Όσα έμαθα για τη ζωή χάρη στο μπαλέτο

 

Σκέφτομαι τελευταία πως οτιδήποτε κάνεις, οποιοσδήποτε βρεθεί στο δρόμο σου, κάθε επιλογή σου, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, έχει ένα μάθημα να σου δώσει. Ένα μάθημα που θα σε πάει ένα βήμα παραπέρα, θα σου δείξει τι να κάνεις, τι να μην κάνεις, για τι να είσαι ευγνώμων… Για ‘μένα ο χορός και συγκεκριμένα, το μπαλέτο, είναι ο καλύτερος δάσκαλος. Και καλύτερος δάσκαλος είναι εκείνος, που δε σου δίνει στο πιάτο τη λύση, αλλά σου δείχνει απλώς πού να την αναζητήσεις.

1. Στο χορό και στη ζωή κοιτάς εκεί που θες να πας και πας εκεί όπου κοιτάς.
Δε μπορείς να χορεύεις και να κοιτάς το πάτωμα. Θα πέσεις. Το κεφάλι ψηλά, ο κορμός ίσιος και τα μάτια στο στόχο. Εξάλλου, η ευθεία είναι ο δυσκολότερος δρόμος.

2. Το να χαμογελάς, ενώ πονάς σε κάνει να ξεχάσεις τον πόνο.
Είναι δύσκολο να φοράς πουέντ, να έχουν ματώσει τα πόδια σου, αλλά να κάνεις σα να πατάς σε πούπουλα. Έτσι, όμως, πρέπει να δείχνεις. Αν συγκεντρωθείς στο χαμόγελο και στην έκφρασή σου, ο πόνος μειώνεται. Ισχύει και για τη ζωή. Χαμογέλα και το πρόβλημα γίνεται μικρότερο.

3. Αν πέσεις, θα σηκωθείς.
Κανείς δε νοιάζεται αν έπεσες και αν χτύπησες. Ο θεατής έχει πληρώσει εισιτήριο για να σε δει να χορεύεις. Σήκω και συνέχισε σα να μη συνέβη!

4. Πάντα θα υπάρχει κάποιος καλύτερος.
Είναι αδύνατο να είσαι τέλειος σε όλα και να σκας, επειδή κάποιος άλλος έχει καλύτερες επιδόσεις. Δούλεψε περισσότερο, για να τον φτάσεις. Ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής σου είναι ο εαυτός σου και εχθρός του καλού, το καλύτερο.

5. Πάντα θα υπάρχει κάποιος διαφορετικός από ‘σένα.
Ο κόσμος θα ήταν βαρετός αν ήμασταν όλοι ίδιοι. Πολλοί έχουν συνηθίσει να ακούν τη λέξη ‘’μπαλαρίνα’’ και να σκέφτονται μια ψηλή, αδύνατη κοπέλα με ποδάρες και τη μύτη στο θεό. Μάντεψε. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΣ ΕΤΣΙ. Εν έτη 2017, κάθε σωματότυπος μπορεί να επιλέξει το μπαλέτο και να είναι άριστος, επειδή δουλεύει σκληρά και όχι επειδή έτυχε να γεννηθεί αδύνατος. Επομένως, κάθε άνθρωπος με περισσότερο κιλά από ‘σένα, πιο κοντός, πιο ψηλός, με καλύτερη ή χειρότερη τεχνική και δυνατότητες αξίζει το σεβασμό σου. Τόσο στην τάξη χορού, όσο και έξω απ’ αυτήν.


6. Για να πας πάνω, πρέπει να πας κάτω.
Πριν από κάθε θεαματικό άλμα, προηγείται η πρώτη κίνηση, που μαθαίνει κάθε νεαρός χορευτής, το plié. Το plié είναι το λύγισμα των ποδιών, προκειμένου να πάρεις την ώθηση για να απογειωθείς. Δεν είναι λίγες οι φορές που πιάνεις πάτο στη ζωή και ύστερα εκτοξεύεσαι.


7. Η σκληρή δουλειά και προετοιμασία δεν υπόσχεται πάντα επιτυχία.
Είναι φορές, που όσο καλά και αν είσαι προετοιμασμένος, όσο κι αν έχεις λιώσει το κορμί σου, όσο χρόνο κι αν έχεις αφιερώσει σε κάτι, η αποτυχία μπορεί να προκύψει από ένα στιγμιαίο λάθος. Για παράδειγμα, μπορεί να τραυματιστείς, να μη σου βγει σωστά ο συνδυασμός που πρέπει να παρουσιάσεις σε μια audition, να αγχωθείς και να τα κάνεις θάλασσα. Όλα είναι αναμενόμενα.

8. Ένα λάθος βήμα είναι ένα βήμα πιο κοντά στο στόχο.
Μια αποτυχία δεν πρέπει να σε αποτρέπει. Κανείς δε θυμάται αυτόν που τα παράτησε. Ο κόσμος θυμάται και χειροκροτεί μόνο αυτόν που συνέχισε, παραβλέποντας αποτυχίες, γλιστρίματα, αίμα, δάκρυα, bullying και την επιμονή ορισμένων ότι ο χορός δεν είναι μόρφωση…

By Ελένη Διαμαντίδη