V for Valencia

V for Valencia

Τι σχέση έχει το Τορίνο με την Βαλένθια; Καμία… Ή μάλλον είναι η συνέχεια του ταξιδιού μας, η συνέχεια της καινούριας ενότητας στο blog του InfinityGreece. (για Τορίνο βλέπε εδώ)

Όπως καταλαβαίνετε μετά το Τορίνο και την βορειοδυτική Ιταλία θα μεταβούμε πιο νότια και συγκεκριμένα στην Ιβηρική Χερσόνησο και την Ισπανία. Σε μια χώρα αρκετά όμοια με την δική μας σε πολλά σημεία. Είχα την τύχη και την χαρά να ζήσω εκεί 6 μήνες, γεμάτους ταξίδια, εμπειρίες, φιλίες και μπόλικη αγάπη. Μέσα σ’ αυτό το χρονικό διάστημα επισκέφτηκα αρκετά μέρη και πόλεις. Μια που μου προξένησε μεγάλη εντύπωση και μου αύξησε το ενδιαφέρον μου ήταν η Βαλένθια.

  Πόλη νοτιοανατολικά της χώρας, 3 ώρες και κάτι μακριά από την πολυσυζητημένη Βαρκελώνη και 3 ώρες μακριά επίσης, από την ‘’la capital’’, την πρωτεύουσα Μαδρίτη. Η Βαλένθια είναι η 3η μεγαλύτερη πόλη της Ισπανίας με πληθυσμό που αγγίζει τις 800.000. Οι μουσικές και οι μυρωδιές από τα μαγαζάκια της πόλης σε εντάσσουν γρήγορα στους ρυθμούς της Ισπανικής κουλτούρας. Μια πόλη ταγμένη στην παράδοση.

Πριν περάσουμε στο τι είναι καλό να επισκεφθείς, οφείλω να σου πω τι πρέπει να δοκιμάσεις, γιατί ως γνωστόν νηστικό αρκούδι δεν χορεύει. Το πιο πατροπαράδοτο φαγητό που μπορείς να γευτείς στα στενοσόκακα της Βαλένθια είναι η Βαλενθιανική παέγια. Ρύζι σε τηγάνι συνοδευμένο από καλαμάρια, γαρίδες και κουνέλι. Ίσως από τα καλύτερα πιάτα που έχει να επιδείξει η ισπανική κουζίνα. Μπορείς να βρεις παέγια σ’ όλη την Ισπανία, αλλά αυτή που θα φας στη Βαλένθια, πραγματικά δεν συγκρίνεται με καμία!

Αφού φας και καρδαμώσεις, ήρθε η ώρα να πάρεις τα πόδια σου και να περπατήσεις το ιστορικό κέντρο της πόλης. Εκεί θα συναντήσεις το Llotja de la Seda, που αποτελούσε το ανταλλακτήριο μεταξιού της πόλης και θεωρείται μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO. Η Αρένα των ταυρομαχιών είναι άλλο ένα σημείο που προσελκύει πολλούς τουρίστες. Με 19 ευρώ μπορείς να παρακολουθήσεις και την πιο άνιση μάχη που έχω δει ποτέ, μια ταυρομαχία. Το τελευταίο το αφήνω στην κρίση σου.

 Η πόλη των τεχνών και των επιστημών, σχεδιασμένη από τον Σαντιάγο Καλατράβα, δίνει μια άλλη αύρα στην πόλη. Ένα συγκρότημα από μουσεία και διάφορα κέντρα πολιτισμού που είναι άξια θαυμασμού πρώτα απ’ όλα από αρχιτεκτονικής άποψης. Αυτό που ξεχώρισα εγώ ήταν το oceanographic, το καλύτερο ενυδρείο στην Ευρώπη. Τα διάφορα πλάσματα που αντικρίζεις εκεί, που είναι από χρυσόψαρα μέχρι και αλιγάτορες εξιτάρουν την αμείωτη προσοχή σου κατά την επίσκεψη.

Μια καλή περίοδος για να επισκεφθείς την Βαλένθια είναι τα μέσα Μαρτίου στη διάρκεια των γιορτών ‘’las fallas’’. Για μια εβδομάδα η Βαλένθια συγκεντρώνει τα βλέμματα των Ισπανών καθώς αρκετοί σπεύδουν να επισκεφτούν την πόλη για να πιούν και να χορέψουν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Κατά την τελευταία μέρα των fallas  τα διάφορα αγάλματα από  φελιζόλ που διακωμωδούν καταστάσεις και πρόσωπα, γίνονται παρανάλωμα του πυρρός και μαζί με αυτά καίγεται και το κακό, όπως πιστεύεται. Τα άπειρα πυροτεχνήματα συνθέτουν ένα φαντασμαγορικό σκηνικό που μετατρέπουν την νύχτα σε μέρα.

 Τέλος δεν γίνεται να είσαι λάτρης του ποδοσφαίρου και να μην αγοράσεις ένα εισιτήριο για να παρακολουθήσεις την Βαλένθια στο Μεστάγια. Οι ‘’νυχτερίδες’’, μια από τις πιο κλασσικές ομάδες του ισπανικού πρωταθλήματος, προσφέρουν μια άκρως ποδοσφαιρική παράσταση σ΄ένα γήπεδο όπου μπορείς να νιώσεις όσο καλύτερα γίνεται το πάθος των ανθρώπων εκεί για το άθλημα. Τον αγώνα που παρακολούθησα θα τον θυμάμαι για αρκετό καιρό. Ήταν ανάμεσα στη Βαλένθια και τη Ρεάλ Μαδρίτης. Η φωτογραφία που ακολουθεί τραβήχτηκε από εμένα και νομίζω πως μπροστά της ωχριούν οι λέξεις. Να σημειώσω πως στην πόλη δεσπόζει τα τελευταία χρόνια και η παρουσία της Λεβάντε οι οποία δίνει την δική της μάχη για να κτίσει το όνομα της στο ποδοσφαιρικό στερέωμα της Ισπανίας.

 Όσο κάθομαι σ΄ ένα όμορφο καφενεδάκι της Θεσσαλονίκης και ξεδιπλώνω τις εντυπώσεις μου από την ζωηρή Βαλένθια ταξιδεύω με το νου στο παρελθόν και σκέφτομαι τις στιγμές εκεί. Και αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι καλύτερο από να τρως ένα churros και να βλέπεις λίγο μπαλίτσα, στη Βαλένθια, στο Μεστάγια, μια Κυριακή μεσημεράκι…

 

By Θανάσης Παρασχούδης

Close Menu