Μαθαίνουμε τον Dolan

Μαθαίνουμε τον Dolan

Είχα αποφασίσει ότι σε αυτή την στήλη θα σου μιλάω για μια ταινία κάθε φορά. Μια ταινία που μου άρεσε, που με έκανε να σκεφτώ ή να κλάψω. Ή και τα τρία μαζί. Όταν, όμως, αποφάσισα ότι θέλω να γράψω για τον Xavier Dolan, η επιλογή μιας και μόνο ταινίας ήταν αδύνατη. Για αυτό, λοιπόν, σε τούτο εδώ το άρθρο θα σου πω για αυτόν τον αγαπημένο μου ηθοποιό- σκηνοθέτη και θα προσπαθήσω να σε πείσω να δεις τις ταινίες του.

Ας μιλήσουμε πρώτα για τον Xavier, πρέπει να τον μάθουμε καλύτερα. Να μάθουμε από πού είναι, γιατί μας μιλάει για την μητέρα του και άλλα τέτοια juicy πράγματα. Ο Xavier, λοιπόν, είναι ένας 27χρονος σκηνοθέτης με καταγωγή από τον Καναδά ο οποίος έχει γράψει και σκηνοθετήσει 7 ταινίες. Η πρώτη του ταινία γυρίστηκε το 2008 όταν ήταν μόλις 19 ετών (!), ενώ ανάμεσα στα βραβεία που έχει κερδίσει ξεχωρίζουν αυτά του Queer Χρυσού Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών το 2012, το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ξένης ταινίας το 2012 αλλά και το βραβείο Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών.

Όσο εσύ γκρινιάζεις για τα μαθήματα που χρωστάς και σε κόβουν συνέχεια με 4 ή για τον γκόμενο- γκόμενα που δεν σου στέλνει ο Xavier δηλώνει ηθοποιός, συγγραφέας, παραγωγός, σκηνοθέτης, σχεδιαστής κουστουμιών και εκδότης. Αυτό που ξέχασα να σου πω είναι ότι είναι αυτοδίδακτος, εξάλλου το ταλέντο δεν διδάσκεται, και αυτό είναι κάτι που ο Xavier αναμφισβήτητα διαθέτει. Δεν θα σε κουράσω άλλο με facts, θα σου πω κάτι τελευταίο και μετά θα σου μιλήσω για τις ταινίες του. Τα θέματα που διαπραγματεύεται, συνήθως, στις ταινίες του είναι οι γυναίκες, η σεξουαλικότητα αλλά και οι νέοι ενώ, έχοντας δηλώσει ανοιχτά ότι ο ίδιος είναι ομοφυλόφιλος, δεν είναι λίγες οι φορές που αναφέρεται στην LGBTQ κοινότητα.

 

         1. I killed my mother

Ο 17χρονος Υμπέρ Μινέλ, νιώθει έντονη απέχθεια για τη μητέρα του. Όχι αυτή, την απλά καθημερινή που νιώθω εγώ κι εσύ όταν γκρινιάζει η δικιά μας να βάλουμε ζακέτα ή όταν μαγειρεύει φακές. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι σχεδόν την μισεί. Την περιφρονεί, την κριτικάρει συνεχώς για το στυλ και την αισθητική της αλλά και για τις συνήθειες της. Γενικά, την βρίσκει άκρως εκνευριστική. Από την άλλη όμως την αγαπά. Αυτή η σχέση αγάπης-μίσους τον οδηγεί σε ακραίες πράξεις και καταστάσεις ενώ παράλληλα βλέπουμε τη ζωή του μέσα από την καλλιτεχνική του δημιουργία, τις φιλίες και το σεξ. Δεν μπορώ να διαλέξω μόνο έναν λόγο για να σε πείσω να την δεις, είναι πολλοί.

 

             2. Laurence anyways

Ο Λόρενς είναι ένας φιλόλογος και ζει μια φυσιολογική, βαρετή ζωή, ίσως με μοναδική εξαίρεση την ερωτική σχέση του με την Φρεντ. Η ερωτευμένη μαζί του Φρεντ, βέβαια, βρίσκεται στη δύσκολη θέση να αντιμετωπίσει την απόφαση του Λόρενς να ντύνεται με γυναικεία ρούχα αλλά να παραμείνουν ζευγάρι. Όλη η ζωή του Λόρενς κρέμεται ξαφνικά από μια κλωστή καθώς προσπαθεί να κρατήσει την ισορροπία επαγγελματική, οικογενειακή και προσωπική του ζωή μετά την αποκάλυψη της απόφασης του. Έχω δει την συγκεκριμένη ταινία  τρεις φορές και κάθε μα κάθε φορά προσπαθώ, χωρίς καμία επιτυχία, να καταλάβω την Φρεντ και την αγάπη που έχει για τον Λορενς. Ξεπερνά κάθε όριο λογικής. Ίσως όταν την δεις εσύ να καταλάβεις.

 

            3. Heartbeats

Les amours imaginaires, είναι ο πραγματικός τίτλος της ταινίας και η αλήθεια είναι ότι ακούγεται πιο ωραία από το Heartbeats. Πρόκειται για μια ιστορία δυο κολλητών φίλων, του Φρανσίς και της Μαρί, οι οποίοι «μονομαχούν» για το ποιος θα κερδίσει την αγάπη του Νικόλα. Ο Φρανσις, τον οποίο υποδύεται ο Ντολάν, είναι ομοφυλόφιλος, συναισθηματικός και λιγομίλητος ενώ η Μαρί είναι straight, αυθάδης και vintage.  Θα αποφύγω να σου κάνω spoil για περισσότερα στοιχεία της πλοκής. Θα σου πω μόνο ότι ο Ντολάν αφιέρωσε αυτή την ταινία «σε όσους αισθάνονται μόνοι στον έρωτα».

 

            4. Mommy

Μην βλέπεις τον τίτλο που αναφέρεται πάλι σε μητέρες. Εδώ ο Dolan τις αποθεώνει. Αντίθετα με το I killed my mother, η ταινία επικεντρώνεται σε μια μόνη, δυνατή και ανεξάρτητη μητέρα η οποία προσπαθεί να μεγαλώσει τον εκκεντρικό, ασταθή και τυραννικό γιό της, ο οποίος πάσχει από Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας. Είναι μια συγκινητική ιστορία που θα σε κάνει να σκεφτείς πως θα ήταν τα πράγματα διαφορετικά αν ήμασταν διαφορετικοί και οι επιλογές μας άλλες. Ο Dolan το παρουσιάζει πρωτότυπα καθώς χρησιμοποιεί ιδιαίτερα τρικ με την κάμερα. Δεν θα σου πω ποια είναι. Όταν την δεις θα τα καταλάβεις.

 

Υ.Γ.: Αυτό το κειμενάκι που μόλις διάβασες το οφείλουμε στον Τάσο, που είχε χρόνο να ασχοληθεί και τον ευχαριστούμε.

 

By Φρόσω Χαλκίδου

 

Close Menu