αυτά τελειώσουν περνάμε στην δεύτερη σπεσιαλιτέ, το τοστ! Τα δημητριακά για πρωινό. Μεσημεριανό και βραδινό είναι μια άλλη πολύ καλή λύση. Σε μια κατάσταση έσχατης ανάγκης (βαρεμάρας θα έλεγα καλύτερα) έχω δοκιμάσει να επιβιώσω με φρυγανιές, κέτσαπ και μαγιονέζα. Δεν το συνιστώ!

 Μετά την πληρωμή: Ήρθε η στιγμή για το βασιλικό γεύμα. Τρως επιτέλους σαν άνθρωπος με πλούσιο πρωινό,           πλούσιο μεσημεριανό και ακόμα πιο πλούσιο βραδινό. Δεν τρως τοστ και μακαρόνια μέχρι να πλησιάσουν και             πάλι οι τελευταίες μέρες του μήνα. Μέχρι τότε στρέφεσαι σε delivery, πίτσες, γύρους, γλυκά, γκουρμέ πιάτα,               ξένες κουζίνες κλπ. Δοκιμάζεις όλα όσα στερήθηκες, χάνοντας καμιά φορά τον έλεγχο.

 

  • Ειδη υγιεινής

    Πριν: ‘Όταν το σαμπουάν/αφρόλουτρο/ σαπούνι/υγρό πιάτων τελειώνει, ρίχνουμε στο μπουκάλι λίγο νερό, ανακινούμε καλά και εξασφαλίζουμε ακόμα λίγες χρήσεις. Όλοι το ξέρουν αυτό.Μετά: Καινούριο σαμπουάν, καινούριο conditioner, καινούριο αφρόλουτρο… Κι αν δεν μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα σε άνθη πορτοκαλιάς και άνθη γιασεμιού τα παίρνεις και τα δυο.

  • Μεταφορά

    Πριν: Δεν πάει έξω να έχει ψωφόκρυο; Τα ποδαράκια σου γι αυτό τα έχεις και ας είσαι μισή ώρα (στην καλύτερη) περπάτημα μακριά από τον προορισμό σου. Έχουμε και τα αγαπημένα μας λεωφορεία γι αυτόν τον λόγο. Τι, δεν χωράς να μπεις και είστε σαν σαρδέλες; Πρόβλημα σου.Μετά: Έχεις πληρωθεί και θέλεις να βγεις βράδυ. Παίρνεις ταξί. Μήπως στην σχολή άργησες; Παίρνεις ταξί. Στο περίπτερο για τσιγάρα; Πάρε ταξί.
  • Έξοδος

    Πριν: Έχεις σπάσει κάθε ρεκόρ καθώς τελείωσες μια ολόκληρη σεζόν σε δύο 24ωρα. Ο μόνος λόγος για να σηκωθείς απ’ τον καναπέ είναι για να μεταφερθείς στο κρεβάτι. Κι αν κανονίσεις κάτι για έξω παρακαλάς να το ακυρώσουν. Εξ άλλου, τι να το κάνεις το έξω και τους φίλους όταν έχεις το ποπ κορν?!Μετά: Πάρτι, ξενύχτια, ποτά. Με έμφαση στο τελευταίο. Απ’ την πολύ χαρά που πληρώθηκες ξεχνιέσαι και κερνάς και τους υπόλοιπους. Σε λίγες μέρες (λιγότερες απ’ ότι θα ήθελες) θα κλαις κάτω απ’ την κουβέρτα σου και θα γίνεις ο σπιτόγατος που όλοι ξέρουμε.

  • Shopping

Πριν: Ώω, το αγαπημένο μου! Δεν κυκλοφορείς στην αγορά και όταν περνάς από βιτρίνα αυτοσφαλιαρίζεσαι για να μην κοιτάξεις. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να scrollάρεις σε όλα τα site των καταστημάτων και απλά να αποθηκεύσεις αυτά που θέλεις να πάρεις και αφού αξιολογήσεις αν όντως τα χρειάζεσαι, τα αγοράζεις όταν πληρωθείς.

Μετά: Πόσο αγαπώ το online shopping, τραλαλα! Έχω μόνο 7 θήκες για το κινητό ας πάρω άλλες… τρεις! Όλοι μας έχουμε σπαταλήσει λεφτά σε άχρηστα πράγματα γιατί απλά είχαμε λεφτά κι έμοιαζαν φθηνά. Κι ας ήταν θήκη για τον λεβιέ αυτοκινήτου με σκυλάκια. Κι ας μην έχεις αυτοκίνητο.

Για να μην φτάνεις κάθε μέρα σε σημείο να ζεις στιγμές Survivor και να μην ψάχνεις τρόπους να πουλήσεις το νεφρό σου, κάνε τα κουμάντα σου. Χρειάζεται σωστός προγραμματισμός και έναν αυστηρό φίλο να σε περιορίζει. Και για την αποταμίευση θα χρειαστείς ένα κουμπαρά. Προτίμησε να είναι εμφανισιακά πολύ γλυκός ώστε να λυπάσαι να τον σπάσεις εύκολα, διαφορετικά δεν έχει αποτελέσματα. Καλό μας κουράγιο!

By Τζιότζου Μάγδα(Μαλένα)

Posted by Blog in Blog, Λίστες, Φοιτητικά, 0 comments
Πρωινό ξύπνημα: 7 τρόποι για να ξυπνάς πιο έυκολα

Πρωινό ξύπνημα: 7 τρόποι για να ξυπνάς πιο έυκολα

Πρωινό ξύπνημα. Δύο μόνο λέξεις, πολλά τα συναισθήματα. Μη μου αγχώνεστε, σας καταλαβαίνω, διότι κι εγώ ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που δεν ξυπνάνε εύκολα. Γι’ αυτό λοιπόν έχω να μοιραστώ 7 πράγματα που θα σας κάνουν να ξυπνάτε ευκολότερα κάθε πρωί.

1. Μην πίνεις καφέ αφότου δύσει ο ήλιος.

Ειδικά οι Θεσσαλονικείς δεν έχουν ωράριο, ακόμη και στις 11 το βράδυ μπορεί να αποζητάς έναν καφέ, ειδικά αν είσαι φοιτητής και έχεις βραδινό διάβασμα, αλλά δεν πρέπει να ενδώσεις σε αυτήν την παγίδα. Επίσης, για αυτούς που λένε πως δεν έχουν θέμα με το να πάνε για ύπνο μετά τον καφέ, υπενθυμίζω πως το πρόβλημα δεν είναι οι πιθανές αϋπνίες, αλλά το πώς θα σηκωθείς το επόμενο πρωί.

2.
Μην μπαίνεις στο κινητό πριν κοιμηθείς και μόλις ξυπνήσεις.

Ναι, ξέρω ακούγεται δύσκολο, αφού όλοι το κάνουμε, μπορεί όμως ένα σχόλιο ή κάποια σελίδα, να μας στερήσει έως και δύο ώρες ύπνου καθημερινά! Λίγο έναν κούκλο να δεις στο news feed, να αρχίσεις να τον ψάχνεις, πάει, έφυγε η νύχτα.
3. Έχε πάντα ένα σημειωματάριο κι ένα στυλό επάνω στο κομοδίνο σου.

Προσπάθησε να γράψεις και να αφήσεις τις σκέψεις. Μπορείς να γράψεις λίστες για την επόμενη ημέρα, να ετοιμάσεις ένα μήνυμα για τον σύντροφό σου αν μένετε μαζί, ώστε να το δει το πρωί, ή πάλι αν είσαι μόνη σου, προσπάθησε να εκφραστείς σε μια κόλλα χαρτί. Οι βραδινές ώρες είναι ιδανικές για να βγάλεις αυτά που κρύβεις μέσα σου.

4. Βάλε το ξυπνητήρι σου να χτυπήσει ΜΙΑ φορά και ΜΑΚΡΙΑ από το κρεβάτι σου.

Δε θέλω να αναλύσω περισσότερα επάνω σ’ αυτό, αρκεί μια εβδομάδα προσαρμογής και δεν θα έχεις θέμα με το πρωινό ξύπνημα ποτέ ξανά!

5.
Πάνω απ’ όλα ή ξεκούραση.

Όλοι ξέρουμε πως πρέπει να κοιμόμαστε για περίπου 7 με 9 ώρες κάθε βράδυ. Αν κοιμόμαστε λιγότερες, πιθανότατα κοιμόμαστε πολύ πιο αργά απ’ όσο πρέπει. Σημείωνε για μια με δυο εβδομάδες πόσες ώρες ύπνου είχες κάθε βράδυ και δες αν πέφτεις έξω. (Μεταξύ μας, για να έχεις φτάσει μέχρις εδώ στο άρθρο, σίγουρα θα κοιμάσαι λιγότερο απ’ όσο πρέπει).
6. Βάλε ένα υπέροχο τραγούδι για ξυπνητήρι.

Προσοχή, δεν εννοώ ήρεμο και χαμηλού τόνου, αλλά ένα τραγούδι με ρυθμό που θα σου φτιάχνει την ημέρα.

7.
Μην ξεχνάς τα δύο ποτήρια νερό!

Ένα πριν τον ύπνο κι ένα αμέσως μόλις ξυπνήσεις, πριν τον καφέ. Το πρώτο βοηθά τον οργανισμό να μην αφυδατώνεται κατά τη διάρκεια του ύπνου και συνεπώς να ξεκουράζεται περισσότερο, επίσης, (ακολουθεί ιατρικό tip) ένα ποτήρι νερό πριν τον ύπνο μειώνει την πιθανότητα πρόωρου εμφράγματος κατά 10%. Αντίστοιχα, ένα ποτήρι νερό κάθε πρωί ενεργοποιεί όλους τους μηχανισμούς του σώματος, προετοιμάζοντας τον οργανισμό να αντιμετωπίσει την καθημερινότητα.
Εσύ, ποια από τα παραπάνω εφαρμόζεις; Κάνε την αλλαγή για μια εβδομάδα και δες ποιο/ά από τα παραπάνω σε βοηθούν.

By Δρούγα Βασιλική

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικά, 0 comments
Τα 6 χαρακτηριστικά του ιδανικού Movie Night

Τα 6 χαρακτηριστικά του ιδανικού Movie Night


1) Φαγητό

Και σε αυτή την περίπτωση όπως και σε πολλές… πολλές άλλες το φαγητό έρχεται πρώτο στη λίστα. Συνήθως όταν αναφερόμαστε σε Movie Night ως φαγητό ορίζουμε κάποια επιλογή σε Junk Food όπως πίτσα, burger και πολλά άλλα. Όποια κι αν είναι η επιλογή είναι σημαντικό να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι ακόμη κι αν χρειαστεί 1 ώρα (ή και κάτι παραπάνω) για να αποφασίσουν.

2) Ταύτιση απόψεων

Μετά τη μάχη για την επιλογή του φαγητού έρχεται η μάχη για την επιλογή της ταινίας. Στις περιπτώσεις λοιπόν που έστω και ένας από την παρέα δε συμφωνεί με το είδος που προτιμούν οι υπόλοιποι, η διαδικασία επιλογής μπορεί να αποδειχτεί ιδιαίτερα περίπλοκη. Κι αν νομίζετε πως το να μπείτε σε ένα site με ταινίες και να αρχίζετε να διαβάζετε τίτλους και περιγραφές είναι λύση, τότε θα καταλήξετε σύντομα να τσακώνεστε για το τι επιτραπέζιο θα παίξετε τελικά.
3) Χώρος και χρόνος

Γιατί πώς μπορεί να υπάρξει Movie Night αν δεν υπάρχει χώρος να το φιλοξενήσει;

Σε αυτό το ερώτημα σχεδόν πάντα η απάντηση είναι: φοιτητικό σπίτι. Τι γίνεται όμως όταν όλη η παλιοπαρέα έχει περάσει στην ίδια πόλη κι έτσι κανείς δεν έχει πετάξει ακόμα μακριά από τη φωλιά του; Ας το δούμε από τη θετική του πλευρά. Η λαχτάρα για Movie Night είναι ακόμα μεγαλύτερη όταν παρεμποδίζεται από εξωτερικούς παράγοντες. Έτσι, όταν επιτέλους κάποιοι γονείς αφήσουν το πεδίο ελεύθερο η ευκαιρία δε πρόκειται να χαθεί!
Επιπλέον, όταν η νύχτα συνοδεύεται από sleepover είναι σημαντικό όλοι οι παρεβρισκόμενοι να είναι διατεθιμένοι να χαλαρώσουν, να ξενυχτίσουν και να ξεχάσουν οποιαδήποτε υποχρέωση της επόμενης μέρας. Γιατί αν δεν ακυρώσεις το ξυπνητήρι πώς θα το απολαύσεις;
4) Technology Freak

Πάντα -κι όταν λέω πάντα εννοώ ΠΑΝΤΑ- θα υπάρξει κάποιο τεχνικό πρόβλημα. Θα είναι ένα καλώδιο που λείπει ή πολλά που πρέπει να συνδεθούν; Θα είναι το αρχείο που δε θέλει να συνεργαστεί με την τηλεόραση; Θα είναι ο ήχος που θα μένει πεισματικά σιωπηλός ή οι υπότιτλοι που εναλλάσσονται με ταχύτητα Internet Explorer;
Όπως καταλαβαίνετε η ύπαρξη του ατόμου εκείνου που μπορεί να χειριστεί με ψυχραιμία τέτοιες καταστάσεις είναι σημαντική. Είτε πρόκειται για κάποιον που έχει πολλές σημαντικές (και όπως αποδεικνύεται χρήσιμες) γνώσεις τεχνολογίας, είτε για κάποιον που απλά έχει την υπομονή να φωνάξει τη φίλη του τη Google και να λύσουν μαζί το πρόβλημα, η αξία του ατόμου αυτού οφείλει να εκτιμηθεί!
5) Εξοπλισμός

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι… Παρέα που ευελπιστεί να βολευτεί με Movie Night στο λάπτοπ δε ξέρει τι πάει να πει Movie Night! Κάποιος γνωστός θα έχει κάποια οθόνη, έναν προτζέκτορα, μια τηλεόραση βρε αδερφέ για να μη σας βγουν τα μάτια!

Εκτός από το πρόβλημα της οθόνης υπάρχει το πρόβλημα του ήχου που όμως λύνεται πολύ ευκολότερα γιατί σίγουρα θα βρεθούν κάποια υποτυπώδη ηχεία για την περίσταση.

Τέλος, μη ξεχνάμε λεπτομέρειες όπως για παράδειγμα τα γυαλιά μυωπίας καθώς σε περίπτωση που ξεχαστούν το πιθανότερο είναι να δείτε υπότιτλους με κινούμενο background και όχι ταινία!

6) Διάθεση

Τελευταίος αλλά εξίσου σημαντικός παράγοντας ενός πετυχημένου Movie Night είναι φυσικά η διάθεση! Να είστε έτοιμοι για πολύ γέλιο, παρεΐστικη ατμόσφαιρα και διασκέδαση και να εύχεστε απρόβλεπτα γεγονότα όπως χωρισμοί, παρεξηγήσεις, απολύσεις ή οτιδήποτε άλλο, να μείνουν μακριά από τη νύχτα σας!

Εσείς τι ταινία θα διαλέξετε;

By Χριστίνα Βίλδου

Posted by Blog in Blog, Λίστες, Φοιτητικά, 0 comments
#Ask_Athena Vol.1

#Ask_Athena Vol.1


Χαιρετώ όλα τα πανέμορφα πλάσματα που βρίσκονται ανάμεσα μας και διαβάζουν αυτό το άρθρο. Αγαπητέ αναγνώστη, είμαι η Αθηνά. Θα σου κρατώ συντροφιά σ αυτή την όμορφη στήλη κάθε 15 μέρες με τα άρθρα μου, στα οποία δίνω απαντήσεις σε ερωτήματα που σε βασανίζουν και θέλεις να μοιραστείς μαζί μου, να κλάψεις σε έναν ώμο ρε αδερφέ.

Την εβδομάδα που μας πέρασε έλαβα πολλές όμορφες ερωτήσεις από εσάς, τους θαυμαστές μου και είμαι εδώ να σας λύσω όλα σας τα προβλήματα!

Πάμε να δούμε κάποιες από αυτές:

1.Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σου έχουν δώσει ποτέ;

Να μην ακούω συμβουλές (Ωραία ξεκίνησα μια στήλη στην οποία δίνω συμβουλές)

2. Θα ήθελα να δω την άποψη σου, και των υπόλοιπων followers, για το αν θεωρούν πώς έχουν κάποια ψυχολογικά προβλήματα, θέματα και αν σκέφτονται να τα λύσουν σε κάποια μορφής θεραπεία;

Τεράστια κουβέντα για να απαντηθεί σε λίγες σειρές. Πιστεύω ότι σε γενικές γραμμές, όλοι έχουμε «τα θεματάκια μας» που λέμε, άλλοι σοβαρότερα που τους επηρεάζουν στην καθημερινότητα τους, και άλλοι ήπια που μπορούν να διαχειριστούν. Το θέμα είναι να τα αντιμετωπίσεις σύντομα και σίγουρα να μην τα βάλεις κάτω από το χαλί. Όσον αφορά την θεραπεία, είναι επιβεβλημένη για όποιον δε νιώθει καλά και βλέπει ότι κάποιες σκέψεις του ή συνήθειες δυσκολέυουν τη ζωή και τις σχέσεις του και δε θεωρείται πλέον τόσο πολύ ταμπού όσο παλιότερα αν και πάλι πολλοί έχουν αναστολές. Ένας ψυχολόγος ή ψυχίατρος θα σε βοηθήσει πάρα πολύ να καταλάβεις τον εαυτό σου, τις αντιδράσεις σου και το πώς δημιούργησες τις ανασφάλειες σου έτσι ώστε να φτάσεις στην «ρίζα του προβλήματος» για να μπορέσεις να απεμπλακείς όσο γίνεται και να γίνει καλύτερη η καθημερινότητα σου, η σχέση σου με τον εαυτό σου αλλά και με τους άλλους. Γενικότερα, μια κουβέντα με εναν ψυχολόγο νομίζω θα βοηθήσει οποιονδήποτε σε όποια φάση της ζωής του κι αν είναι, είτε έχει σοβαρά προβλήματα που επιβάλλεται να λυθούν είτε όχι.
Για κλείσιμο, προσωπικά θεωρώ ότι ένας άνθρωπος χωρίς ανασφάλειες, κόμπλεξ και (ήπια) ψυχολογικά θεματάκια θα ήταν εξαιρετικά βαρετός. Και βασικά δεν νομίζω να υπάρχουν και πολλοί.

3. H κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα?

Θεωρώ και τις 2 φράσεις σωστές και θα τεκμηριώσω αμέσως το γιατί: Προφανως η πρώτη είναι σωστή γιατί έχει αποδειχτεί επιστημονικά, μετά από χιλιάδες μελέτες εδώ και χρόνια ότι η ΚΟΤΑ γεννάει το ΑΥΓΟ. Ως προς τη δεύτερη φράση, το ΑΥΓΟ μεγαλώνει, γίνεται κότα, γεννάει αυγό το οποίο αργότερα κι αυτό γίνεται ΚΟΤΑ. Άρα το αυγό γεννάει κότα.

4. Σαν άτομο ήμουν/ειμαι πολύ εξωστρεφής. Έμενα και σε ένα κεντρικό σημείο παλιά, θεωρώ πως ήμουν πολύ έξω.. Τον τελευταίο καιρο, και δει, τους τελευταίους μήνες που μετοίκησα στα suburbs, διαπιστώνω έναν εσωστρεφισμό άστα να πάνε. Πχ τις μέρες 26-29/10 που όλοι ήταν έξω εγώ για μέρες δεν έβγαινα από το σπίτι. Άλλες φορές λέω οκέι, κάτι έχω, αλλά τώρα δεν έχω κάτι απλά γουστάρω να κάτσω σπίτι. Γιατρέ τι έχω;

Θα ζήσεις παιδί μου. Πολλά τινά μπορεί να φταίνε. Μπορεί να φταίει το γεγονός ότι μετακόμισες, άρα εκεί που έβγαινες κι έλεγες σε 2 λεπτά θα είμαι κέντρο πλέον το σκέφτεσαι διπλά και τριπλά να βγεις λόγω απόστασης, κούρασης και χρόνου. Μπορεί επίσης επειδή μεγαλώνεις να μην έχεις τις ίδιες αντοχές όπως πριν ή και τη διάθεση ή και τα ίδια γούστα. Και πέρα από όλα αυτά είναι και η φάση που περνάς στη ζωή σου. Όλοι περνάμε τις φάσεις μας και η εξωστρέφεια μας αυξομειώνεται. Άλλες φορές θέλουμε περισσότερο άλλους ανθρώπους δίπλα μας, άλλες κλεινόμαστε στον εαυτό μας.

Δε βρίσκω κάτι κακό ή παράλογο σ αυτό, αλλά από τη στιγμή που περνάς εσύ καλά και κάνεις αυτό που σε ευχαριστεί, μην το υπεραναλύεις και χαλάς φαιά ουσία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί πιο εποικοδομητικά. Χουχούλιασε στον καναπέ, διάβασε και κανένα βιβλίο και πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι στη Βαλαωρίτου θα γυρνάς!

Νομίζω ότι θα ήταν εξαιρετικά βαρετό αν σε όλη μας τη ζωή είχαμε τα ίδια γούστα, τα ίδια στέκια, τις ίδιες συνήθειες. Δε ξέρω βέβαια αν ίσχυει για όλους αυτό ή αν παραέχω ωροσκόπο στον δίδυμο.

Υ.Γ. Θες να πεις δη και όχι δει. Το δει είναι ρήμα, το δη επίρρημα

Υ.Γ.2 Μετά το και δεν μπαίνει κόμμα.

Υ.Γ.3 Δεν υπάρχει λέξη εσωστρεφισμός bae. Εσωστρέφεια it is.

5. Τι είναι καλύτερο; Μια αλήθεια που πονάει ή ένα όμορφο ψέμα;

Καλύτερο για μένα, για σένα, για έναν μανάβη στο Μεξικό; Δεν υπάρχει μια αντικειμενική απάντηση σε μια τόσο υποκειμενική ερώτηση.

Εγώ πάντως θα πάρω την αλήθεια που πονάει.

6. Αρέσει στους άντρες μια γυναίκα να μιλάει βρώμικα στο σεξ;

Σε άλλους ναι, σε άλλους όχι.

Οι άντρες, (όπως και οι γυναίκες) δεν είναι ένα κοπάδι ανθρώπων με ίδια χαρακτηριστικά, προσωπικότητα επιθυμίες και γούστα.

Εσένα σ αρέσει να μιλάς βρώμικα στο σεξ; Αν ναι μίλα. Αν όχι μη μιλάς.

7. Ποιος θα κερδίσει στη φετινή Eurovision?

Οι ξενοδόχοι του Κιέβου

Μην ξεχνάτε να στέλνετε τις ερωτήσεις σας εδώ: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdL7OmrECM6psuMReW8D9axMvBI2IkPG36-FRi9BSG3DQ5LwA/viewform

Μέχρι το επόμενο άρθρο, να προσέχετε τους εαυτόυς σας, να περνάτε καλά και να φοράτε ζακέτα.

The quote of the week:

“Κάποια μέρα θα ξυπνήσεις και δεν θα έχεις χρόνο να κάνεις τα πράγματα που πάντα ήθελες. Κάν’ τα τώρα”. Πάολο Κοέλιο

(Από το προφίλ του InfinityGreece Στο Instagram )

The song of the week: https://www.youtube.com/watch?v=pOf3kYtwASo

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικά, 0 comments
Τα θετικά της εξεταστικής

Τα θετικά της εξεταστικής

Παραδέξου το. Μπήκες να διαβάσεις το συγκεκριμένο άρθρο εξαιτίας του τίτλου, που πιθανότατα σου φαίνεται παραπλανητικός. Η πικρή αλήθεια είναι πάντως, φίλτατε αναγνώστη, πως, clickbait ή μη, αυτή τη στιγμή διαβάζεις ένα άρθρο για την εξεταστική αντί να διαβάζεις για την εξεταστική καθεαυτή. Για το λόγο αυτό λοιπόν, θα φροντίσω να ανταμείψω τον κόπο σου.

Εξεταστική. Μια λέξη, χιλιάδες συναισθήματα. Ποια είναι όμως η πεμπτουσία του όρου “εξεταστική”; Τι πραγματικά συμβαίνει στη ζωή του Έλληνα φοιτητή όταν φτάνει η περίοδος της εξεταστικής; Καλή ή κακή πάντως, η εξεταστική αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της φοιτητικής ζωής και τρεις φορές το χρόνο τη βρίσκεις μπροστά σου. Ακολουθώντας λοιπόν το μότο “Ότι δεν μπορείς να αποφύγεις, απόλαυσέ το”(το οποίο προφανώς δεν ταιριάζει σε κάθε περίσταση, αλλά πρέπει να κάνω transition στο κυρίως μέρος του άρθρου έχοντας υπερβολικά πολλά καμμένα εγκεφαλικά κύτταρα από τον Beckett και τον Albee), θα επικεντρωθώ στα “θετικά” της. Αν συνεχίζεις να διαβάζεις το εν λόγω άρθρο, το κάνεις με προσωπική βούληση, είσαι μόνος σου και δεν φέρω ουδεμία ευθύνη για αυτά που θα διαβάσουν τα άδολα ματάκια σου.

” Εξεταστική “, μία λέξη, αναρίθμητα συναισθήματα

Επαφή με το Θεό

Αναμφισβήτητα, σε κάθε εξεταστική έρχεσαι πιο κοντά με τον Τιτανομέγιστο. Οι κύριες μορφές επαφής είναι δύο, και είναι συνάμα εκ διαμέτρου αντίθετες και συμπληρωματικές. Η πρώτη έχει τη μορφή απλής πρότασης, όπου το υποκείμενο είναι το “(Υπέρ)εγώ”, που συνήθως παραλείπεται. Το ρήμα που χρησιμοποιείται κατ’ αποκλειστικότητα στην περίπτωσή μας είναι η πιο λαϊκή έκδοση του “συνουσιάζω” ή καλύτερα “διεκπεραιώνω πράξη σεξουαλικού περιεχομένου όπου εμπλέκονται τα γεννητικά όργανα”, την οποία για λόγους ευθιξίας δεν θα αναφέρω(και γιατί προφανώς καταλάβατε για τι πράγμα μιλάω). Το τελευταίο μέρος της μορφής αυτής, το αντικείμενο, προέρχεται από τον θρησκευτικό χώρο και ανάλογα την έμπνευση, μπορεί να είναι ο Ιωσήφ, ο ίδιος ο Υπέρτατος, η Μαρία, ο Ιησούλης, οι Απόστολοι, ο Ιώβ, τα Χερουβίμ, οι τρεις μαγ…ΟΚ, το πιάσατε.

Η δεύτερη μορφή περιλαμβάνει σταυροκοπήματα, ζοφερές εκφράσεις αγάπης και λατρείας προς τα Θεία, χέρια σε ανάταση που ακολουθείται από λυγμούς και τρεμουλιαστές φωνές σε απόγνωση, δηλώσεις μετάνοιας για τα αμαρτήματα μας σε περίπτωση επιβεβαίωσης της ύπαρξής Των μέσω επιφοίτησης και άλλα παρόμοια. Χρονικά, η αναφερόμενη μορφή επαφής ακολουθεί την πρώτη, κάποιοι όμως “αιρετικοί” χαράζουν την δική τους πορεία, παραλείποντας κυρίως τη δεύτερη μορφή και πιο σπάνια την πρώτη.

Tips για εξεταστική, via Πολύ- Γέλιο.gr

Φιλοσοφικές αναζητήσεις

Μην το αρνείσαι. Σίγουρα καθώς διάβαζες μια εξαιρετικού ενδιαφέροντος θεωρία για το αν η μετάφραση πρέπει να θεωρείται αυτόνομη επιστήμη ή απλά παρακλάδι της γλωσσολογίας θα πέρασε απ’ το μυαλό σου (αν σου απέμεινε) πως αν ήσουν ο Spider-Man θα διάβαζες στο ταβάνι. Ή θα έμπαινες στον κόπο να αναλογιστείς γιατί το Philadelphia ταιριάζει ακόμα και με τις μπάμιες. Ή θα προσπαθούσες να βρεις απάντηση στο αιώνιο ερώτημα “DC ή Marvel;”. Ή, κάνοντας βαθιά εσωτερική αναζήτηση και πατώντας σε δεδομένα της εποχής, να συμπεράνεις πως η εργατική τάξη πρέπει να ξεσηκωθεί απέναντι στη σάπια αστική και να διεκδικήσει αυτά που τις αναλογούν ως αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα και πως ήρθε η ώρα του σοσιαλισμού-κομμουνισμού. Επιπρόσθετα, θα πασχίσατε να διατυπώσετε με στοιχεία αν το φως του ψυγείου είναι ανοικτό ακόμα και όταν το ψυγείο είναι κλ…. ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ, ΕΤΣΙ;!

Όπως και να ‘χει, η διαδικασία αυτή μόνο θετικά μπορεί να αποφέρει. Το “γιατί” απαντήστε το μόνοι σας, εγώ ακόμη το ψάχνω. Η διαδικασία αυτή έχει συνήθως τις εξής εκβάσεις : A) Πεινάω
Β) Πρέπει να αρχίσω να βγαίνω από το σπίτι λίγο παραπάνω και να συναναστρέφομαι με άλλα ανθρώπινα όντα και Γ) Πρέπει να κόψω τα ναρκωτικά.

Επαναπροσδιορισμός των ορίων σου

Σε κάθε εξεταστική εκπλήσσω τον εαυτό μου. Είναι που φτάνω στο τέλος κάθε εξεταστικής και λέω ” Πασά μου, εντάξει, το τερμάτισες” και η κάθε επόμενη εξεταστική περίοδος με διαψεύδει πανηγυρικά. Και φυσικά δε μιλάω για τις ώρες διαβάσματος, που πέφτουν χρόνο με το χρόνο με αντιστρόφως ανάλογους ρυθμούς από την αγοραστική αξία Γερμανικών ομολόγων.

Στην πρώτη μου εξεταστική απέδειξα πως γίνεται να βγάλεις το “Breaking Bad” τρεις μέρες πριν δώσεις δύο μαθήματα με ύλη άστα-να-παν. Την επόμενη εξεταστική απέδειξα πως ο αθλητισμός δεν έχει πεθάνει μέσα μου, κάνοντας εντατική γυμναστική για δύο ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ εβδομάδες μέχρι να φτάσω στα standards μου τα οποία είχαν διαμορφωθεί με συστηματική και χρόνια εκγύμναση. Να μη σας τα πολυλογώ, χάρη στην εξεταστική απέκτησα μουσική και κινηματογραφική καλλιέργεια, βαδίζω στην εκμάθηση solo στην ηλεκτρική ξεχασμένη κιθάρα μου, έμαθα να πλέκω, να κάνω photoshop, απέκτησα μάστερ στο origami και σε λίγες μέρες λίγοι και εκλεκτοί μόνο θα έχουν την τύχη να δοκιμάσουν την home-made μπύρα(Red ale παρακαλώ) που ο ίδιος φτιάχνω.

via ” Ο τοίχος είχε τη δική του Υστερία “

Θα μπορούσα ώρες να μιλάω για τα θετικά που μου προσφέρει η εξεταστική, όπως, ενδεικτικά, το budget management, που παραδόξως, ενώ θεωρητικά τα έξοδα είναι λιγότερα λόγω μείωσης εξόδων, το πορτοφόλι σου είναι πιο άδειο και από τα ταμεία του κράτους ( Πήρες τρία μονόκιλα κουτιά μερέντα και τέσσερα κιλά μπέικον όταν ξεκίνησε η εξεταστική, ενώ κάθε δύο ώρες και τριάντα τέσσερα λεπτά παραγγέλνεις φαΐ. Θενκ μι λέιτερ). Δυστυχώς όμως, το διάβασμα-ένα από τα αρνητικά της εξεταστικής- ουρλιάζει μέσα μου. Όπως και να ‘χει, εξεταστική είναι, θα περάσει. Εσύ;;

By Σδράμπας Θανάσης

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικά, 0 comments
8 πράγματα που τα παιδιά του μιλενιουμ δεν ξέρουν τι είναι…

8 πράγματα που τα παιδιά του μιλενιουμ δεν ξέρουν τι είναι…

Ξέρω υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σας σοκάρω αλλά ναι, ζουν ανάμεσά μας. Πηγαίνουν σχολείο, λύκειο για την ακρίβεια, προετοιμάζονται για τις πανελλήνιες, μερικά από αυτά καπνίζουν, πίνουν κανονικό αλκοόλ (όχι τις φλωριές τύπου Gordons space) ή/και είναι ενεργά σεξουαλικά. Βγαίνουν μέχρι αργά και γυρίζουν σπίτι μόνα τους. Παιδιά που γεννήθηκαν τη 00’s δεκαετία, μετά το μιλένιουμ (ξέρεις εκείνο που θα καταστρεφόταν ο κόσμος).

Πρόσφατα γυρίζοντας από τη σχολή απόλυτα κουρασμένη σωματικά και πνευματικά (αν δεν έχεις κάνει εργαστήριο οργανικής φαρμακευτικής χημείας μην προλάβεις να κράξεις), πέτυχα στο αστικό μια κοπέλα πάνω κάτω στα 16 που μου έδωσε το αντίτιμο ζητώντας μου να της ΒΓΑΛΟΥΜΕ ένα εισιτήριο. Αφού σιγουρεύτηκα ότι ήμουν μόνη μου(γιατί εμένα που με βλέπεις έχω ξεχάσει φίλη μου μέσα σε αστικό) τη ρώτησα πότε είναι γεννημένη. Το 2000 μου είπε. Και αλήθεια σας λέω ήταν μόνη της μέσα στο αστικό, δεν φορούσε πιπίλα, δεν κρατούσε το χέρι της μαμάς της, πολύ πιθανόν να μην πίνει γάλα και φρουτόκρεμα πλέον και κρατούσε ένα βιβλίο λατινικών στο χέρι της. Ρε ναι, ναι, ήξερε να διαβάζει και να γράφει, ήταν μαθήτρια, όχι δημοτικού όπως είχα υπολογίσει στο μυαλό μου, αλλά λυκείου. Σε μια στροφή έπεσα κατά λάθος πάνω της και σιγουρεύτηκα ότι ήταν υπαρκτό ον.
Μετά (ψάχνοντας για ρυτίδες στην περιοχή των ματιών) σκέφτηκα 8 πράγματα που είναι σχεδόν απίθανο να γνωρίσει πότε ένα παιδί του μιλένιουμ.

1. Κασέτες

Κασέτες ακούω και κατευθείαν το μυαλό μου πάει σε στυλό περασμένα μέσα από τις τρυπούλες τους. Έτσι γύριζες την κασέτα πίσω κι έτσι μπορούσες και να φτιάξεις σε περίπτωση που είχε στραβώσει λίγο η ταινία μέσα. Υπήρχε και ένα μηχάνημα, το κασετόφωνο, που μπορούσε να «αποκωδικοποιήσει» τα μυστικά της και να σου χαρίσει μερικές ώρες νιρβάνας. (Nirvana, νομίζω το έπιασες το λογοπαίγνιο, ε; ε; E;)

2. Δίσκους βινυλίου/ πικάπ

Αν είχες μεγαλύτερα αδέρφια ή λίγο πιο χίπηδες γονείς θα τους θυμάσαι. Ήταν υπέροχα στρογγυλά, με μια τρυπούλα στη μέση και περιμετρικά της τρύπας, μια ετικέτα που έγραφε το όνομα του δίσκου. Το έβαζες προσεκτικά στο πικάπ και κατέβαζες με ευλάβεια την βελόνα. Άκουγες έναν χαρακτηριστικό εναρκτήριο ήχο και σε πλημμύριζε η μουσική… Κάτι δίσκοι των Nazareth ακόμα στοιχειώνουν το μυαλό μου όταν λέω τη λέξη «βινύλιο»

3. Βιντεοκασέτες

Γύριζες από το σχολείο μετά από ένα πεντάωρο με γλώσσα- γλώσσα, μαθηματικά, εμείς κι ο κόσμος, και γυμναστική βεβαίως στην τελευταία ώρα, και σε περίμενε κάποια φρεσκονοικιασμένη κασέτα με πόκεμον, πριγκίπισσες της Ντίσνεϊ, μίκυ μάους κλπ. Η υπέροχη στιγμή που την έσπρωχνες για να μπει στο βίντεο κι άκουγες τον ηδονικό ήχο της σύνδεσης. Η κασέτα γύριζε κάνοντας έναν επίσης χαρακτηριστικό ήχο και άρχιζαν να προβάλλονται στην τηλεόραση τα «αθώα πρότυπα» σου. Αν ήσουν λίγο παραπάνω σίχαμα (χαϊδευτικά το λέω βρε) θα είχες βρει κι άλλες κασέτες σε συρτάρια γονιών, μεγαλύτερων αδερφών ή ανύπαντρων θείων. Κι αν τις είχες βρει θα θυμάσαι και την κατσάδα που άκουσες μετά.

4. Δισκέτες

Δισκέτες, το πιο υποτιμημένο «αξεσουάρ» ενός υπολογιστή , ενός κουτιού για την ακρίβεια καθώς εκείνη την εποχή δεν θυμάμαι να κυκλοφορούσαν πολύ τα λάπτοπ . Έμπαιναν στην ειδικά σχεδιασμένη εσοχή και σου χάριζαν ώρες αποβλάκωσης εεεεεεεε…. διασκέδασης στον υπολογιστή του 18χρονου ξάδερφου που δε σε πολυάντεχε.

5. Παιχνίδια του Mame 32

Πρόσφατα πληροφορήθηκα ότι έχουν κυκλοφορήσει μερικές βίντατζ νεότερες εκδοχές αλλά σαν το παλιό, με τα άθλια (στα όρια του καρκίνου αμφιβληστροειδούς) γραφικά και τα παιχνίδια με ταχύτητα χαμηλότερη κι από snorlax, δεν έχει. Πρόγραμμα (αν δεν κάνω λάθος) που περιείχε πάνω από 3200 παιχνίδια που κανονικά παιζόντουσαν σε παιχνιδομηχανές. Εξ ου και το όνομα Multiple Arcade Machine Emulator. Το πρόγραμμα το είχε συνήθως σε κάποια δισκέτα ο ξάδερφος/αδερφός που είπαμε και του πρόσφερε άπειρες ώρες ησυχίας καθώς αυτός διάβαζε.

6. Dial up σύνδεση ίντερνετ

«Ρε μαμά θέλω να μπω στο ίντερνετ τώρα μην πάρεις τηλέφωνο » ή «χτύπησε το τηλέφωνο και κόπηκε η σύνδεση ρε γ@#$^», δυο φράσεις που κανένα τέκνο του μιλένιουμ δεν πρόκειται να ξεστομίσει πότε. Για να δεις τι καλή που είμαι σου βρήκα και τον εκενευριστικό-μυστηριώδη ήχο που έκανε όταν συνδεόταν το μόντεμ στο ίντερνετ https://www.youtube.com/watch?v=GSRG0TqxLWc

7. LimeWire

Για να συνεχίζεις να με διαβάζεις σημαίνει ότι μάλλον δεν έχεις αρχίσει να κλαις σε εμβρυακή στάση στο πάτωμα. Γι’ αυτό κι έχω μια χαριστική βολή να σου δώσω. LimeWire. Η απαρχή των torrent. Πρόγραμμα με σήμα το λεμονάκι με λογική P2P (peer to peer) μέσω του οποίου μοιραζόσουν αρχεία ,καλά εντάξει, κυρίως έκλεβες μουσική. Ακόμα θυμάμαι που έψαχνα τραγούδια της Aguilera από κει…

8. Δραχμή

Ναι, προφανώς και δε θα γυρίσουμε στη δραχμή, τσίλλαρε.(αν γίνει κάτι τέτοιο δεσμεύομαι να βάλω πράσινο κραγιόν στην ορκωμοσία μου) Θα παραμείνει ένα βίντατζ νόμισμα. Η πρώτη σου επαφή με το χρήμα. Ένα κατοστάρικο κι ιδού το πρώτο σου κολατσιό στο δημοτικό, ένα κουλούρι…

Και κάπου εδώ σκέφτομαι σοβαρά να κλείσω το άρθρο και να κουλουριαστώ σε μια γωνιά κλαίγοντας για τη χαμένη μου νιότη. Βασικά όχι, θα κλείσω το άρθρο και θα πάω να βρω το mame 32 να πνίξω τον πόνο μου. Adieu

By Μαρία Πολυχρονιάδου

Posted by Blog in Blog, Φοιτητικά, 1 comment
Πέντε στάδια για την ευτυχία

Πέντε στάδια για την ευτυχία

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι πραγματικά χρειάζεσαι για να νιώσεις ευτυχία;

Ίσως να κοιμηθείς μια ολόκληρη μέρα, ένα ταξίδι στο εξωτερικό, λεφτά.. Ένα πιάτο ζεστό φαΐ ή μήπως ένα σπίτι;

Ουσιαστικά για να είσαι πραγματικά ευτυχισμένος πρέπει να ικανοποιήσεις τις ανάγκες που έχεις σαν άνθρωπος. Αυτό είναι πόρισμα που προκύπτει από απλή λογική, καθώς άμα δεν εξασφαλίσεις τα βασικά, δε μπορείς να ενδιαφερθείς για τα πιο σύνθετα και να ολοκληρωθείς σαν άτομο.

Έχεις αναρωτηθεί τι πραγματικά χρειάζεσαι για να νιώσεις ευτυχία;

Σύμφωνα με τον Αβραάμ Μάσλοου, Αμερικανό ψυχολόγο, υπάρχουν πέντε στάδια αναγκών, στα οποία βασίζεται η ανθρώπινη συμπεριφορά.

1) Στη βάση της πυραμίδας βρίσκονται οι βασικές ανθρώπινες ανάγκες. Αυτές σχετίζονται με την επιβίωση του ατόμου και αποτελούν ουσιαστικά τα βασικά ένστικτά του. Φαγητό, νερό, ύπνος, υγεία και σεξουαλικές ανάγκες. Άμα το σκεφτείς σε περίπτωση που δεν ικανοποιείς τα προαναφερθέντα, είναι δύσκολο να επιζήσεις, πόσο μάλλον να είσαι χαρούμενος.

2) Σημαντικός παράγοντας στην ευτυχία σου, είναι και το πόσο ασφαλής αισθάνεσαι. Στη δουλειά σου, στην οικογένεια σου, στο σπίτι σου. Ακόμα και η ασφάλεια σε οικονομικό επίπεδο, δηλαδή αν μπορείς να εξασφαλίζεις τα προς το ζην αγαθά με τις χρηματικές αποδοχές σου, αποτελεί βασικό στοιχείο.

3) Και αφού έχεις εξασφαλίσει τις βασικές σου ανάγκες σειρά έχουν οι ψυχολογικές. Καθένας από εμάς θέλει να γίνει μέρος μιας ευρύτερης ομάδας, είτε αυτή ονομάζεται οικογένεια, φιλία, είτε σχέση. Όλοι έχουμε την ανάγκη να νιώσουμε αγάπη και αποδοχή από τα άτομα που θεωρούμε κοντά μας.

4) Σπουδαίο ρόλο διαδραματίζει και η αυτοεκτίμηση σου. Αυτή σε υποκινεί να προσπαθήσεις όσο περισσότερο μπορείς στις δράσεις της ομάδας, με διάφορους τρόπους ανταμοιβής και αναγνώρισης, όπως οικονομική ή ηθική.

5) Ακολουθώντας τα παραπάνω, με διαφορετικό τρόπο το κάθε άτομο, δημιουργεί το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά του. Γιατί για να επιτύχεις στους προηγούμενους τομείς κάνεις μοναδικές κινήσεις, σαν «εγώ». Εδώ έρχεται η επιθυμία σου για προσωπική εξέλιξη και επιτυχία. Για την τελειοποίηση του εαυτού σου, έτσι ώστε να ξέρεις ότι έχεις κάνει το καλύτερο που μπορούσες και έχεις φτάσει στο ανώτερο δυνατό σημείο. Αποτέλεσμα αυτών; Να είσαι υπερήφανος για εσένα. Έτσι φτάνει στην αυτοολοκλήρωση.

Το συμπέρασμα που προκύπτει από όλα τα παραπάνω, είναι ότι η ευτυχία σου μπορεί να είναι κάτι εύκολο να γίνει πραγματικότητα. Ωστόσο χρειάζονται μικρά και απλά βήματα κάθε φορά. Όχι υπερβολές και άγχος.

[..] Έτσι φτάνεις στην αυτό-ολοκλήρωση.

By Θεοδώρα Καραδαγλή

Posted by Blog in Blog, Λίστες, Φοιτητικά, 0 comments