Η Μελίνα Θεοχαρίδου μιλά για «Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα» για τα οποία αξίζει να ζεις!

Η Μελίνα Θεοχαρίδου μιλά για «Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα» για τα οποία αξίζει να ζεις!

Η Μελίνα Θεοχαρίδου είναι μια νέα, ταλαντούχα ηθοποιός και σκηνοθέτις που δραστηριοπείται στο Λονδίνο τα τελευταία χρόνια. Φέτος για πρώτη φορά ήρθε στη Θεσσαλονίκη με την παράσταση στην οποία πρωταγωνιστεί «Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα» στο Θέατρο Αθήναιον έως τις 17 Μαϊου. Η παρούσα συνέντευξη παραχωρήθηκε στη Ζαφειρώ Γκιάλη την επομένη της δεύτερης. της παράστασης στην πόλη μας.

 

Θα ήθελα να μας πεις λίγα πράγματα για εσένα και για τη δουλειά σου. Γιατί διαβάζω στο βιογραφικό σου πως εκτός από τις σπουδές σου πάνω στην υποκριτική, τη σκηνοθεσία και τη θεατρολογία είσαι κάτοχος πτυχίου στη γαλλική, ιταλική γλώσσα και λογοτεχνία. Πώς αποφάσισες όμως να επικεντρωθείς περισσότερο στη δραματική τέχνη;

Από πολύ μικρή μου άρεσε πολύ να παίζω, να γράφω και να σκηνοθετώ σκετσάκια με τους φίλους μου. Αργότερα στις σχολικές γιορτές και ειδικά στο γυμνάσιο και στο λύκειο κόλλησα το μικρόβιο της υποκριτικής. Ανεβάζαμε θυμάμαι παραστάσεις στην Αγγλική σχολή Λευκωσίας και εκεί για πρώτη φορά συνειδητοποίησα πόσο πολύ αγαπούσα το θέατρο. Συνειδητά πια και όχι μόνο σαν παιδικό παιχνίδι. Οπότε όταν έφτασε η ώρα να αποφασίσω τι θέλω να σπουδάσω στα 18 μου, συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν αυτό που θέλω να κάνω για όλη μου τη ζωή. Αυτό είναι, αυτό που αγαπώ! Ήξερα βέβαια πόσο δύσκολος είναι αυτός ο κλάδος και πόσο ασταθές είναι το επάγγελμα του ηθοποιού. Oπότε επειδή αγαπούσα και τις γλώσσες και πάντα με ενδιέφεραν, αποφάσισα πρώτα να σπουδάσω τη γαλλική και την ιταλική γλώσσα και μετά να ασχοληθώ με το θέατρο. Έτσι και έγινε.

Αυτόν τον καιρό πρωταγωνιστείς στην παράσταση «Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα» , την οποία και παρακολούθησα χθες. Θα ήθελες να μας πεις δύο λόγια σχετικά με την υπόθεση της παράστασης ;

Η ηρωίδα αυτού του έργου είναι μια κοπέλα, που όταν ήταν 7 χρονών η μαμά της κάνει απόπειρα αυτοκτονίας. Τότε το κοριτσάκι ξεκινάει να γράφει μια λίστα με όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα για τα οποία αξίζει να ζεις ,για να την κάνει δώρο στη μαμά της. Περνάνε λοιπόν τα χρόνια και αυτό το κοριτσάκι συνεχίζει να προσθέτει στη λίστα και να προσθέτει συνεχώς, μέχρι που στα 30 της έρχεται εδώ για να μας πει την ιστορίας της και την ιστορία αυτής της λίστας, η οποία έχει φτάσει πια τα 1 εκατομμύριο υπέροχα πράγματα.

Γνωρίζω πως ζεις και δραστηριοποιείσαι αρκετά χρόνια τώρα στο Λονδίνο. Πως αποφάσισες να επιλέξεις το συγκεκριμένο έργο ώστε να επιστρέψεις και να το παρουσιάσεις σε Ελλάδα και Κύπρο;

Διάβασα για πρώτη φορά το έργο πριν από τρία χρόνια ακριβώς. Τον Μάιο του 2015. Το διάβασα στην αγγλική του έκδοση , μόλις είχε εκδοθεί στην Αγγλία από το συγγραφέα Dunkan Macmillan . Το ερωτεύτηκα αμέσως! Ταυτίστηκα απόλυτα με αυτόν τον άνθρωπο. Με την ηρωίδα δηλαδή που στο πρωτότυπο όμως έργο δεν είναι γυναίκα αλλά άνδρας, ήρωας. Ταυτίστηκα πιο συγκεκριμένα με την ψυχοσύνθεση αυτού του ανθρώπου και με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τα πράγματα. Οπότε αμέσως ένιωσα την ανάγκη να παίξω αυτόν το ρόλο. Επίσης σκέφτηκα ότι έχει μεγάλη σημασία να παιχθεί αυτό το έργο στην Ελλάδα γιατί έψαξα και είδα πως δεν είχε ξανά παιχθεί. Έτσι αποφάσισα να προτείνω στην αγαπημένη μου φίλη και επί χρόνια συνεργάτιδα Ιόλη Ανδρεάδη να το σκηνοθετήσει και να το ανεβάσουμε εδώ.

Παρακολουθώντας την παράσταση εύκολα συνειδητοποιεί κανείς ότι είναι διαδραστική. Πόσο εύκολο είναι για έναν ηθοποιό να ενεργοποιήσει το κοινό να συμμετάσχει σε ό,τι διαδραματίζεται και συνάμα να διαχειριστεί και τις απρόσμενες αντιδράσεις του;

Σίγουρα είναι μια πρόκληση για έναν ηθοποιό και είναι κάτι στο οποίο ήξερα από την αρχή ότι θα έπρεπε να εξασκηθώ. Δηλαδή να εξασκηθώ στον αυτοσχεδιασμό. Για να είμαι έτοιμη να αντιμετωπίσω και να διαχειριστώ με τον καλύτερο τρόπο τις απρόσμενες αντιδράσεις του κοινού. Αλλά το ίδιο το έργο, η δομή του έργου όπως το έχει γράψει ο Dunkan Macmillan είναι εφυέστατα γραμμένο ούτως ώστε ο θεατής να νιώθει προστατευμένος και συνάμα χαλαρός. Αξίζει να τονιστεί ότι οι θεατές δεν λένε εύκολα όχι ακριβώς γιατί νιώθουν ότι είναι σε ένα περιβάλλον το οποίο δεν θα τους εκθέσει. Όπως κάνουμε δυστυχώς πολύ συχνά στις διαδραστικές παραστάσεις. Η διαδραστική φόρμα αυτής της παράστασης επικεντρώνεται στο να νιώσει ο θεατής πως βρίσκεται σε μια αγκαλιά, σε μια ασφάλεια. Το κοινό και ο ηθοποιός αυτό το βράδυ είναι μια παρέα. Είναι μαζί σε όλο αυτό. Βέβαια σαφώς και υπάρχουν απρόσμενες αντιδράσεις και μαζί με την Ιόλη δουλέψαμε πολύ με ανοιχτές πρόβες, πέρυσι όταν τη στήναμε για πρώτη φορά. Ουτώς ώστε να εξασκηθώ με το κοινό και επίσης να βρούμε διάφορα σενάρια για το τι μπορώ να λέω και πως μπορώ να αντιδρώ σε διαφορετικές ατάκες που μου δίνει το κοινό. Έχω πάντα λοιπόν μια σειρά από σενάρια στο μυαλό μου, τα οποία μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή σε αυτές τις διαδράσεις με το κοινό.

Υπάρχει κάποιο κομμάτι της παράστασης το οποίο το ξεχωρίζεις και ταυτίζεσαι παραπάνω με αυτό; Ίσως κάτι που λες σε κάποια σκηνή;

Η σκηνή που με συγκινεί περισσότερο απ’ όλες είναι αυτή με τη δασκάλα. Δεν θέλω όμως να αποκαλύψω πολλά για να το χαρεί ο κόσμος που θα έρθει να δει την παράσταση. Αυτή η σχέση που αναπτύσσω με τη δασκάλα η οποία είναι και ψυχολόγος στο δημοτικό σχολείο που πηγαίνω όταν είμαι 7 χρονών είναι πολύ τρυφερή και πολύ όμορφη. Επίσης, έχω κρατήσει και επαφή με μερικές από τις κυρίες που έχουν παίξει τη δασκάλα σε παραστάσεις μου. Γιατί ακριβώς κατά τη διάρκεια της παράστασης ενώ είναι μια άγνωστη κυρία για εμένα που τη συναντώ για πρώτη φορά και της μιλώ μέχρι το τέλος της παράστασης τη νιώθω και με νιώθει σαν δικό της άνθρωπο.

Αυτό φάνηκε και στη χθεσινή παράσταση. Ειλικρινά ήταν και για εμάς τους θεατές μία από τις πιο δυνατές σκηνές του έργου!

Ποια είναι η δική σου λίστα, η λίστα της Μελίνας με όλα τα υπέροχα πράγματα στον κόσμο; Και ποια ήταν κατά την παιδική σου ηλικία;

Τα υπέροχα πράγματα είναι άπειρα στον κόσμο. Αλλά το πρώτο που μου έρχεται τώρα στο μυαλό είναι το να περιοδεύεις στην Ελλάδα με ένα υπέροχο έργο, να πηγαίνεις σε πανέμορφα μέρη που σε πολλά από αυτά δεν έχεις ξαναπάει όπως στη Θεσσαλονίκη, την οποία επισκέπτομαι για πρώτη φορά. Κάτι το οποίο είναι απίστευτο! Και σίγουρα το να συναντάς υπέροχους ανθρώπους. Αυτό πραγματικά είναι ένα τεράστιο δώρο, που μου έχει προσφέρει αυτό το έργο. Άλλα υπέροχα πράγματα είναι να βλέπω τις φίλες μου μετά από καιρό, να βγαίνουμε για καφέ και να μιλάμε με τις ώρες. Αξία ανεκτίμητη! Επίσης το να πηγαίνω θέατρο σε μια παράσταση που να με ενθουσιάζει και να μου θυμίζει γιατί μπήκα σε αυτό το επάγγελμα. Ένα ακόμη είναι να πηγαίνουμε σε ένα ταβερνάκι μαζί με την οικογένειά μου, Κυριακή μεσημέρι καλοκαιράκι πάνω στο κύμα. Αντιθέτως όταν ήμουν μικρή τα υπέροχα πράγματα  ήταν ακόμα περισσότερα γιατί δεν τα πρόσεχα και δεν τα προσέχαμε συνειδητά ως παιδιά. Αλλά νομίζω πως τα πάντα γύρω μας τα βλέπουμε σαν υπέροχα πράγματα όταν είμαστε παιδιά. Ακόμα και τα πιο μικρά. Για παράδειγμα το να κάνω κούνια, το να κάνω τσουλήθρα, το να παίζω σκετσάκια με τους φίλους μου, το να πηγαίνω στο μπαλέτο, κάθε καλοκαίρι το πρώτο μπάνιο στη θάλασσα, η πρώτη μέρα των καλοκαιρινών διακοπών. Άπειρα πράγματα!

Πολλοί ανθρώποι ιδιαίτερα στα χρόνια της κρίσης λησμονούν «όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα» για τα οποία αξίζει να ζει κανείς ή και κάποιοι ακόμα δίνουν τη δική τους, προσωπική μάχη με την κατάθλιψη. Τι μήνυμα στέλνεις σε αυτούς τους ανθρώπους;

Αυτό που μας παροτρύνει να κάνουμε το έργο. Να μιλάμε! Να μιλήσουμε! Να παραδεχτούν πρώτα απ’ όλα στον εαυτό τους ότι υπάρχει πρόβλημα και μετά στους ανθρώπους γύρω τους. Να ζητήσουν βοήθεια. Να μη ντραπούν και να μη διστάσουν να ζητήσουν βοήθεια! Γιατί μόνοι μας είμαστε αδύναμοι αλλά μαζί είμαστε πιο δυνατοί. Αυτό είναι κάτι που το δείχνει έμπρακτα το έργο μας. Δείχνει ότι όταν γινόμαστε μια αγκαλιά, γινόμαστε μια γροθιά. Και όταν μιλάμε και μοιραζόμαστε τα προβλήματά μας με τους άλλους είτε είναι οι φίλοι μας, είτε είναι μια ομάδα στήριξης, είτε είναι ένας ψυχολόγος, είτε είναι όλα αυτά μαζί αποκτάμε εργαλεία με τα οποία μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες. Τέλος, να θυμούνται πάντα ότι υπάρχουν άπειρα υπέροχα πράγματα γύρω μας και να κάνουν προσπάθεια να τα προσέχουν και να τα χαίρονται.

Κλείνοντας πληροφόρησέ μας για τα μελλοντικά σου σχέδια, μετά από τη Θεσσαλονίκη.

Είμαστε έτοιμοι λοιπόν σε λίγες μέρες να ανακοινώσουμε ακόμα μερικούς σταθμούς της περιοδείας μας με το «Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα». Εκτός από αυτό παράλληλα κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 21:15 έως τις 10 Ιουνίου παίζω στην Αθήνα το «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου στο Σύγχρονο Θέατρο στην οδό Ευμολπιδών 45 στο Γκάζι  σε μία νέα διασκευή από την Ιόλη Ανδρεάδη και τον Άρη Ασπρούλη και σε σκηνοθεσία της Ιόλης Ανδρεάδη και πάλι. Τέλος, μετά από αυτό γύρω στα μέσα Ιουνίου επιστρέφω στη βάση μου, στην Αγγλία και ξεκινάω δουλειά σε δύο νέα project που ετοιμάζω για τον επόμενο χρόνο.

 

Εκ μέρους όλου του InfinityGreece σε ευχαριστούμε θερμά για τη συνέντευξη και σου ευχόμαστε κάθε σου παράσταση να είναι καλοτάξιδη!

Εγώ σας ευχαριστώ για όλα!

 

Close Menu