Γνωρίζοντας τον Ορέστη Μήλιο!

Γνωρίζοντας τον Ορέστη Μήλιο!

Η συνέντευξη του Ορέστη Μήλιου στον Χάρχα.

 

Ο Ορέστης Μήλιος  αποφοίτησε πρόσφατα από το Πολυτεχνείο, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο τον κάλεσα σε συνέντευξη, αν και όλοι μας θαυμάζουμε αυτούς που παίρνουν επιτέλους το πτυχίο τους πριν από εμάς. Ο Ορέστης θα μας μιλήσει για την αγάπη που έχει για την παραγωγή βίντεο, καθώς επίσης και μερικά project που σίγουρα κάπου έχεις δει (έρωτας στο ΑΠΘ, Tichu Story κλπ).

 

Ορέστη καλησπέρα! Σε γνώρισα λίγο καιρό πριν, όταν μας έφερε σε επαφή η Αθανασία και από τότε χαίρομαι πολύ κάθε φορά που βλέπω τα project σου να πετυχαίνουν. Εγώ προσωπικά σε γνωρίζω, οι αναγνώστες του InfinityGreece, όμως, ίσως όχι. Θα ήθελα να μας πεις κάποια πράγματα για εσένα, όσα κρίνεις ότι χρειάζεται να ξέρει κάποιος για να έχει μια εικόνα από τον Ορέστη.

Κατ’αρχάς, είναι μεγάλη μου τιμή  και χαρά να μου δίνεται αυτή η ευκαιρία να μιλήσω στο InfiinityGreece το οποίο προσωπικά θαυμάζω πολύ και θεωρώ πλέον ανερχόμενο, και τρομερή πρωτοβουλία. Σου έχω εκφράσει και στο παρελθόν τον θαυμασμό μου και για ‘σένα και τις επιτυχίες σου.

Όσο για μένα, είναι παράξενο να μιλάω για τον εαυτό μου. Αλλά αφού αυτή είναι η ερώτηση τότε θα σου πω μερικά πράγματα που θα έλεγα σε κάποιον ενδιαφέροντα άνθρωπο που θα γνώριζα έξω. Είμαι 26 χρονών, είμαι από Θεσσαλονίκη,και μόλις τελείωσα το Πολυτεχνείο. Είχα μια δύσκολη παιδική και εφηβική  ηλικία, γιατί από μικρός ήρθα αντιμέτωπος με κρίσεις πανικού, που υπήρξαν καθοριστικές για εμένα, όμως μου με οδήγησαν και στην ανάγκη να εκφράσω δημιουργικά τον εσωτερικό μου κόσμο. Ήμουν μικρός όταν πρώτη φορά ανακάλυψα την αγάπη μου για την κωμωδία και τη δημιουργία. Θυμάμαι να κάθομαι στο σαλόνι με τους γονείς μου, και να περιμένουμε με ανυπομονησία να ξεκινήσει το «Α.Μ.Α.Ν τα καθάρματα». Θυμάμαι τα πρόσωπα των γονιών μου, γελαστά, ξέγνοιαστα, χαρούμενα, να γεμίζουν γέλια το σαλόνι μας και χαρά την παιδική ψυχή μου. Τότε είναι που είπα «αυτό θέλω να κάνω στους ανθρώπους, να γελάνε έτσι και να αλλάζει όλο το πρόσωπό τους» .  Σήμερα, ξεπερνώντας τις κρίσεις πανικού και προσπαθώντας να γίνω ο «ενήλικας» ήρωας του μικρού Ορεστάκου, προσπαθώ να ακολουθήσω αυτό που μου λέει η καρδιά μου. Ασχολήθηκα με το Stand Up comedy, κάνω voice over επαγγελματικά για ραδιόφωνο και τηλεόραση και ασχολούμαι με την δημιουργία, την σκηνοθεσία και την επεξεργασία βίντεο.

 

Πότε έγινε το κλικ και ξεκίνησες να φτιάχνεις βίντεο;

Το κλικ έγινε όταν το παιδάκι μέσα μου άρχισε να γίνεται ανυπόφορο και να μου φωνάζει να κάνω κάτι «ΑΜΕΣΩΣ»  ώστε να μοιάσω κι εγώ στους Α.Μ.Α.Ν.. Έτσι στα 20 μου, ήρθε μια απότομη έμπνευση και με την βοήθεια φίλων έφτιαξα το πρώτο μου κωμικό βιντεάκι στο Youtube. Όταν λίγες μέρες μετά, είδα  τον αριθμό «20.000» κάτω δεξιά από το βίντεο, έτριψα τα μάτια μου για να σιγουρευτώ ότι δεν ήταν η φαντασία μου. Το συναίσθημα ήταν μαγικό και το 2ο βίντεο δεν άργησε να έρθει, Αυτή τη φορά ήταν ένα ταινιάκι μικρού μήκους ονόματι «Tichu Story:Η αρχή», εμπνευσμένο από το ομώνυμο παιχνίδι Tichu που εκείνη την περίοδο θέριζε τα φοιτητικά κυλικεία. Το γυρίσαμε με τον παιδικό μου φίλο Οδυσσέα Βότση και την βοήθεια φίλων μας. Μάθαμε από το μηδέν μοντάζ και στοιχειώδη χρήση της κάμερας, δουλεύαμε ατελείωτες ώρες για 3 μήνες. Δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα ζευγάρι 30ρηδων που με σταμάτησαν στο αεροδρόμιο, καθώς περίμενα έναν φίλο στις αφίξεις, και άρχισαν ενθουσιασμένοι να μου λένε για το βίντεο. Τότε κατάλαβα ότι το πάθος μου μπορούσε να λάβει πραγματική υπόσταση και να αγγίξει κι άλλους ανθρώπους.

Το Tichu Story έγινε τριλογία και ξεπέρασε κάθε μας προσδοκία. Ακολούθησαν και άλλα βίντεο, μέχρι που ήρθε η μεγάλη στιγμή με το «Έρωτας στο ΑΠΘ», Ήταν μια παρωδία που γυρίσαμε με τον Οδυσσέα, εμπνευσμένη από το trailer της ταινίας της Lacta, με φόντο το ΑΠΘ και ό,τι αποτελεί τη ζωή σε αυτό, όλα όσα θα μπορούσεςν να ακούσεις μια καθημερινή μέρα σ’ ένα κυλικείο. Το ότι, όμως, αυτό θα έφτανε να προβληθεί από το STAR, το MEGA, το Ε, και μεγάλα sites όπως το Atheνs Voice και τη Lifo, δε μπορούσαμε να το φανταστούμε ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα. Τότε είναι που σκέφτηκα μήπως πρέπει να δω το πάθος μου, πιο σοβαρά.

Ακολούθησαν και άλλα επιτυχημένα βίντεο όπως το «Μεγάλωσες στα 90s» και διάφορες μικρότερες παραγωγές με φίλους. Είτε γυρίζεις μια ταινία στο Hollywood  είτε στο πάρκο της γειτονιάς σου,  τη στιγμή που η κάμερα ξεκινάει να γράφει το συναίσθημα είναι μαγικό. Μαγικό είναι και το μοντάζ, που είναι η τέχνη του να δώσεις ζωή και μια ιστορία στα πλάνα που τράβηξες και που από μόνα τους δεν έχουν νόημα.

 

Η συνέντευξη αυτή γίνεται με αφορμή το ολοκαίνουργιο βίντεο που ανέβασες, το “we are the erasmus generation”. Πως προέκυψε η ιδέα για αυτό το βίντεο και εν τέλει πως προέκυψε η συνεργασία με την Erasmus Student Network (ESN) για την παραγωγή του;

Γυρίζοντας στην Ελλάδα από το Erasmus μου στην Τσεχία, μια πολύ σημαντική εμπειρία, που μού άλλαξε τη ζωή, κατευθείαν μπήκα στo ESN της Θεσσαλονίκης, ένα από τα πιο οργανωμένα της Ευρώπης. Τα παιδιά εκεί είναι εθελοντές που θυσιάζουν προσωπικό χρόνο και κόπο για να κάνουν την ζωή κάποιων άλλων παιδιών που έρχονται από μακριά να ζήσουν στην πόλη μας για 6 μήνες,  ακόμη πιο εύκολη και όμορφη.

Η ιδέα για το βίντεο σχηματίστηκε όταν ήμουν ακόμη στην Τσεχία. Επειδή είμαι μεγάλος φαν της ιστορίας και πάντα μ’ενδιέφερε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος , έπαθα σοκ όταν συνειδητοποίησα ότι τα παιδιά που ήταν γύρω μου, Γάλλοι, Γερμανοί , Πολωνοί , Βούλγαροι, Έλληνες, είναι απόγονοι των ανθρώπων που πολέμησαν. Δύο γενιές μόνο πριν, οι παππούδες τους βρέθηκαν στα πεδία μαχών σε ένα πόλεμο που κόστισε στην ανθρωπότητα πάνω από 60.000.000 ζωές. Και σήμερα, αυτά τα παιδιά είναι μια παρέα, γελάνε, ερωτεύονται , ταξιδεύουν μαζί. Σκέφτηκα ότι αυτή είναι η λύση για ένα καλύτερο μέλλον της ανθρωπότητας. Όταν γνωρίζεις τον άλλον τότε συνειδητοποιείς ότι όσο μακριά και αν γεννηθήκατε, έχετε ακριβώς τις ίδιες ανάγκες, τους ίδιους φόβους, τις ίδιες επιθυμίες. Είναι μαγικό. Δεν μας χωρίζει τίποτα. Αυτό είναι που ήθελα να αποδώσω σε ένα βίντεο, και έτσι αποφάσισα σχεδόν 2 χρόνια μετά να γυρίσω το «We are the Erasmus Generation». Ένα προσωπικό φόρο τιμής και ένα μήνυμα που με εκφράζει απόλυτα μετά την προσωπική μου εμπειρία. Ήταν η μεγαλύτερη μου πρόκληση να αποτάξω από πάνω μου τον «μανδύα» της κωμωδίας και για πρώτη μου φορά να κάνω κάτι εξ ολοκλήρου σοβαρό. Το ESN με στήριξε σε όλη την παραγωγή και το βίντεο θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε ευρωπαικό διαγωνισμό βίντεο απ’ όλα τα ESN της Ευρώπης.

 

Πως η δικιά σου Erasmus εμπειρία σε βοήθησε; Τελικά γιατί αξίζει το Erasmus;

Δεν υπάρχει ούτε ένα άτομο που γνώρισα στο Erasmus είτε στην Τσεχία είτε από τα ξένα παιδιά που γνώρισα εδώ στην Θεσσαλονίκη, που το Erasmus δεν του άλλαξε την ζωή σε ένα μεγάλο βαθμό, καθώς σε βγάζει από τη ζώνη ασφαλείας σου, και όπως ισχύει, έξω απ’ αυτήν  είναι που συμβαίνει όλη η μαγεία.  Για μένα ήταν να ξεπεράσω τις φοβίες μου, τις κρίσεις πανικού μου, την ανασφάλειά μου να μείνω μόνος.

Είδα παιδιά να μεταμορφώνονται. Είδα φοβισμένους Τούρκους που δεν είχαν δοκιμάσει ούτε μπύρα, να γίνονται οι ψυχές τις παρέας. Είδα ρατσιστές Ιταλούς να γίνονται οι πιο φανατικοί αντιρατσιστές και να φωνάζουν ότι ολοι είμαστε ένα. Είδα εσωστρεφή παιδιά χωρίς προηγούμενες εμπειρίες να γίνονται πρόεδροι του ESN γυριζοντας στην χώρα τους. To erasmus σε αλλάζει, σου ανοίγει τους ορίζοντες ,σε επηρεάζει στον πυρήνα σου. Κάποτε ο κόσμος μας όλος ήταν η αγκαλιά της μαμάς μας μετά μεγαλώνοντας λίγο έγινε το σπίτι μας και η γειτονιά μας και μετά κάπως μεγαλώσαμε και έγινε η πόλη μας η χωρα μας. Με το Erasmus  τα όρια του κόσμου μας γίνονται η Ευρώπη, ο κόσμος μας. ‘Oλοι πρέπει να πάνε Erasmus, όλοι. Αν δεν ζήσεις Erasmus σαν φοιτητής τότε έχασες μια εμπειρία μια αλλαγή που δεν θα έχεις ίσως την ευκαιρία να ξαναζήσεις. ΠΑΝΤΕ ERASMUS ΠΑΙΔΙΑ.

Φαίνεται πως τα βίντεο σου αρέσουν και είναι ένας τομέας στον οποίο τα καταφέρνεις πολύ καλά. Ήρθε η ώρα να σε ξεσκεπάσουμε: θα ήθελα να μοιραστείς μαζί μας 3 συμβουλές για ένα επιτυχημένο βίντεο αλλά και 3 συμβουλές για μια τεράστια αποτυχία!

Οι τρείς συμβουλές μου για ένα επιτυχημένο βίντεο είναι οι εξής και με αξιολογική σειρά.

  1. Το βίντεο σου να συνδέεται με τον κόσμο, να αφορά τους άλλους , να έχει σχέση με την ζωή τους τις σκέψεις τους, τις εμπειρίες τους.
  2. Να είναι μια δυνατή ιδέα. Υπάρχουν πάρα πολλοί ταλαντούχοι δημιουργοί εκεί έξω που ποτέ δεν καταφέρνουν να πάρουν ιδιαίτερη προβολή. Είναι γιατί μπορεί να επενδύουν εκατοντάδες ώρες στο γύρισμα, στο μοντάζ και στα εφέ, αλλά με μια βασική ιδέα που δεν είναι ίσως τόσο δουλεμένη.

3.Η προσοχή στην λεπτομέρεια. Ναι η λεπτομέρεια κάνει την διαφορά, αλλά την βάζω τρίτη. Για μένα τα προηγούμενα δύο είναι πολύ πιο σημαντικά. Η λεπτομέρεια είναι που κάνει το κάτι παραπάνω όταν υπάρχουν ήδη γερά θεμέλια.

H αποτυχία είναι για μένα τα αντίθετα από τα παραπάνω. Κάποτε έκανα ένα σεμινάριο με τον Λάμπρο Φισφή και είπε κάτι πολύ σημαντικό που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ένας κωμικός με μέτριο κείμενο αλλά που καταφέρνει να συνδεθεί με τον κοινό θα πάρει πολύ περισσότερα γέλια από έναν φοβερό κωμικό με τέλειο κείμενο αλλά που αυτά που λέει δεν μπορούν να κάνουν «σύνδεση» με το κοινό.  Αυτό ισχύει και με το βίντεο. Δεν λέω σε καμιά περίπτωση ότι πρέπει να θυσιάσεις αυτά που θες να πεις για να πεις πράγματα που θέλουν οι άλλοι να ακούσουν, απλά ότι πρέπει να βρεις μια χρυσή τομή.

Είδα την ανάρτησή σου στο facebook, όπου και έγραφες πως το project σε απασχόλησε 4 μήνες. Γιατί 4 μήνες και όχι, για παράδειγμα, 3 εβδομάδες; Τι ήταν αυτό στο οποίο χρειάστηκε να επενδύσετε τόσο χρόνο;

Σε μεγάλο βαθμό είναι ότι πρόκειται για το χόμπυ μας και όχι για τη δουλειά  μας, και αυτό πολλές φορές βάζει την παραγωγή σε αναμονή , αφού όλοι μας έχουμε πολύ γεμάτες ζωές με πολλές υποχρεώσεις. Η μαγεία είναι να «δημιουργείς» μέσα σε αυτές τις συνθήκες λίγο χρόνο στην άκρη γι’ αυτό που αγαπάς. Στο συγκεκριμένο βίντεο είχαμε και μια παραπάνω πρόκληση.

Επειδή απεικονίζουμε ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα, χρειάστηκε πάρα πολλή έρευνα και πολλές επαφές με ειδικούς, ώστε να αναπαραστήσουμε με τη μεγαλύτερη δυνατή αυθεντικότητα την πολεμική σκηνή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν μπορείς να μιλήσεις για κάτι τόσο «λεπτό» και ιστορικό χωρίς να του αποδόσεις τον κατάλληλο σεβασμό για τους ανθρώπους που θυσίασαν και έχασαν τις ζωές τους και τους απογόνους τους. Μου πήρε ένα μήνα περίπου και πολλές αποτυχημένες προσπάθειες μέχρι να βρω τις κατάλληλες στολές και όπλα. Επίσης, χωρίς την βοήθεια του ειδικού Σταύρου Σαράπη που σήκωσε στις πλάτες του όλο το πρότζεκτ και έκανε τις κατάλληλες επαφές και προτροπές, το αποτέλεσμα δεν θα είχε βγει ποτέ το ίδιο. Τέλος, πολύ χρόνο απαιτεί το μοντάζ. Δεκάδες ως εκατοντάδες ώρες. Το εννοώ. Δεν μπορεί ίσως κάποιος να καταλάβει αν δεν το έχει ζήσει.

Κάποιες από τις αγαπημένες μου δουλειές σου που μπορώ να θυμηθώ είναι το “Harry Potter goes on Erasmus” αλλά και τα “Έρωτας στο ΑΠΘ”, το βίντεο για το “TEDxUniversityofMacedonia 2017” και το πιο πρόσφατο “We are the Erasmus Generation”. Ποιό από αυτά τα project ξεχωρίζεις;

Το TEDxUoM είναι παραγωγή των πολύ ταλαντούχων Film Lemon και εγώ απλά συμμετέχω. Όσο για τα υπόλοιπα, έχει πλάκα γιατί καθώς μεγαλώνω ντρέπομαι λίγο για τα παλιότερα μου βίντεο. Ίσως είναι σημάδι εξέλιξης, αλλά δεν νιώθω τόσο περήφανος. Ανυπομονώ πάντα για το επόμενο. Όλα βέβαια είναι υπέροχες αναμνήσεις και εμπειρίες που με οδηγούν μπροστά. Τo “Harry Potter goes on Erasmus”,  θα είναι πάντα στην καρδιά μου ως κάτι ξεχωριστό,  γιατί βάλαμε όλους τους φίλους μας από το Erasmus  να παίρνουν μέρος, αλλά και γιατί το δημιούργησα μαζί με ένα πολύ χαρισματικό παιδί που γνώρισα στην Τσεχία, τον Marko Mamula. Έτσι για μένα είναι κάτι σαν σουβενίρ, σαν κινούμενες αναμνήσεις της πιο όμορφης εμπειρίας της ζωής μου.

Επίσης το «We are the Erasmus Generation» είναι το πρώτο καθαρά σοβαρό μου βίντεο. Και γι’ αυτό θα είναι πάντα στην καρδιά μου. Δεν πίστευα ότι μπορώ να σηκώσω στις πλάτες μου το βάρος του «σοβαρού» μηνύματος, και συγκινούμαι από τα όμορφα λόγια των ανθρώπων που το βλέπουν.

Θα ήθελες να προσθέσεις κάτι;

Το μόνο που θέλω να προσθέσω είναι ότι αν κάποιος θέλει το παραμικρό σπρωξιματάκι ώστε να κάνει το μεγάλο βήμα για να ζήσει το Erasmus, την πιο μοναδική εμπειρία της ζωής του, ας μου στείλει μήνυμα στο facebook ή όπου αλλού θέλει. Κι εγώ παραλίγο να μην πάω και ξέρω πόσο εύκολο είναι να βρούμε δικαιολογίες . Όμως σε 10 χρόνια θα θυμάσαι πολύ παραπάνω το εξάμηνο στην Ισπανία από τους καφέδες στην παραλιακή. Σε 10 χρόνια θα είσαι ενδεχομένως σε άλλο δρόμο της ζωής,αν πας.

Και τέλος αν κάποιος αντιμετωπίζει προβλήματα με κρίσεις πανικού ή αγοραφοβία μπορεί να μου στείλει όποτε νιώσει την ανάγκη. Ξέρω πώς είναι να χρειάζεσαι κάποιον να σ’ ακούσει, που μπορεί να σε καταλάβει και κάποιον που μπορεί να σου πει ότι ξεπερνιούνται όλα και ότι το μαύρο συννεφάκι θα φύγει πάνω από το κεφάλι σου. Είμαι εδώ για όποιον νιώσει την ανάγκη για μια βοήθεια.

Ορέστη, σε ευχαριστούμε πολύ!

Εγώ σ’ευχαριστώ. Είναι μεγάλη μου τιμή. Το εννοώ… Συνεχίστε το υπέροχο έργο σας..

Close Menu