Παππούδες: Οι φύλακες άγγελοί μας
365050.TIF

Παππούδες: Οι φύλακες άγγελοί μας

Σε κάθε σου καλή και άσχημη στιγμή από τη μέρα που γεννήθηκες ήταν εκεί δίπλα σου, να σε συμβουλεύουν, να σε στηρίζουν και πάνω απ όλα να σε αγαπάνε ανιδιοτελώς. Όχι… αυτή τη φορά δεν εννοώ τους γονείς μας. Μιλάω για αυτούς που είναι πάνω από όλους κι όλα, για αυτούς που αν δεν υπήρχαν δε θα υπήρχες κι εσύ, τον Big Brother κάθε σπιτιού… τη Γιαγιά και τον Παππού!

Είναι αυτοί που έπαιξαν μαζί σου ώρες ατέλειωτες, που σε φρόντισαν όταν αρρώστησες, που φαντάστηκαν τις πιο όμορφες ιστορίες για να κοιμηθείς. Είναι εκείνοι που σε ταΐζουν μέχρι σκασμού χωρίς να είναι ποτέ αρκετό, αυτοί που δεν κρατούν κακία για τις φωνές και τις προσβολές που μπορεί να ακούσουν. Για αυτούς ακόμη και η πιο παράλογη απαίτηση σου είναι έτοιμη να υλοποιηθεί, αυτοί που ποτέ δε χάλασαν κανένα σου χατίρι και πάνω απ όλα αυτοί που μαλώνουν τους γονείς σου σαν μικρά παιδιά όταν τολμούν να σε μαλώσουν.

Είναι εκείνη η ώρα που θες τόσο πολύ να τους μοιάσεις στη ζωή σου, να αποκτήσεις έστω και στο ελάχιστο το κουράγιο και τη δύναμή τους να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες και να συνεχίζουν. Είναι εκείνοι που πέρασαν τόσα πολλά, φτώχεια, κακουχίες αλλά δεν τους άκουσες ποτέ να παραπονιούνται για το παραμικρό, που ακόμη κι αν δε λένε συχνά πόσο σ αγαπάνε, το δείχνουν με τις πράξεις τους.

          

Κι όσο τα χρόνια περνάνε και μεγαλώνουμε, μεγαλώνουν κι αυτοί με τις παραξενιές τους, ίσως και με νουθεσίες που μόνο το καλό μας θέλουν να πετύχουν. Και θυμώνεις και θυμώνουν κι αυτοί με τη σειρά τους σαν μικρά παιδιά! Είναι τώρα που οι ρόλοι αντιστρέφονται, εκείνοι σε χρειάζονται περισσότερο. Φοβούνται μήπως τους ξεχνάς τώρα που είσαι μακριά. Και πάλι κανακέματα και αγάπες σαν μην έγινε τίποτα ποτέ.

Μα πάντα είσαι έτοιμος να τρέξεις στην αγκαλιά τους για ένα ακόμη παραμύθι, κι εκείνοι πάντα θα ξεκινάνε με την ίδια λαχτάρα «Μια φορά κι έναν καιρό…»

Στους τέσσερις πιο υπέροχους ανθρώπους της ζωής μου…

 

By Σταυριάνα Δεδικούση

Close Menu