Ο Καλός Στρατιώτης Ιβάν

Από καπνεργάτης βρέθηκε στη λίστα με τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Το “φαινόμενο” Ιβάν Σαββίδης δε σταματά να προχωρά, να κερδίζει και να εντυπωσιάζει.


Γεννήθηκε το 1959 μέσα στο καθεστώς της πρώην Σοβιετικής Δημοκρατίας στη Γεωργία και ήταν το τελευταίο παιδί μιας πολυμελούς και φτωχής οικογένειας με καταγωγή από τον Πόντο. Το 1977 κατετάγη στο στρατό της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά τη θητεία του άρχισε να εργάζεται στο κρατικό καπνεργοστάσιο του Ντον, όπου ξεκίνησε ως απλός εργάτης και έφτασε μέχρι το βαθμό του υποδιευθυντή του εργοστασίου, ενώ το 1988 χωρίς να σταματήσει να εργάζεται, τελείωσε την οικονομική σχολή του Πανεπιστημίου Δημόσιας Οικονομίας του Ροστόφ. Δεν πρόκειται όμως απλώς για έναν άνδρα που κατάφερε να ξεφύγει από τις δυσκολίες. Το γεγονός ότι από εργάτης σε καπνοβιομηχανία έγινε βουλευτής στο πλευρό του Βλαντιμίρ Πούτιν από μόνο του μας κεντρίζει το ενδιαφέρον.

Σε δηλώσεις του έχει αναφέρει: «Η μεταπολεμική γενιά ήταν ιδιαίτερη. Το εργοστάσιο έδινε επίδομα σε περισσότερα από 600 παιδιά που βρίσκονταν στο δρόμο μετά τον πόλεμο. Θυμάμαι, όταν δούλευα στο εργοστάσιο, ήταν η κυρία Ευγενία, μια αδύναμη, μικροκαμωμένη 80χρονη με μεγάλη καρδιά. Μου έλεγε «δεν τρως καλά αγόρι μου να σου φέρω ένα σάντουιτς». Θυμάμαι ακόμα τα χέρια της. Θυμάμαι και τα λόγια του Στρατάρχη Ζούκοφ που έλεγε στους νέους να σέβονται τους βετεράνους. Έλεγε «οι παλιοί στρατιώτες δεν κάνουν παράπονα. Να είστε ο εαυτός σας και να τους συμπεριφέρεστε με ευαισθησία και σεβασμό. Είναι ένα πολύ μικρό τίμημα που οφείλετε να πληρώσετε για όσα έχουν κάνει για εσάς. Καταλαβαίνετε τι θα μπορούσε να συμβεί, αν δεν ήταν οι άνθρωποι της Σοβιετικής Ένωσης, ο ηρωισμός τους και η νίκη».

Μπορεί να βρέθηκε στην Ελλάδα πριν από χρόνια για επενδύσεις, όμως το μικρόβιο της πολιτικής δεν έπαψε να κυλάει στο αίμα του. Έχει δηλώσει ότι η ενασχόληση του με θέματα του ελληνικού έθνους είναι σαν ναρκωτικό για τον ίδιο. Τον χαρακτηρίζει το γεγονός ότι ξέρει να προσαρμόζεται και μάλιστα να δίνει το στίγμα του σε κάθε πολιτική περίσταση. Ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως περήφανο, αξιοπρεπή, αυτάρκη και με μεγάλη αυτοπεποίθηση, ενώ τόσο οι φίλοι του όσο και οι ανταγωνιστές του λένε πως είναι τρομερά φιλόδοξος και ανατρεπτικός.

Στη χώρα μας το όνομα του έγινε γνωστό το 2006 όταν ενδιαφέρθηκε για πρώτη φορά να αγοράσει τον ΠΑΟΚ. Μέχρι τότε κατείχε ήδη σημαντικές διακρίσεις και αξιόλογες θέσεις στο πολιτικό και επιχειρηματικό προσκήνιο της Ρωσίας. Η απόκτηση του ΠΑΟΚ ήταν μόνο η αρχή. Μεταξύ άλλων ανέλαβε και τη διαχείριση του Μακεδονία Παλάς στη Θεσσαλονίκη όπως επίσης και της καπνοβιομηχανίας ΣΕΚΑΠ που βρίσκεται στην Ξάνθη. Στις νέες του κατακτήσεις περιλαμβάνεται και ο ΟΛΘ. Μεγάλος του στόχος τώρα είναι η απόκτηση κεντρικού τηλεοπτικού σταθμού που σύμφωνα με τον ίδιο θα γίνει σύντομα ενώ δεν παύει να έχει στραμμένη την προσοχή του και στον ΔΟΛ.

Κοντά του πάντα έχει την οικογένεια του να τον στηρίζει. Είναι παντρεμένος με την Κυριακή Σαββίδου, με την οποία έχει δύο γιους, τους Γιώργο και Νίκο. Πρόσφατα, μάλιστα, ο γάμος – υπερπαραγωγή του μεγάλου του γιου μας απασχόλησε.

Αξίζει, τέλος , να πούμε ότι, όπως έχει δηλώσει, δεν ξεχνά ποτέ πως γεννήθηκε φτωχός. Είναι κάτι που δεν θεωρεί ντροπή. “Ντροπή είναι να πεθαίνεις φτωχός”, έχει διευκρινίσει και δεν αναφερόταν μόνο στα ρούβλια/ευρώ/δολάρια του τραπεζικού λογαριασμού.

By Ιωάννα Κύρου