Το «Φεγγάρι της Θεσσαλονίκης»

           «Γιατί υπάρχει ένα πέτρινο εξόγκωμα εκεί, στην άκρη της προβλήτας;» με ρώτησε γεμάτος απορία. Αλήθεια, το σκέφτηκα πολλές φορές, είναι κρίμα να μην είδαν ποτέ το φεγγάρι, όσοι ήρθαν σχετικά πρόσφατα στην πόλη. Βυθίστηκε, μαζί του βυθίστηκαν και οι συζητήσεις που κάναμε στη σκιά του.

 Μα δεν πρόκειται για κάποια ποιητική αναφορά. Τί, νομίζατε θα ξεκινήσω αλληγορίες για την σελήνη και άλλες ρομαντικές ασυναρτησίες; Μάλλον ήρθατε σε λάθος άρθρο… Γιατί εγώ αναφέρομαι στο έργο «Φεγγάρι στην Ακτή» που υπήρχε στην γωνία του ξύλινου δαπέδου απέναντι από το Makedonia Palace, ανάμεσα στον Κήπο του Απογευματινού Ήλιου και στον Κήπο της Άμμου, στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης.

Ο Παύλος Βασιλειάδης κατασκεύασε το εν λόγω φεγγάρι και το 1997 στήθηκε μέσα στη θάλασσα, στο ύψος της πλατείας Αριστοτέλους, όταν η Θεσσαλονίκη ανακηρύχτηκε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Από το 2010 βρισκόταν απέναντι από το Makedonia Palace και συχνά γινόταν στόχος βανδάλων, που δεν δίστασαν να γράψουν συνθήματα πάνω του, αλλά ακόμα και να το παραμορφώσουν. Τον Φεβρουάριο του 2016 το φεγγάρι πριονίστηκε με αποτέλεσμα να αποκτήσει μεγάλη κλίση προς τη θάλασσα. Στη συνέχεια, πετάχτηκε στα νερά του Θερμαϊκού από αγνώστους. Υπήρξε επιχείρηση με δύτες, οι οποίοι το ανέσυραν με επιτυχία. Έκτοτε φυλάσσεται στις αποθήκες του Δήμου Θεσσαλονίκης.

 

Σήμερα, γίνονται προσπάθειες να τοποθετηθεί το γλυπτό στην θάλασσα, όπως είχε συμβεί αρχικά. Δημιουργούνται ωστόσο εμπόδια, λόγω του Πολεμικού Ναυτικού και άλλων γραφειοκρατικών διαδικασιών.

Είναι μάλλον εύκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί το «Φεγγάρι στην Ακτή» προκάλεσε τόσες αντιδράσεις και υπέφερε τόσες καταστροφές. Κάποιοι είδαν την ημισέληνο του καλλιτέχνη ως το σύμβολο της Τουρκίας και του Ισλάμ. Ένας τέτοιος παραλληλισμός δεν θα περνούσε απαρατήρητος από όσους έχουν εντονότερα το αίσθημα του «πατριωτισμού». Για μια μερίδα ανθρώπων, η ύπαρξη ενός τέτοιου έργου, κοντά μάλιστα στο άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου, δεν ήταν ευχάριστη.

Ο Παύλος Βασιλειάδης δήλωσε ότι: «Το φεγγάρι δεν είναι κανενός ή είναι όλων. Δεν έχουν δικαίωμα ορισμένοι να το οικειοποιούνται. Δεν καταλαβαίνω το νόημα του παράταιρου και απαράδεκτου συσχετισμού με σύμβολο του Ισλάμ».

Εγώ δεν ήρθα εδώ να πάρω θέση και να γράψω για θεωρίες συνωμοσίας. Δεν θα δικαιολογήσω, όμως, κανέναν βάνδαλο και κανένα κίνητρο. Γιατί κανείς δεν έχει το δικαίωμα να καταστρέφει ξένη περιουσία, είτε αυτό λέγεται ξερίζωμα των φυτών ενός πάρκου, ή φωτιά σε κάδους απορριμμάτων ή ρίψη γλυπτού στη θάλασσα. Κάθε τέτοια και παρόμοια πράξη είναι αποτρόπαια και αδικαιολόγητη. Αν οι ίδιοι δεν προστατεύσουμε τα δημιουργήματα του πολιτισμού μας, τότε ποιος θα το κάνει;

 

 

«Θα σου πω γιατί υπάρχει ένα πέτρινο εξόγκωμα στην άκρη της προβλήτας. Εκεί συνήθιζε να στέκεται το Φεγγάρι της Θεσσαλονίκης. Το πρωί δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο στην όψη. Αλλά το βράδυ, έπεφτε πάνω του το φως από προβολείς και καθρεφτιζόταν η ημισέληνος στη θάλασσα. Πηγαίναμε συχνά εκεί τις νύχτες. Πολλές φορές μας έβρισκε το ξημέρωμα πλάι του, με άδεια περιτυλίγματα φαγητού και τενεκεδάκια από μπύρες. Εκεί δημιούργησα κάποιες από τις ομορφότερες αναμνήσεις μου στην πόλη. Ελπίζω να γυρίσει μια μέρα. Ελπίζω να το δεις και εσύ…»

 

By Αγγελική Μπάλση

Posted by InfinityGreeceBloggers